bijna-om-zepe-giraffen en veel gekamsnap!

Een tijdje geleden bestelde ik hier kam snaps. Die kreeg ik dan ook heel snel geleverd, zoals we gewoon zijn van de goeie service daar! Maar, wat ik iets te laat doorhad, kam snaps, daarvoor hebt ge een kamsnapstang vandoen. Dus bestelde ik die nog na, want ja wat doet ge anders met een heel lading kam snaps eh...

Bon, materiaal voorhanden, dus ik moest op zoek naar iets dat te kam snappen viel! Een jasje voor de kleinste familietelg die ons bijna zal vervoegen leek me een geschikt project. Ik had al een hele tijd het jasje in gedachten uit 'Zo Geknipt', tot bleek dat dat er maar in 1 maat in den boek staat en dat dat te groot is om als 1e jasje te gebruiken. Ik moest dus op zoek naar een ander exemplaar. En daar liep het fout. Allez fout, das veel gezegd als je niet zoekt uiteraard.

Maar toen zag ik het licht! Bij haar zag ik een schoon jasje, een ideaal modelleke, en in verschillende maten te maken. En ik had ook diezelfde ottobre liggen.
Ik maakte het ook compleet omkeerbaar, omdat ik net als Griet een hekel heb aan handleidingen lezen (familietrekje??)  en omdat ik nu eenmaal niet het allerrechtste kan stikken en dat nogal opvalt bij zo een boordeke zoals het patroon voorschrijft.

Aan-foto's kan ik u nog niet tonen, de kleine buikbewoner zit nog steeds relax in haar zwembad. Maar een uit-foto, dat kan ik wel al meegeven uiteraard.

Het jasje sluit dus met kam snaps. Ik heb er maar 3 verpest voor ik het systeem doorhad. Een beetje verlies is er altijd... Uiteraard was de laatste kam snap die in in het jasje wou steken ook 1 van de 3 die fout liep (de andere 2 waren de probeer-kam-snaps). Die dingen erin steken, tot daar aan toe, maar die loskrijgen... not that simple... na wat gewring en getrek, waarbij de giraffen een iets groter gat begonnen te vertonen dan nodig voor die snap te steken (en een lichte paniekaanval van mij wegens het bijna om zeep helpen van een afgewerkt jasje!), heb ik hem er uit gekregen, en een nieuwe erin gekregen zonder dat het gat opvalt! hoera!

Maar uiteindelijk ben ik ferm content van van die knoopkes, heel makkelijk in gebruik eens je het doorhebt en zoveel kleurtjes!

zoals het jasje ligt is het net of de ene kant langer is dan de andere kant, maar ik verzeker u dat dat niet zo is. Voor de verandering...

Kam snaps van koekepeertje

giraftricot van vermiljoen

oranje nickey velours van de Stoffenkamer

Ziedewel!

Aan iedereen die zich hier misschien een beetje of veel aangesproken voelde:
Ik heb het vandaag aangedurfd, ik ben moedig naar binnen gemarcheerd zonder verpinken! En niemand, ik herhaal, niemand, heeft geprobeerd me weer den bassin in te sleuren of met geweld rauwe vis in mijne mond te proppen!

Dat dagje Boudewijn seapark heeft mijn gevoel van eigenwaarde en mijn zelfbeeld weer wat opgekrikt!

grote-zussen-rok

Al een hele tijd geleden maakte ik voor Mila ook nog eens een rokje. Terug naar haar modelleke, gewoon, omdat het simpel is, omdat het rap in elkaar zit en er veel gezwierd kan worden. Wat volgens Mila nu een vereiste is om te voldoen aan de standaard van een 'grote-zussen-rok'.

Maar omdat madam hem graag draagt en hij dus ofwel enorm gekreukt was, enorm vuil was, in de was zat, aan den droogdraad hing of nog ergens in de mand gestreken was zat, was het er nog niet van gekomen om foto's van te nemen.
Het feit dat, als ik nu op mijn gat zit om de foto's te nemen, ik nie meer recht geraak tenzij ik me omrol op handen en knieën en zo galant mogelijk probeer om mij recht te trekken aan iets, speelt ook wel een rol in het lange wachten om foto's te nemen. Ook in dieptepunten  zijn er grenzen.

Maar deze week was het nu zo mooi weer, en de bloesemkes van onze kriekenboom stonden zo mooi in bloem, dat het toch fotomoment was!

je kan er ook in swingen en shaken!

Een echte damesrok eh mama!

ook geschikt voor springen

en stuiteren!

bloesemkes.

De stof kocht ik bij Stoffen Van Leuven. 

De voering is van de sleepstraat.

Sandaalkes van Raaf en Vos, off course!

moestuinperikelen

Voor u denk dat ik al even knettergek ben dan dees madam met haar voetbalvelden groot moestuinproject, dan bent u mis! Goed mis! Het is namelijk De Vent die gek is! Hoewel hij geen voetbalvelden groot stuk grond ter beschikking krijgt! Er zijn grenzen aan grootheidswaanzin.

Ik vind de aardbeien uit mijnen hof inderdaad zoeter dan die van de winkel. De paprika's en tomaten uit de serre zijn ook smaakvoller... Ik ben dus overtuigd dat da gerief uit den hof ferm goed smaakt. Maar der uren werk in steken om dat allemaal te planten, onkruid te wieden, water te geven, te bemesten... Pfff, nee merci, das nogal een werk en ik heb nu al nie genoeg uren in mijnen dag zitten.
Duidelijke rolverdeling hier ten huize Liezewiezewoes: De Vent kweekt, ik maak klaar (behalve diene baby in de buik. Daar heeft moeder natuur een stokje voor gestoken, die moet ik zelf maar kweken.).

Nu is het zo dat De Vent elk jaar weer vol moed en overtuiging op diene hof vliegt, de hele boel plant- en zaaiklaar krijgt, dan ook een massa aan vanalles zaait en plant, om het dan te laten verkommeren.
Op die momenten zie je het verschil niet tussen het plantje en het onkruid, waardoor hij moet wachten met het uit te trekken omdat hij anders die jonge wortels er alweer uittrekt en het onkruid laat zitten. Waardoor het onkruid welig tiert in den hof, op den duur de plantjes overwoekerd en we uiteindelijk niets eetbaars hebben in den hof. Behalve tomaten, dat blijkt te groeien als zot in de serre. En aardbeien, omdat ge daar niets moet aan doen blijkbaar, da groeit vanzelf, hier toch.

Ik geloof elk jaar dat De Vent met de beste bedoelingen begint, dat hij er zeker van is dat het dat jaar anders zal zijn, echt zijn jaar, het jaar van de verse groentjes uit den hof, van de malse sla op het bord, van de lekkere boontjes... Maar elk jaar stel ik vast dat het precies nie echt da is, dat het enthousiasme om er voor  te gaan in de zomer nogal onbestaande is. De dinsdaagse uitstapkes naar de plaatstelijke Burchtconcerten, de woensdaagse fietsritten met de Flandriëns, de terraskes tussendoor, de volgestampte weekends met festivals en andere zaken, die hebben daar volgens De Vent niets mee te maken. Moest ik een naïeve trut zijn, ik zou hem nog gaan geloven ook.

Maar dit jaar... dit jaar gaat alles anders zijn! Volgens De Vent dan! Dit jaar heeft hij warempel helden! Bartel Van Riet! Wim Lybaert! En hij heeft ook een boek, zijn bijbel. Iets groenlandsachtig, met tips enzo.
De vlaag is al een goeie maand geleden begonnen. Er werd niet gespit, ah nee, dat zou achterhaald zijn, maar er werd geharkt dat het een lieve lust was! En er werd gepland! Patatten in nen bak, sla in de grond, tomaten en andere serretoestanden in de serre... Alle kom, ik moet zeggen dat het enthousiasme na een maand nog vrij levendig is. Geven we dan toch toe aan het voordeel van de twijfel?

sla, verschillende soorten, ahja, om gemende sla te maken eh.

een bak patatten, en een berg patatten. Geen idee of der verschil in zit. Ik laat het u weten als dat wa lukt, dat experiment.

Ne spriet dat geen onkruid zou zijn. Ik gok dan op ajuin.

ons kiekens, de kleintjes dan toch.

een paar grote exemplaren. Na telling zitten we nu aan 13 stuks. Ik kan nu al nie volgen met 4-5 eieren per dag.

de aardbeien en wa struikgewas dat wat ruist. Daar zouden ook ergens frambozen tussen staan.

de kruidentuin-plantenbakken.

nog wa struikgewas.

Ik geef toen na een maand ziet de boel er nog goed toonbaar uit. Ik zou misschien, heel stilletjes in mijzelf, al kunnen beginnen dromen van een zomers slaatje met allemaal gerief uit den hof. Maar dat hoeft De Vent nog niet te weten. We willen de motivatie nu ook niet verpesten!

Danger Zone

Opvoeding. De meesten van ons hebben er wel mee te maken. U bent namelijk zelf opgevoed, u doet een poging 1 of meerdere koters op te voeden,... Ik besluit dus dat iedereen die niet Mowgli heet en dus door een roedel wolven is grootgebracht, een bepaalde opvoeding heeft genoten.

Bij de opvoeding van Mila staan wij op bepaalde waarden en normen. Beleefd zijn, dank u en alstublieft zeggen en respect hebben voor mensen zijn daar toch op zijn minst de hoekstenen van te noemen. We werken nog aan bescheidenheid en discretie, maar voorlopig kan het kind die woorden niet uitspreken, wat toch ergens een must is om de termen toe te passen vind ik. Maar kom, voorlopig gaat dat heel goed, die opvoeding. We hebben een welopgevoed meisje onder onze vleugels.

'Jaja, we hebben het door, iedereen goed opgevoed...' hoor ik u misschien denken? Awel, daar spreek ik u enorm neig tegen!

Blijkbaar, met het ouder worden, gaan er toch een aantal aspecten van de opvoeding die sommigen hebben genoten verloren. Is het de leeftijd, is het alcohol, dementie, een combinatie,... moeilijk te zeggen.
Punt is, ze brokkelt al, die muur van beleefdheid, discretie en respect.

Dat mag ik nu al bijna 34 weken aan den lijve ondervinden. Want blijkbaar, als je zwanger bent, hoef je niet discreet, beleefd of met respect behandeld te worden.

Blijkbaar is het maar normaal, dat je een zwangere vrouw vanaf je weet dat ze zwanger is, constant vraagt hoeveel ze nu precies weegt en hoeveel ze al is bijgekomen.
Je mag blijkbaar ook luidkeels commentaar hebben op de omvang van de buik en uiteraard zeker aan de zwangere in kwestie zeggen dat ze nu toch al op ontploffen staat.
Er moet ook enorm verschrikt gekeken worden als de zwangere zegt dat ze nog 7 weken te gaan heeft, om dan te volgen met de zin: "Allez jong, NOG zo lang?? Ge weet toch wel dat ge op het einde het meest bijkomt? Gij gaat nie meer door de deur geraken ze!". Ook de klassieker "Zijt ge wel zeker dat er geen 2 in zitten?" is een mooie volger. Of het iets boersere: "Amaai zeg, gij staat nogal zwaar jonk!" wordt regelmatig aangehoord.
Het is blijkbaar ook bon ton om enkels, benen, billen en vingers te bekijken om gezwind te zeggen dat die nogal gezwollen staan! Want ja, "ge houdt nogal wa vocht vast zeker??" En ook "ge hebt precies ook al wa een dikke kop eh!" zijn graag gebruikte uitdrukkingen.

Dag goede opvoeding... uw moeder is zonder twijfel enorm trots op de persoon die u geworden bent. Maar vergeet niet dat ook uw moeder er waarschijnlijk heeft uitgezien als een potvis op het droge, alleen om u het leven te schenken.

Dus aan iedereen die ik de komende 7 weken nog ga tegenkomen: wees gewaarschuwd, want als er iets gevaarlijker is dan een geïrriteerd vrouwmens is het wel een geïrriteerd zwanger vrouwmens.

En aan alle medezwangeren die dit hier zouden lezen: U ziet er zonder twijfel straaaaalend uit! En wie iets anders beweert, moet ge maar naar mij sturen...

op e rappeke

Ik heb van die gebeurtenissen, waar ik heel relax naar toeleef, tot de avond ervoor. Dan krijg ik ineens plannen en ideeën in mijn hoofd...

De vava, mijn paps, is einde maart op zijn pensioen gegaan. Technisch gezien eerst nog een maand en een sjiek in verlof en vanaf de 1e mei officieel pensioen, om heel eerlijk te zijn.

Gisteren was het zijn verjaardag, 60 lentes jong is hij geworden. En vava kennende kon dat niet onopgemerkt voorbij gaan. Er werd een feestje gegeven, met lekkere broodjes en drankjes. 

Nu was ik eigenlijk gewoon van plan Mila iets aan te doen uit haar kast (uit mijn kast zou nogal onnozel zijn, geef toe.), en daar had ik me al in gesetteld. Tot vrijdagavond, ik in mijn vermiljoenboek begon te bladeren (ik doe dat al eens, in naaiboeken bladeren, fotootjes kijken,...) En mila zag rondhuppelen en spelen in dit jurkje dat ze aan had.

Ik ben nogal fan van hemdjurkjes, Mila ook, die zitten comfortabel en ze gaan makkelijk aan en uit. Het giggle patroon uit het boek leek mij dan ook ideaal! Ideaal om op het feest van vava aan te doen...

Bij gebrek aan maattabel werd het patroon van een 4 jaarke getekend en nagemeten, dat bleek redelijk te passen. Het werd naarstig getekend, geknipt en geoverlocked, zo snel als mijn traag lijf me toelaat voor de moment.

Assamblage zag ik op vrijdagavond niet meer zitten, dat zou ik wel effe fixen op zaterdagmorgen.

Dus zo gedacht zo gedaan, op zaterdag werd dat hier even in elkaar gestoken. En ik moet zeggen, dat ging snel! Het is dan ook geen volledig gevoerde jurk maar enkel een belegje aan het bovenstuk, wat het ook allemaal wat sneller maakt. 

Bij de pasbeurt kreeg ik wel een lichte paniekaanval, da zag er ineens toch nie al te breed uit... Maar kom, kind paste er net in, ze zal het waarschijnlijk geen jaren dragen, ma het past wel.

Oh nee! Mama, het is al tijd voor een ijsje!

Het stofje lag al eventjes in mijn kast te blinken en kocht ik op een opendeurdag bij vermiljoen. Ik vind het perfect voor dit jurkje. Ik combineerde het met wat munt-pastel-blauw-groen-achtige gabardine van Koekepeertje voor de pads en het striklint te maken, kwestie het drukke geheel iets te breken. Ook de voering werd in die gabardine gemaakt.
In de hema kocht ik een heel assortiment capri leggings in vrolijke kleurtjes. Goed om de beentjes nu warm te houden, gezien het nog iets te koud is om in de blote benen naar school te gaan, maar de winter-broekkousen ofwel kapot ofwel te klein ofwel hopeloos gepluisd zijn.

Ik vind het knopendetail van de jurk wel mooi. In plaats van gewoon om de zoveel cm een knop te plaatsen, worden er telkens 2 knopen onder elkaar geplaatst. Simpel, ma toch mooi.
Mijn knopen hier komen uiteraard van de rommelmarkt. Nu had ik het probleem dat ik maar 2 sets knopen van elk 6 stuks had die echt mooi pasten bij de jurk. Maar ik had 6 knopen nodig om de jurk te sluiten, en 3 knopen voor de pads vast te zetten. Ik heb dus de knopen gecombineerd, maar gezien ze in hetzelfde kleurenpalet zitten, stoort het absoluut niet.

En daarmee was ons kleine gekleed voor het feest van de vava!

zwieren-en-zwaaien-couture-combinatie

Man, de hoeveelheid naai-, knutsel-, brei- en haakboeken die uitkomen, ne mens kan het ver nie volgen!
Maar ik was wel heel nieuwsgierig naar het boek van vermiljoen samen met Little miss Y. Na lang twijfelen over het boek al dan niet aankopen, ben ik toch maar bezweken. Gezien ik gezwollen poten heb en binnen korte tijdsspanne mijne worp ga doen zijn schoenen en kledij even niet aan de orde... Ik moet mijn koopdrang dus op iets focussen.
En kijk, ik ben content, echt. Er staan een paar schoon patroontjes in.

Van het schoonzusje kreeg ik een tijdje geleden een reuze lap stof die ze op de kop had getikt in een winkelke. Nu is het probleem dat schoonzus niet naait, waardoor een reuze lap stof nogal werkloos ligt te liggen. Ik nam dus de lap stof mee en dacht voor de nichtjes (Jitse en Mila) een zelfde jurkje te maken.

Genoeg achtergrondinformatie. U kan die 2 dingen samenvoegen en weet dan dat ik een patroon koos uit mijne nieuwen boek. Ik koos voor het Candy Cane patroon, maar zette er een andere rok onder. Eentje die zij onlangs geweldig goed uitlegde. Maar ik nam 8 delen ipv 6.
Want zwieren en zwaaien, daar zijn de beide nichtjes hier geweldig goed in, en met zo een rokje kan er goed gezwierd worden.

Wat ik wel enorm mis in het boek, is een maattabel. Het zou handig zijn met de maten in een tabel en de bijhorende hoeveelheid stof, zodat je het kind in kwestie toch eens kan opmeten voor je begint te tekenen en knippen en je zeker bent dat je genoeg stof hebt ook.
Waar ik me ook een beetje aan had mispakt is de hoeveelheid stof die zo een rok in 8 delen vraagt. Maar het zwier-en-zwaai-gehalte van de jurk maakt veel goed!