vrijdag 30 januari 2015

Pink

...it was love at first sight.
Het hele liedje van Aerosmith kon ik meezingen, nog steeds denk ik. Ik zou dat eens moeten proberen.
Ik geef toe, de liefde voor roos bekoelde wat wegens misschien te schattig. En laat dat nu eens geen streefdoel zijn als je tiener bent, schattig zijn.

Nu kan ik een streepje roos hier en daar wel appreciëren maar barbietoestanden hoeven nu ook niet. Hoewel af en toe eens compleet all over the top gaan ook fijn is natuurlijk.
In De Strek kwam ik een hele tijd geleden heerlijk zachte dikke roze nepbont tegen. Zonder er erg veel over na te denken kocht ik een hele lap. Thuisgekomen werd die lap geclaimd door Mila, volop in een erg hardnekkige prinsessenbui.

Ik besloot een jasje te maken, een eenvoudig, kort recht model zonder veel details gezien die toch niet zouden opvallen door de dikke bont heen.
Perfecte match met het gewone basismodel uit svdhz2!
De perfect match kostte me veel zweet, een klein beetje bloed wegens in de vinger prikken en geen tranen.  Ik martelde mijn machine vast erg, gelukkig kan die niet spreken zeg want ik zou er niet goed uitkomen vrees ik.


Het kind is er wel erg blij mee. Ik vond ze er persoonlijk een beetje uitzien als een roze Pino, maar kom, Pino is nog schattig als je 5 bent.
Het lijkt hier ook alsof haar handen nog compleet in de mouwen zitten ook, maar dat is eigenlijk niet zo. De mouwen vallen goed van maat, madam wou ze er gewoon niet uithalen.

De erg vrolijke voering! Dat stofje lag al jaren in mijn kast en is een lapje dat ik kocht, heel in den beginne van mijn naaicarrière, op een stoffenspektakel.

Ziet u het Pino-gehalte?



knoopsgaten zag ik werkelijk niet zitten, dus naaide ik 2 drukknopen vast.

Echt, zie hoe schoon die voering is zeg!
 
Het jasje heeft ze nog niet zo vaak gewoon gedragen, het is wat dik om echt schoon te vallen vind ik. Maar het kind verkleed haar graag, en ook een prinses heeft een jas nodig.
 




zondag 25 januari 2015

100%

Ik vertelde dat al vaker, ik ben een mens van vele interesses en hobby's. Toch als het gaat over creatieve zaken. Of koken. wat eigenlijk ook een creatieve zaak is.

Ik lees ook mee op de blog van Kelly. Ik vind het wel fijn om te lezen hoe ze met alle krachten in haar lijfje alles op alles zet de wereld een beetje groener te maken.
Naar het werk fietsen is niet voor mij. Ik werk naar mijn goesting ook te ver om dat elke dag heen en weer af te leggen. Ik vind dat vaak ook net te nat en koud. Maar sjiek dat zij dat doet. Courageus enal.

Ook compleet suikervrij eten, dikke pluim! Ik zou het erg graag eens proberen, maar verzamel nog steeds alle karakter bij elkaar. Ooit.

Maar onlangs las ik wel een paar zaken die me zeer haalbaar leken en die dan ook nog eens in mijn creatieve sector lagen! Extra surpluske: ik kon voorraad kopen! Feest zeg! Iedereen die me een beetje kent weet dat ik wel hou van een beetje voorraad! Een pot sesamzaad van een kilo? zoek niet verder mensen, ik heb dat staan! Sesamzaad voor de rest van mijn dagen!

Maar wat ik zag op die blog was dus een massagekaars maken. En handcrème. Allemaal 100% natuurlijk, geen chemische troep. Ik ben naast een verzamelmens ook een smeermens. Ik smeer graag en veel. Hand- en voetcrème voorop.
Dat moest ik dus eens proberen. Handcrème als eerste.

Ik kocht al mijn ingrediënten via Pit & Pit (zaaaaaaalige webshop trouwens) en Druantia.
Heerlijk toch, al die pottekes krijgen via de post.

Soit, ik ging dus crème maken.
Ik zette al mijn pottekes klaar, nam dat blogbericht van Kelly erbij en zag... niets. Er stonden alleen ingrediënten, geen werkwijze. Ik ging dus maar wat freestylen. Ik besloot alle harde componenten (de boters, bijenwas en de kokosolie) samen te kiepen in een bokaal (ene van erwtjes en wortelkes die ik uitgewassen had) en die in een bain marie te zetten om het boeltje te laten smelten. Intussen had ik de oliën afgewogen en klaar gezet.
Toen alle harde componenten waren gesmolten heb ik de olie daar gewoon bijgekiept, eens goed geroerd, daar dan de vitamine E en de etherische oliën bij en in pottekes gieten. Dat ging.





Maar wat zou ik volgende keer anders doen?
Ik ga de olie volgende keer ook licht verwarmen. Toen ik nu de olie bij de boters goot begon het boeltje vrijwel direct te stollen. Wat het niet simpeler maakt om de vitamine E en etherische olie bij te doen.
Ik ga ook experimenteren met andere etherische oliën volgende keer want de geur staat me niet erg aan zoals ik de pot nu maakte. Ik verving wel de neemolie in het originele recept door avocado-olie omdat ik geen neemolie vond. En ik voegde ook geen etherische olie van kruidnagel toe. Dat geeft vast ook een ander geur.

Maar verder: mens wat een zachte handen en voeten heb ik toch!
Next up: massagekaars!

En nee, ik naai zeker en graag verder. Maar de laatste week was er eentje van erg weinig spannend naaien: verstelwerkweek...
Dat ik nog foto's zou moeten maken van maaksels die al een maand oud zijn, dat vernoem ik even niet.

dinsdag 20 januari 2015

Dat is hier dringend eh mensen, DRINGEND!!!

Ik ben niet het type dat veel reclame maakt op haar blog. Ik blog omdat ik graag blog. Niet omdat ik gratis spullen krijg om daarna gedwongen te worden er zoveel blogberichten aan te wijden. Ik kan dat niet. Ik blog wanneer ik kan, zin heb, en iets te schrijven al in het bijzonder.

Maar nu doe ik toch een oproep, ik stap even uit mijn comfortzone en maak reclame... Stemmen moeten jullie! Zowat heel blogland kent Sharon en haar zonen, de fantastische patronen die ze maakt. Dat verdient een stem! Dat dat kind die trofee wint zeg! Ze verdient dat dubbel en dik zeg ik u.

Ik ga hier geen hele uitleg geven, want dat deed Sharon al heel goed! Dus hup, volg die link, doe wat u moet doen, en we zijn u allen dankbaar!

En wat ik zoals deed in mn leven, daar krijgt u binnenkort nog wel eens een update over! De zin is er, de schrijfsels ook, maar tijd jongens, waar is dat nu weer ineens heen?

dinsdag 13 januari 2015

schotelvodmodus

En niet zo een schoon fancy schotelvod met een flamingo op ofzo, neenee, zo een oude schotelvod met gekleurde ruiten en al wat gaatjes erin door het vele gebruik. Zo voel ik me eigenlijk al een tijdje.

Ik ben meestal een vrij bezige bij, ik multitask alsof het niets is. Ik kook, strijk intussen wat en luister naar de avonturen van Mila op school terwijl Nena aan mijn been hangt en naar aandacht hengelt... Maar tegenwoordig lukt het niet goed meer. Moest ik niet beter weten, ik zou zeggen dat ik zwanger ben zeg!

Van half november is het eigenlijk fout gelopen. Een vallingske. Zo eentje met veel snot, maar ook verstopte neus, kriebelkeel en vaal vel. Die duurde 4! weken. Met ops en afs, maar het was pas rond het kerstverlof dat het beter was.
Tot vorige week. Zo een 2 weken vallingvrij dus. Om dan nu weer vollenbak in het snot te zitten. met kriebelkeel, og ja, en vaal vel off course...

Nu is het zo dat ik geen tijd heb om weer 4 weken uit te zieken, ah nee! Ik vertrek vrijdag op weekend! Met veel toffe madammen! Ik ga namelijk voor de eerste keer op weekend zonder vent en kinders, maar met 10 vrouwen, inclusief ons naaimachines. En ik kijk daar naar uit jong! Warm eten! Geen kinders die wakker worden 's nachts! Aperitieven en chips eten zonder dat de kinders die chips opeten!
U ziet, geen tijd om ziek te zijn dit weekend. Dus ik heb uw hulp nodig!
Wat is uw meest effectieve huis-tuin-en keukenmiddeltje om een valling de wereld uit te helpen?

maandag 5 januari 2015

Bedankt 2014, u was een schoon jaar

Ik kreeg een stokje van haar. Dat stokje met die 10 beelden van 2014. Ik doe mn best om die aan u te tonen.


Ik vond dit zo een mooi beeld van Mila. Het vat haar perfect samen. Meisjesachtig, fier, een echte poppemie, dol op schoenen en mama haar make-up tas.


Het jaar waarin het eerste tandje uitviel en er nog 4 volgden.


Kleine Nena die 1 werd en taart mocht eten


Alle grootmoeders op een rijtje. Van links naar rechts, mijn eigen mémé langs papa's kant; De Vent zijn mémé langs mama's kant en mijn Bomma, langs mama's kant. Kranige dames, fier rechtop op het doopsel van onze Nena


De overwinning van de Spartacusrun. Allé niet Dé overwinning, maar gewoon ons overwinning!


Het jaar van de rommelmarktvondst waar ik zoooooooooo extatisch blij mee was! En nog steeds ben!


Het jaar van 2 heerlijke zonnige weken rust in Tenerife


Het jaar van gestolen namiddagjes koffie drinken en taart smullen met nieuwe vriendinnen


Het jaar van de eerste geweldige zelfgemaakte jurk waar ik dan ook belachelijk hard fier op ben


Het jaar waarin de voorbereidingen voor een spetterende verjaardagsfuif van start gingen! Onze dirty thirty B-dag Bash, die gaat legendarisch worden!


2014, u was een erg fijn jaar! Ik hoop dat 2015 minstens even goed doet!

zaterdag 3 januari 2015

After all, I'm still standing

Kerstvakantie, die is voorbij gevlogen. Ik keek vreselijk hard uit naar die 2 weken verlof. Rust, tijd, lang slapen, gezellig doen... Allemaal voorbij gevlogen voor ik het goed doorhad. Fijn was het zeker, maar nu nog slechts een herinnering.
Ik deed erg weinig van internet, en veel meer van spelen met kindjes, tijd nemen om te koken, afspreken met vriendjes, languit voor de stoof haken en series kijken op Netflix. This was the life, aan dit kan ik wennen.

Op oudejaarsavond werd er gevierd bij ons thuis. Gezellig met nog 2 bevriende koppels en de kinderen. Ik kookte dus en was al een paar weken mijn menu aan het samenstellen.
Voor het dessert werd het moeilleux-chocoladetaart met een bolletje ijs en een bananenslaatje met notenmengeling. Dat bolletje ijs, dat wilde ik graag 'presenteren' in een zelfgemaakt chocolade potteke, een idee wat ik al erg lang geleden pinde op Pinterest. Daar kwamen ballonnen aan te pas, die je moest dippen in de gesmolten chocolade. Piece of cake.
Ballonnen werden licht opgeblazen (we wilden een klein kommetje, geen coup vanille familiale), chocolade gesmolten, een bakpapiertje klaargezet voor alles op te zetten. Voorbereidingen alom!

er werd gedipt, er werd goedkeurend gekeken, er werd op het papier gezet, er werd opnieuw gedipt en toen werd er aangevallen. Ik, door de ballon in die net werd gedipt. Een heuse ontploffing. De ballon, die had een gevoelig velletje zo bleek. Chocolade-explosie doorheen de hele keuken. Chocolade in mijn haar, op mijn gezicht, op mijn kleren, op de muur, op de deur, op het plafond. En dat 3 keer, want de 2 volgende ballonnen lapten me dat ook. Toen gaf ik het op. En het ijs werd gewoon op het bord geschept. Dat ging ook om te eten.

Pinterest fails in 2015? Check!

En uiteraard wens ik jullie allemaal een geweldig, gelukkig en gezond 2015!

donderdag 18 december 2014

gezellig door de feesten

Ik las dit artikel tijdens een pauze op het werk:
http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141217_01434696?_section=63263356&utm_source=nieuwsblad&utm_medium=newsletter&utm_campaign=she&M_BT=2211597880418&adh_i=dc2bafed36cbfccb42ce3e6d3a070fa9

En ik dacht: mens hoe zielig is dat eigenlijk???

Ik schets u even een situatie, namelijk mijn situatie. Ik ben geen supermodel. Echt, ook al denkt u misschien van wel. Ik kan in de verste verten NIET in een maatje 34. Ook niet in maat 38. En pas met vreed veel sjans in een 40. Om niet te zeggen dat een 42 meestal comfortabeler zit. En is dat erg? Absoluut niet!!

Ik geef toe, ik ben wel al es op dieet in mijn leven. Onlangs nog. Toen ik na de zwangerschap van Nena even checkte hoe dat zat, moest ik toegeven dat het euh, niet bepaald strak in het pak was.
Collateral damage, dat hield ik wel over aan 2 zwangerschappen waarbij ik ongeveer 2 keer zoveel bijkwam of zou moeten bij een zwangerschap. Ik klokte 2 keer af op 22 kilo extra. En daar bleef iets te veel van hangen dan voor mijn kleine gestalte goed was. Dieet dus. Ik doe dat niet graag, diëten, maar wie wel eh.

Gezondheidshalve was dat wel het beste idee. Maar ik doe dat dus enkel en alleen daarvoor. Om een gezond gewicht te hebben, niet om in maat 38 te passen.
Waar ik trouwens nooit in zal passen. Mijn heupen, die zijn daar niet op gemaakt, evenmin als mijn borsten. Dat is gewoon mijn bouw niet, en dat is ok.

Persoonlijk vind ik het wel triest, dat er mensen zijn die niet kunnen genieten van een gezellig hapje mét drankje, een hoofdgerecht mét saus én die extra kroket én een dessert.
Dat zijn geen dingen die je elke dag kan eten, wegens niet erg gezond. Maar nu, in de feestperiode, is het toch ronduit triest vind ik als je constant moet zeggen tegen jezelf: neen dat mag je niet eten want dat is te vet...

Tijdens het jaar probeer ik gezond te leven, als in: veel fruit en groenten, veel water drinken, weinig vetten gebruiken, opletten met suikers, niet alle dagen koeken, snoepen of chocolade. En ik ga sporten, 2 a 3 keer per week. Want ik moet aanvaarden dat ik een aanleg heb in verdikken.

Maar nu, met de feestdagen, nu kijk ik niet op een extra hapje. En geef me nog maar een glaasje cava. Ik geniet ervan, met volle teugen. Spreken we af dat we dat allemaal gaan doen? Dat maakt het feesten nog zo leuk!
Kunnen we ineens ook dansen op dit geweldige lied:
http://www.youtube.com/watch?v=7PCkvCPvDXk