vrijdag 29 januari 2016

uitgestelde schattigheid

Ik vertelde al eens dat Mila halverwege het vorige schooljaar van juf wisselde. Juf Evelien is intussen bevallen van een flinke babydochter Cécile. Dat cadeautje, dat moest uiteraard nog gemaakt worden.

In de Kerstvakantie was ik 2 heerlijke weken thuis en kwam het er eindelijk van. Ik ben zo iemand die qua snelheid voor het maken van patronen die uitkomen compleet achteraan bengelt. Ik ben daar niet snel mee, ik snap ook niet waar die mensen die wel supersonisch snel zijn in die dingen de tijd halen. Er mag me altijd iemand inlichten!

Maar dus, dat geboortecadeautje. Ik plande een jasje, en terwijl het patroon van Riet al een heel andere dimensie heeft nam ik gewoon die Zo geknipt 1 erbij om daaruit  de oorspronkelijke versie eens te maken. Supersonisch traag enzo.
Gezien klein babyspul hier niet al te vaak moet gemaakt worden door gebrek aan baby's die andere mensen hun gezin vervoegen, wou ik ervan profiteren en maakte ik ineens ook een Grace erbij.

Het stofje kocht ik in de uitverkoop van Ella en Basiel. Ik had net genoeg om een jasje te maken. Er kruipt meet stof in dan verwacht, zeker omdat vogels best niet scheef of ondersteboven staan.
 

Een zilver paspel rondom rond maakt het een beetje meer af.
De binnenkant werd heerlijk zachte, pluizige sheepskin die ik ooit ergens kocht, maar geen idee meer waar.  

Zie wat een schoon knoopje! Deze pasten perfect op het blauwe kleurenpalet van de bloemmetjesstof.
 

Ik koos voor een gerimpeld mouwtje erbij, gewoon om de schattigheid wat op te drijven.
 


Ik hoop dat baby Cécile er veel mooie dagen kan in beleven!

dinsdag 19 januari 2016

zalig zijn de armen van geest

Het leven, dat loopt niet altijd zoals we het wensen. Dat kan al eens rare bochten nemen. Wendingen die we al dan niet zien komen.
Maar is het soms ook niet gewoon beter om niet te weten, gewoon vrolijk verder doen, zonder te weten wat er nog op ons pad komt? Zouden we ons niet heel erg zorgen maken, over bepaalde dingen, als we die op voorhand weten? En zo vergeten te leven?

Wanneer is het beter om wel te weten? Zou je harder en intenser hebben geleefd als je op voorhand weet dat het morgen je laatste dag is? Of zou je compleet verstijfd van schrik het lot opwachten? Hopend dat er nog iets aan te veranderen valt?

Sommige dingen weet je misschien liever niet, maar dat wil niet zeggen dat ze niet gaan gebeuren. Je kan je lot niet ontlopen. Ik zal het dan ook maar aanvaarden en het ondergaan. Al kan ik misschien toch nog wat sturing bijgeven, aan dat lot van mij.

vrijdag 15 januari 2016

Music was my first love

and it will certainly be my last.

Ik hou van muziek. Ik kan niet zonder. Ik heb altijd en overal muziek bij op m' Iphone. Ik sta op en zet de radio aan. Ik luister tijdens mijn werk, als ik kook en in de auto zit.
Ik heb ook een erg uitgebreide smaak in muziek. Veel kan me bekoren, in de juiste omstandigheden. Foute muziek, dat is niet direct op z'n plek tijdens een gewoon gezellig avondje, maar is top om wat te mixen tijdens een feestje.

Mijn papa is ook een grote muziekliefhebber, al hebben we grotendeels een andere smaak met hier een daar een raakvlak. Hij heeft kasten vol jazz. Van freestyle toestanden tot de 'gewone' Miles Davis en Louis Armstrong. Vaak iets te jazzy voor mij geeft ik toe. Al kan ik het, in de juiste omstandigheden, zeker appreciëren.
Maar die liefde-voor-muziekgenen, die komen zeker en vast van hem.

Via facebook werd ik een paar keer getagd in een soortement van muziekspel, waarbij je 7 dagen een song moet posten die iets betekent voor jou. Door haar onder andere. Ik besloot dat niet op facebook te doen maar hier. Niet iedereen op facebook zit te wachten op mijn muzieksmaak. Hier zit vast ook niet iedereen daarop te wachten, maar hier doe ik wat ik wil.  I'm the queen of this blog. Bescheidenheid enzo.

Mijn selectie is uiteindelijk meer dan 7 liedjes. Alleen al omdat het zo moeilijk is om er maar 7 te selecteren. Tijdloze lijsten, die hangen ook zo hard af van het moment waarom je die moet samenstellen. Als uitgangspunt hier doorloop ik mijn leven een beetje en plak ik daar muziek bij.
Nummers die me aan specifieke tijden of een specifieke gebeurtenis doen denken. Dat zijn altijd the best ones.

nummer 1 en meteen mijn oudste muziekherinnering.
'Anne' Van Clouseau. Deze koos ik enkel omdat het ook echt het eerste liedje is dat ik me werkelijk kan herinneren. Het was zomer en samen met mijn neef speelden we buiten bij de Bomma. Ik was 4, neef toen 9 en hij zong dat liedje constant. Geen idee of hij het nog weet en  of hij er überhaupt nog aan wil herinnert worden.



2. '7 seconds' van Youssou N'Dour en Neneh Cherry.
Ik was om en bij de 8-9 jaar schat ik. Het werd vaak gespeeld op de radio toen en was, naast Samson en Gert, zeker één van de eerste liedjes waar ik het refrein van mee kon zingen.



Met nummer 3 katapulteer ik mezelf even terug naar mijn 13 jaar-oude zelve. Voor het eerst in vrij lange tijd gingen The Rolling Stones nog eens naar België komen om op te treden. Geen idee wie of wat dat was, maar mijn papa, die is grote fan. En kocht kaartjes. Op een warme zaterdag sleurde hij me mee naar de wei van Werchter waar het optreden zou zijn. De eerste keer dat ik die wei zag. De liefde voor die lap gras bleef. We stonden daar belachelijk vroeg want het was nog die tijd dat wie eerst was gewoon dichtste bij het podium stond. Nu vragen ze voor die 'golden circle' vaak stukken van mensen. Wij liepen gewoon de benen van onder ons lijf toen de deuren naar de wei open gingen. En zo kwam het dat ik op mijn 13e, met mijn boek Nederlands in mijn rugzak (want ik had de maandag na het optreden examen), frontstage stond en onder de indruk raakte van Mick en zijn kornuiten toen die opkwamen en inzetten met 'Satisfaction'.



Nummer 4 staat in schril contrast met de rockers die de Stones zijn. Maar voor wie het nog niet wist, ik was een tiener in de jaren 90. Boysbandtijdperk bij uitstek. En ja, ik was fan van de Backstreet Boys. Tot op heden kan ik zowat alle nummers op de cd's meekwelen. Ik was zo een puber die een fortuin heeft uitgegeven om haar hele kamer, elke vierkante cm, te behangen met posters. Ik ben ook 2 keer naar een optreden geweest. Die hard fan dus. Een nummertje kon dus zeker niet ontbreken. Mijn persoonlijke favoriet!



Het 5e nummertje is er eentje uit mijn eerste echte rockachtige cd. The Offspring had een hit met Pretty fly for a white guy en omdat het cool was kocht ik die cd. Wat een topper bleek. Ook deze kan ik nog steeds grotendeels meebrullen. Met als favoriete song 'Why don't you get a job'.



Het pad naar Studio-Brussel-muziek werd gelegd en ik leerde vanaf dan zoveel meer kennen. Ik werd rond mijn 15 jaar fan van U2. Nog steeds 1 van de beste live acts die ik al zag. Al geef ik toe dat de laatste 2 cd's niet meer mijn ding waren. Het oudere werk daarentegen is compleet tijdloos. Een favoriet nummertje kiezen uit hun lijst songs is moeilijk. Twijfel alom. Maar ik koos voor  'Where the Streets have no name', omdat ik mij nog steeds zie zitten, op de schouders van een vriend, tijdens hun optreden in Brussel juni 2005, zonnetje nog net op mijn kop. Het was de Vertigo Tour. Mijn papa moest tickets bestellen want toen dat kon was ik net op skivakantie. Die mens heeft een hele voormiddag zitten bellen, en gegarandeerd zitten vloeken ook, maar ik had kaartjes. Vava's blijven helden! Toen was dat nog bellen, nu is dat geënerveerd naar je computerscherm staren. Het optreden was een vrijdag, ik had op zaterdag examen Excel en Acces  aan de Ehsal waar ik toen studeerde. Ik was beter in Brussel gebleven na het optreden want ik was pas om 3u thuis en om 8u30 zat ik achter de pc examen te maken. Geslaagd. In eerste zit dan nog!



Zeer vroeg in mijn jonge leven kwam ik De Vent tegen. De Vent had al wat meer levenservaring en ging al veel langer naar festivals. Met hem ging ik de eerste keer van vele keren naar Werchter. Mijn eerste festival ooit. Ik heb iets met die wei. Het is in de zomer telkens een beetje thuiskomen. Die eerste keer Werchter, nog 3 dagen toen, zag ik als 1 van de eerste optredens daar The Dropkick Murphys. 'The Wild Rover' is nog steeds een fijne herinnering aan compleet meegesleurd worden in een bewegende mensenmassa. En er zonder kleerscheuren uitkomen.



Nummer 8 heb ik volledig te danken aan De Vent. Die leerde me De Mens kennen. Goeie zet was dat. In 2003 we ze ongeveer 6-7 keer vrij kort na elkaar. Ik liet toen op Werchter Classic mijn eastpack-festival-heupzakje signeren. We hadden toen al zo een 4-5 optreden gezien en de week erna kwamen ze naar het alom bekende (in de streek bij ons toch) Burchtrock spelen waar wij uiteraard ook gingen kijken. Toen ik dat zei, beloofde Frank dan een liedje aan mij op te dragen. Wat hij ook deed. Ik was fier!
Nu zijn we 13 jaar later, staat die handtekening nog steeds op dat heupzakje en sleur ik dat ding nog steeds elk festival mee. En denk ik nog steeds aan die wilde festivalzomer als ik dat liedje hoor.



Eentje met herinneringen aan ons stamcafé. Vooral een insider deze maar op het lijstje van liedjes met herinneringen scoort deze hoog. Over een wachttijd van 2 jaar, dat stilzwijgend verlengd werd. Nog steeds trouwens.



Een Foo Fighterke kan uiteraard niet ontbreken. Dave, wat een vent! Het charisma dat die heeft, overweldigend!
Een favoriet hieruit halen was al even moeilijk als bij U2. Ik koos dan ook voor het liedje dat ik het meeste hoor, omdat het het perfecte loopritme heeft en mij gemotiveerd kan houden. Al zijn er minstens 40 andere die ik ook geweldig vind!


Een nummertje dat steeds in mijn Tijdloze-selectie staat en ik gewoon heb opgepikt op de radio is 'Dreams' van Fleetwood Mac. Schitterende band. 'Rumours' vind ik ook terecht 1 van de beste albums aller tijden. Pareltjes staan daar op. Kon zeker niet ontbreken hier.




Als laatste kies ik er 2, omdat het 2 liedjes zijn die verbonden zijn aan mijn 2 kleine dames.
'Shooting Star' van Air Traffic hangt vast aan Mila. Het jaar dat ik net zwanger was van haar, zag ik Air Traffic 2 keer op Werchter. Ze hebben toen Babyshambles vervangen omdat de Pete de bevalling van zijn kat niet wou missen... Zo ziek als een hond bij momenten, kotsen al was het niet van den drank, maar ik ging 4 dagen naar Werchter. Dat was tevens ook de allerlaatste keer dat ik het festival de volledige duurtijd heb meegemaakt. Sweet memories.



Bij Nena is het 'Wonderwall' van Oasis. Op een avond toen ze baby was had ze een paar serieuze huilbuien. Het enige wat haar rustig kon maken was zachtjes zingen. Ik ken 'Wonderwall' helemaal van buiten en zong dat dan ook elke keer. Nu nog elke avond zing ik dat voor haar. Dat is ons momentje. Ze zit in het licht van haar nachtlampje op mijn schoot, ze knuffelt me plat en ik zing. Ben ik er eens niet, moet De Vent dat via YouTube afspelen. Dat blijkt toch een volwaardig alternatief voor mijn versie te zijn.



Ik kan nog uren zo doorgaan. Ik heb fijne herinneringen aan Purple Rain, Ironic, Zeil je voor het eerst, My way, ...
Je ziet, music was my first love and ik will be my last. Al ben ik niet zo fan van dat liedje.


maandag 11 januari 2016

some unicorn love

Het is geen publiek geheim, Mila is fan van paarden en dus uiteraard ook van eenhoorns. Liefst roos-witte eenhoorns.
Ik ben fan van eenhoorns. Niet onbelangrijk hierbij is dat de kans ik zo een beest tegenkom in real life nihil is. En moest ik dat tegen komen, dan kakt dat regenbogen. Better than the real stuff dus.


Toen Petite Couture tijdens Sewing is Fun kwam verkopen moest ik dus niet erg lang nadenken over wat te kopen voor Mila. Eenhoorns, op een mooie kleur, niet te kinderachtig en met veel te combineren.


Ik maakte een Tinny returns. Mijn eerste, maar wat een fijn patroon is dit zeg! De 7 jaar zit Mila bijna perfect. Het bovenlijfje zit nog wat aan de ruime kant maar dat is meer groeiplek dus.

Ik kocht eens ergens een lap witte-goudenspikkelstof, paste goed bij de sprookjesachtige eenhoorns vond ik.  


 veel <3 voor die bloemenkraag zeg!


 Ik deed gek met de steken van mijn machine en zoomde met een boogje.


 Een zeer tevreden dochter, waarvan ik wel eens de schoenen moet poetsen zie ik nu.

Ook een tevreden mama, want ik hou van de warme kleuren van de jurk.
Intussen heb ik ook een bernadette voor Mila gemaakt, in zacht roze, die perfect past op de jurk. Veel <3 voor deze outfit van mijn kant!




vrijdag 8 januari 2016

2016

Ja ik ben er laat mee, nee ik vind dat niet erg. Ik heb even een pauze genomen. Fijn niets gedaan in de kerstvakantie, los van de verplichte nummertjes die bij de feestdagen horen.
Maar toch wens ik ieder van jullie een sprankelend 2016. Of toch een 2016 zoals je het zelf wil. Dat mag ook glitterend zijn, of basic. Wat u past. En een gezond 2016, want dat is toch erg belangrijk.

Ik maak niet echt goede voornemens als in: laten we eens een marathon rennen in 2016. Ik weet dat dat niet voor mij is weggelegd, al is het nog zo hip.
Ik nam me wel voor om in 2016 werk te maken van een routine in mijn badkamer. Ik wil mijn huid echt goed gaan verzorgen. U weet nog wel, die 30 van vorig jaar, dus geen overbodige luxe, een goede verzorging te starten! Toch als ik er tegen mijn 40e geen 50 wil uitzien.

Wat ik verder als enige wens heb voor 2016 is dat het een jaar mag zijn waarin ik doe wat goed is voor mij. Een jaar waarin ik mijn leven laat leiden door keuzes die ikzelf maak. Niet door keuzes die gemaakt worden omdat het nu eenmaal zo wordt verwacht van mij.
En dat 2016 dus zo ook een gelukkig jaar mag worden. Voor mij en zeker ook voor u.




zondag 27 december 2015

rap en simpel

Mijn eigen naaitijd was bloggers-for-life-gezien erg schaars de voorbije weken. Als ik al eens tijd had, dan was dat niet voor ingewikkelde nieuwe dingen. Eerder snel-klaar-projectjes.

Nena heeft een mooie aymaratrui voor deze winter, alleen had het kind nog niets echt veel dat erop paste. Rimpelrokje to the rescue dus.
Ik had nog een restje liggen, een derderangsrestje zelfs al! Een stofje die ook al lang in m'n kast ligt, maar dat ik toch nog steeds graag zie. Het was een grote lap stof en die werd al eens aangesproken voor een jurk voor Mila en een short voor mij. Een short die enkel al eens mijn instagram haalde deze zomer, maar niet werd geblogd.
Maar kijk, genoeg over om ook Nena iets te maken uit de stof, die nu echt op is.

Het kind maakt er een sport van om haar buik zoveel mogelijk vooruit te steken als ze op de foto moet. Op haar 18e verjaardag, als ik al die foto's op een rijtje ga zetten, heeft ze daar vast dik spijt van.

Nog steeds veel <3 voor de konijnschoenen




Stilstaan, mooi poseren en lachen, daar doen tweejarigen niet aan mee. Can't blame them. Nu kunnen ze nog heerlijk tegendraads zijn er er mee wegkomen. Probeer dat maar eens als je 30 bent.


vrijdag 18 december 2015

Bloggers For Life, the lucky few!

Het is gedaan, voorbij, gepasseerd, this is the end, my friend... Het is ook bijna kerstmis en de warmste week staat in haar startblokken.

Toen ik in september het idee voorstelde aan die paar vriendinnen-bloggers had ik nooit durven dromen of hopen dat dit zo een succes ging worden. Maar het werd een succes. Zo van het soort waar ik nog steeds bijzonder sprakeloos van ben, erg van aangedaan ben en zou janken gelijk een kind als ik denk aan alle mooie woorden en reacties, de vele mensen die een lotje kochten, de vele mensen die giga veel lotjes kochten,...

Ook even praktisch: de blogster/maakster van het stuk neemt contact op met de winnaar van het stuk. Van daar uit kunnen jullie samen afspreken.
De winnaars van de stukken beslisten we niet zelf. We maakten gebruik van de online toepassing RandomOrg. Dat vonden wij het eerlijkste.

Maar nu, tromgeroffel en spannende blikken op ons gezicht, wie wint hier van dat schoons? Wie zijn lotje heeft het geluk om gekozen te worden? Kom, het belangrijkste nu!

De gelukkigen van week 1!

1. C'est saar: An Van Dessel
2. Iene-Miene: Valentina Wuyts
3. Juffrouw Kersjes: Veerle Van Der Straten
4. Toertjes en pateekes: Claudia Bode
5. Leven met Liv: Tiny Requile
6. Maanvin: Lien De Vos
7. Mamadammeke: Stefanie Schillewaert
8. Nele De Schepper: Jill Tuytens
9. P'tit monstres: Trees Verhoogen
10. Querida: Dorothy De Maesschalck
11. Straight Grain: Saskia Tange

De winnaars van week 2!
12. By Eva Maria: An vande Velde
13. Emma & Mona: Lieselot Wellens
14. Fruits de mère: Marlies Depouvre
15. Karla's creaties: Carla Killens
16. Lily & Woody: Els Gyselinck
17. Paspelpoezen: Jill De Bie
18. Petrol & Mint: Nora Raets
19. Pied de Poule: Marleen De Vriese
20. Sewing Evy: Lieselot Wellens
21. With love by Eva: Sara Tips

De gelukzakken van week 3!
22. meisjesversie 128: Katrijn De Crop
23. jongensversie 128: Charlotte Sonck
24. Hilde @ Home: Nancy Moerenhout
25. Toertjes en Pateekes: Gina De Maeyer
26. LdotCo: Stephanie Vandeghinste
27. Liezewiezewoes: Chris Beerens
28. Mamasha: Melissa Lambrecht
29. Minnie Mie: Nele Deneut
30. Miss Wobie: Karlien Verhulpen
31. Spurrewubsie: Anneleen Sterckx
32. Tien: Katelijne Morreel
44. Emma & Mona: Annelies Peeters

De Lucky basterds van week 4!
33. Jace Did it: Tine Busschaert
34. Kaatjes naaisels: Michele Delbeque
35. Khadetjes 1: Veerle Massiaen
36. Khadetjes 2: Mazure Anselma
37. Liesellove: Annick Peetermens
38. Nononsensmoms: Natasja Bogaert
39. Paspelpoezen: Saskia Vandenbroeck
40. Remi & Henri: Tine Derre
41. Stannel: Berbe Luyckx
42. Van Jansen: Kelly Jennekens
43. Woohoo by Davina: Kurt Tielens
45. Emma & Mona: Mieke Phatt


Ons werk zit er op. Wij maakten niet alleen de 45 winnaars gelukkig, maar zoveel meer mensen die de hulp van het Berrefonds en Moeders voor Moeders gebruiken.  Dankzij de massale steun en lotjes die jullie kochten, hebben we ons wondere blogland eventjes de warmste plek op aarde gemaakt!
6.722  keer bedankt, want dat is de totale opbrengst van deze actie.
6.722 keer bedankt, vanuit het diepste van ons hart. Jullie zijn geweldig!