vrijdag 27 februari 2015

Cisse Baby!

Mila is een moeilijk kind wat betreft broeken. Jeans wil ze alleen aan als die nergens spant en rimpels maakt ter hoogte van de knie, in de winter moeten ze lekker warm zijn, ze moeten wat meerekken, ze moet er in kunnen spelen en ze moet mooi zijn.
Met de huidige jeansmode, al 3 jaar lang, dat skinny voorschrijft, is dat een probleem zeg ik u. De enige jeansbroek uit de winkel die ze wil dragen is een Levi's die ik toen meebracht van New York. Een soort bootcut model maar dan voor kindjes. Ook de jacobbroekjes draagt ze met veel plezier. Maar soms mag dat eens iets anders zijn ook.

Ik kocht het Cissemodel van Mamasha en vond een lapje paarsachtige, tricotachtige stof in mijn kast.. Veel achtig, want geen idee wat het precies is van stof en het is ook niet echt paars-paars. Ik kocht die ooit eens maar geen idee meer waar en wanneer. Geen paars-fan zijnde bleef die lap ook gewoon liggen, wachten, op een project. Tot ik in Zara een bloesje meebracht voor Mila. Een broek in die paarse stof zou er perfect onder passen.
En Cisse werd geknipt, en bleef dan ook nog een maand liggen... Tijdsgebrek enzo. U kent dat vast.

Een dubbel paspelzakje, brons paspel en een brons Kamsnap. In de paarse stof zit een ietswat brons-okerkleurige stipje.

De achterkant bekijkend denk ik dat de elastiek iets meer mocht spannen, maar ik stikte die vast aan de binnenkant en gebruikte geen knoopsgatenelastiek. Het blijft dus zo.

Bij Raaf en Vos werd ik verliefd op deze gouden derby's. Ze passen ook schitterend bij de broek!

Een schuine vlecht, dat is tegenwoordig haar favoriete kapsel. En oh wat ben ik verliefd op die mooie kleurschakeringen in haar haartjes!
 

Blij kindje!

dansend kindje!

huppelend kindje!

ronddraaiend kindje!
 
 
Ik tekende de 122 voor Mila, en aan de buik en poep zit die ok, maar qua lengte is die maar net gepast. De volgende keer ga ik de pijpen dus iets verlengen. Verder een top patroon, Mila keurde het volledig goed, ik voel dus zeker nog enkele exemplaren aankomen. Nu juist nog wat tijd vinden!

dinsdag 24 februari 2015

cosy in't zetelke

Nu sta ik er blijkbaar voor bekend een bezige bij te zijn. Ik vind dat persoonlijk wel meevallen. Na de kindjesbedtijd kruip ik inderdaad vaak eens achter mijn naaimachine. Maar ook daar heb ik soms geen zin in en heb ik gewoon zin om te zetelhangen. Of om te haken of breien in die zetel.

Nu had ik ooit eens kussenslopen gemaakt, maar laat ons eerlijk zijn, die trokken eigenlijk op niets. Die stoffen pasten niet samen en ik vond die motieven eigenlijk ook niet meer mooi.
Ik had zin om met meer stijl zetel te hangen!
Al een sjans dat Lies net naar ons naaiclubje kwam!


extra grote kussens ook! 50 op 50, met dons, uit Ikea.
Ik stak ritsen in de slopen. Ik foefelde wat, vloekte, herbegon eens, en dan snapte ik hoe die oude gekochte kussensloop in elkaar zat. Enter: mijn nieuwe kussenslopen!

Ik wou enkel gebruiken wat ik nog had liggen van ritsen, paspel of biais. En kijk zeg, ik vond passend moois voor elke stof!

 
 
Ik zit zacht, en met wat meer stijl, in mijne zetel! 

dinsdag 17 februari 2015

a blue deer

Geen idee hoe het komt, maar voor Nena grijp ik blijkbaar snel terug naar blauwige jurkjes. Ze staat daar mooi mee vind ik. Of ik heb wat Picasso in me en heb een blauwe periode, wie zal het zeggen.

Het kind heeft eigenlijk een overvolle kleerkast met kleren van grote zus, maar uit het lapje hertenstof kreeg ik, buiten een rokje, niets voor Mila uit. En ik was in een jurkjesbui. En ik had het in mijn kop gestoken dat dat stofje moest gebruikt worden.
Een jurk dus, voor Nena, en een makkelijke, met niet veel werk aan. Basic, ook graag. En met knoopjes want ik had er die ik graag eens wou gebruiken. Veeleisend? Nee jom, wie zegt dat!

Het kind zit in haar catsjoe-botjes-fase. Zot is ze van die dingen! Ze zou ze altijd dragen. Ook op een blauw kleedje waar moeder al een roze longsleeve onder had gestoken!


Bambi's, ik ben daar toch wat zot van eigenlijk.

Met een coole vintage fisher price platenspeler. Gekregen van de meter. Dat was ne vangst jong die meter!



de onschuld zelve toch eh, dat kind.




Als beleg gebruikte ik een restje van deze jurk van Mila.

Wat een schoon knoopke toch!

 
 
De stof kocht ik al een tijd geleden, geen idee meer waar. Het patroon is de giggle dress van homemade mini couture. De kleinste maat, net gepast voor mijn kleine reuzemeisje. Maar zonder de (belachelijk) grote flappen om een ceintuur door te steken, gezien Nena dat toch maar los zou peuteren. 
 
 



donderdag 12 februari 2015

Groene herpes, ofzo

Ook Jitse, de jongedame waar De Vent peter van is, was jarig vorige week. Een echte tiener is ze al. 10 jaar oud werd ze.
10 jaar geleden dat ik mijn eerste buis haalde op een examen aan den unief (damn you macro-economie!), 10 jaar geleden dat ik de auto van mijn ouders een beetje bijwerkte in een accident ook.
Een bewogen dag, die dag dat ik voor het eerst tante werd, dat is zeker.

Ook voor Jitse stond er een verkleedkleedje op de planning. Omdat ze al 10 is moest dat niet te lieflijk en roos uitvallen, zo een verkleedkleed. Dat mag al wat aan de stoerdere kant zijn.
De Strek deed gouden zaken zeg ik u, een week of 2-3 geleden.

Voor Jitse koos ik een kleedje, helemaal in rekbare stof, zodat het erg comfortabel zit. Mijn oog viel op een erg glitterig en blinkend zwarte rekbare stof, met groene glitter. U ziet, veel glitter dus. Ik kocht er nog wat rekbare velours bij, een paar meter groene tule en kon aan de slag.

Ik wou een brede zwierrok maar compleet opgevuld met tule die er vanonder komt piepen.
Het bovenstuk komt uit svdhz2 en ik nam maat 158. De eerste maat waar er figuurnaden aan te pas komen. Die stikte ik dan ook mooi. De halsuitsnijding tekende ik langs beide kanten wel een cm breder omdat ik geen rits of andere sluiting wou. Het jurkje moet ze gewoon aantrekken over haar hoofd.

 
 
Ik stikte dat niet door, schrik om geflubber te hebben.

Als rok maakte ik een rok uit 6 delen, voor de extra zwier. Ik zoomde die niet om, ging er enkel eens over met de overlock.


De tule knipte ik in stroken, lang genoeg zodat ze onder de glitterrok uit komen piepen. Dan naaide ik 2 zo lagen aan elkaar en begon rondom plooien te leggen. Er zitten 4 zo een rokken onder de jurk, totaal meer dan 12 meter tule...


 
Ik voegde een groen satijn lint bij. Ik stikte dat nergens aan vast, zo kan ze kiezen of ze het stoer zonder lint draagt, of iets liever met lint.
 
 
Aan ziet dat er ongeveer zo uit:
 

 
Bij Claire's kocht ik zo polswarmers in fluogroen. De beenwarmers komen uit het restje van de voering van het bovenstuk. De pruik en de zonnenbril waren Wibravondsten.
 
Of mijn schoonzuster zo content gaat zijn, dat betwijfel ik een beetje. Bij het maakproces heb ik gevloekt, en veel. Die groene glitters, das op z'n minst gezegd een pest.
 
 

maandag 9 februari 2015

a little less conversation

Ik ben meter, van een ventje dat 8 jaar werd. Een met momenten erg eigenzinnig manneke, zo eentje met een eigen gedacht en eigen karakter. Dat gaat ne straffen worden, als die groot is, peins ik altijd.
Het is een manneke dat niet altijd mainstreamt, eentje dat al eens erg tegendraads durft te zijn. Geweldig dat hij dat doet, op zijn jonge leeftijd!

Nu heeft Jenne niet echt een grote hobby, is hij niet zot van voetbal (me like a lot!) maar wel van muziek. Uren kan hij naar muziek zitten luisteren, opzoeken via YouTube.
Daar ontdekte hij laatst werk van The King. We zitten met een Elvis Presley fan mensen! Tis eens iets anders dan de gemiddelde spiderman- of Rox-fan.

Voor zijn verjaardag vroeg de mama wat verkleedkleren, dus begon ik te denken, aan een klein Elvispakje.
De Strek in Ledeberg is dé winkel bij uitstek voor blinkend gerief te kopen. Zeker omdat ik me op deze foto wilde baseren: glitter, blinkende stof, kom maar op!

 
 
Er werden wat patronen bijgenomen en de keuze was eigenlijk snel gemaakt: Een Jacobbroek en een Theohemd it would be.

In het voorpand stak ik een rits. Dat is makkelijker om het hemd 'stoer' open te zetten, zoals den Elvis al eens deed.
En aan het hemd kwam een cape. Op verschillende foto's vond ik die cape terug, blinkend rood aan de buitenkant en goud aan de binnenkant.
Ik naaide geen split en geen manchetten, het is uiteindelijk ook 'maar' een verkleedpakje en meter Lies zat in tijdsnood.  

Op de kraag naaide ik een wit pailletlint vast, subtiele glitter & glamour.
De puntkraag tekende ik nog een 2 a 3 cm langer dan het origineel.

De zijnaden werkte ik af met een rood pailletlint.

Met Elvis op de rug gestikt.

De cape, die kan aan het hemd gehangen worden met 3 kamsnaps die ik in de staander vastmaakte. Zo zie je ze niet zitten als het hemd zonder cape zou gedragen worden.

Rode biais die in tussen de schouderpas en onderste rugdeel stikte.
 
De broek dan. Ik stikte de middenplooi niet in de broek. Aan de zijnaden onderaan stikte ik een extra driehoek vast in stof met rode glitter vierkanten. De zijnaden werkte ik ook af met dat rode pailletlint.

Die witte stof van de broek en het hemd is iets synthetisch. Geen idee wat het precies is, maar je kan het wassen en het rimpelt niet. Ideaal dus.
 
Het feestvarken in outfit. Hij stond er geweldig mee.
 
Verjaardagsfeestjes, veel kindjes dus, die ook altijd en overal volgen waardoor een deftige fotoshoot niet te simpel is. Maar hé, de essentie staat op de foto, dat manneke in zijn pak!
 
Ik kocht er een zwarte pruik bij, een grote gouden zonnebril en een dikke goudkleurige ketting.
Elvis is alive people!

donderdag 5 februari 2015

zomervooruitzicht.

Het is het moment in het seizoen waarin ik begin te denken aan de garderobe voor het volgende seizoen. De kerstboom is weer opgeruimd, de solden zijn gedaan, de skivakantie geboekt.
Tijd om meer zonnige dingen in het hoofd toe te laten dus.
Vorig jaar maakte ik ook al een zomerjurk, in wit en rood. Ik ben daar blijkbaar erg fan van!

Toen het op Cyber Monday bij Spoonflower 'free shipping' was, ploos ik de hele site eens goed uit.
Een hele tijd geleden, toen ik voor het eerst dit stofje zag bij Griet, had ik het idee zelf een stofje te bestellen. Ik koos een foto van een rode vintage tuimelaar. Prachtig vind ik die poppetjes.
Toen de stof aankwam was ik content. Mooie kleur, duidelijke print. Ik heb ze niet durven voorwassen, toch een beetje schrik dat de kwaliteit niet zo geweldig gaat zijn. En indien dat zo zou zijn, heeft Mila de jurk toch 1 keer in de deftige kleuren aangehad.

 

Ik stikte een kraagje vast in de schoudernaad. Zo breekt het voorpand een beetje.

Met Jolina Ballerina, proberen poses nadoen, of toch denken dat ze die nadoet.

een mooi v-tje op de rug. Doorlopende print ging niet, te weinig stof. Een yard is net geen meter en het was puzzelen om er de jurk helemaal uit te krijgen. Mijn meisje draagt een 122 a 128, dus geen minimaatjes meer.


Kinderen die stilzitten, dat heb ik niet waardoor er in de meeste foto's beweging zit. Ik moet dringend eens beter met mijn camera leren werken!

De poppetjes. Zie toch hoe schoon die zijn!
 
 
De kop voor het zomergerief is er af! Hoewel er toch nog enkele wintersere projecten op de planning staan. We zien wel hoever we daarin geraken.