dinsdag 21 juli 2015

Some sweet cherry lovin', the sequel

Mijn kersenjasje, dat was te groot en hangt dus in de kast te wachten. Maar ik had nog een kleine halve meter kersen over. Net genoeg voor een candy jurk voor Nena.
Veel anders valt daar niet over te zeggen. Het zijn makkelijke jurkjes, zitten snel in elkaar, wassen vlot, moet ik haast niet strijken. Toppers dus. En schattog, dat ook.

Ik verlengde de rok wel een drietal centimeter. leek me iets zediger.

Ik zoomde de mouwtjes wel om, maar kreeg toch wat geflobber. Ik laat dat nu niet aan mijn hart komen.

Dat bol voorhoofdje dat naar dat neusje overgaat, veel hartjes daarvoor!


Nena heeft veel hartjes voor Lola. Het beest wordt volgestampt met kattenoepjes.


En zus kreeg ook een candy, maar dat had heel wat overtuigingskracht vandoen. Koppig kind datte, die oudste.

donderdag 16 juli 2015

Do the bunny hop!

Konijnen doen het altijd goed bij kinders. De pluizige schattigheid heeft daar vast veel mee te maken. Ik heb niet speciaals met konijnen, ook niets tegen die beesten. Het is een konijn eh, daar kan je niet veel over zeggen. Buiten dat het schattig en pluizig is dus.

Ik vond bij Spoonflower (Toen ik een tijd geleden zag dat Spoonflower geen verzending rekende, en ik toen ook dit stofje kocht.) een stofje, zacht roze, zalmachtig eigenlijk, met konijnen in goud. Ik kocht een yard (niet meer want dan zat ik toch weer met douanekosten en op dat vlak ben ik een gierige pin).
Ik geef toe, als ik de stof thuis kreeg was ik wat teleurgesteld. De konijnen waren enkel wat in goudkleurige stof geverfd, ze blonken niet echt. Mila vond het echter wel een schoon stofje en het mocht op haar stapel goedgekeurde stoffen belanden.

En soms, dan heb ik een moedig moment, en stap ik eens verre uit mijn comfortzone. Zo ook die dag enkele maanden geleden toen ik dit stofje in een kleedje ging veranderen op vraag van dochterlief.
Ruffels en frutsels, niet mijn ding. Nooit erg geweest ook. Vermoedelijk omdat ruffels en frutsels volume toevoegen aan een lijf en laat dat eens iets zijn waar ik nog nooit tekort van heb gehad.
Maar ruffels, dat ziet Mila wel graag, want dat heeft prinsessengehalte.
Bij Morley zag ik ook al een tijd terug een jurk met in voorpand ruffels verwerkt en dat vond ik nu niet eens zo lelijk. Ruffels dus. Of frutsels. Wat u wenst.

Ik tekende een basispatroon van STDHZ2 en verknipte het voor- en achterpand om de ruffels tussen te steken. Ik begon patroondelen op de stof te leggen, en zag dat een yard zeer nipt is, zeker als je oorspronkelijke plan ruffels van 15 cm voorzagen om zo wat 'mouwkesgewijs' over de schouders te hangen. Plan werd bijgesteld en ruffels van 7 cm was het enige wat ik nog uit de stof kon krijgen.

Persoonlijk, en bevooroordeeld als ik ben, vind ik Mila echt geweldig schoon staan in haar kleedje. Het is een beetje het favo stuk in de kast momenteel.

Het kind wil beginnen poseren zoals een 'echt model eh mama!'

Op de ruffels staan de konijntjes wel in handstandpositie, of achterpootpositie, dat kan ook. Maar het was de enige manier om ruffels te knippen. Naast gierig ben ik soms ook koppig. En er moesten en zouden ruffels aan te pas komen. Dubbel omzomen was geen optie dus het overlockte randje zie je soms wel wat maar het stoort niet. En zo een speciaal voetje om ieniemienie zoompjes te naaien heb ik ook niet.
 


Allures, dat hebben ze allemaal, die modellen van tegenwoordig.

De zoom onderaan werkte ik af met een gouden paspelke om toch iets van 'echte' blink te hebben. 

 Mila gaat graag eens op bezoek bij de geitjes achter ons huis.
 
En babyborn, die sleuren we tegenwoordig overal mee heen. Ook vaak in de combinatie: paardrijbotten + paardrijvest en balletrokje.
 
En dan heb ik nu vast een prijs gewonnen voor het meeste gebruik van het woord 'ruffels' in 1 bericht. 

donderdag 9 juli 2015

One size fits all, roloog...

Dat het hier al lang geleden is dat er nog eens een naaisel op de blog kwam. De tas voor juf Nele even niet meegerekend.
Dat wil niet zeggen dat er hier niet duchtig genaaid wordt. Ik ben bezig, zeker en vast. Dat daar tegenwoordig veel maaksels tussen zitten die niet draagbaar zijn, dat ook.

Ik smeet me in wat selfish sewing, maar kwam terug van een kale reis. Ik maakte dan maar iets voor Nena uit de stof. Het kind bleek toch al iets groter dan geschat... Soit, misschien blog ik die blunder nog wel eens. Altijd lachen, blunders van een ander.

Gezien die selfish sewing niet van de grond bleek te komen ging ik me dan maar volop geven in de solden... Om dan vast te stellen dat de huidige mode zo NIET voor mijn figuur is gemaakt...
Ik was vandaag in een winkel, er hingen verdacht veel kleren met het ticketje TU eraan. Taille Unique, past zeker iedereen, volgens smalle Poppemie die me wel wou helpen... Ik ben wel het bewijs, one size does not fit all. Tenzij ik er in die überhippe maxi rok met bloes wil uitzien al een rollende bal tule, does one size not fit all. Hoewel dat Poppemie me verzekerde dat ik er enkel moest aan wennen, aan dat zicht... Yeah, sure kind. Ga anders eens ergens 2 kinders baren en weet me dan nog eens te zeggen of one size all fits. Trut.

Ik ben dus even niet zo te genieten, maar dat is ok. Dat gaat wel weer over. Als ik nog een paar schoenen heb gekocht en misschien toch nog ergens verdoken een nieuwe rok of kleed op de kop kan tikken.
Ik ben dus even niet zo te genieten, maar dat is ok. Ik ontvang gewoon even wat negatieve dingen, om dan karmagewijs me binnenkort te kunnen wentelen in allemaal fijne dingen. Of kleren. En nu hoop ik maar dat karma geen al te grote bitch is en me lang laat afzien.

maandag 6 juli 2015

simpel

Omdat het niet altijd moeilijk en ingewikkeld moet zijn, dat bloggen. Omdat het voor iedereen tropisch is en omdat ik bij tropische temperaturen niet op mijn topniveau presteer.
En omdat ik gewoon een vreed schattig en schoon kind heb waar een andere de moeite voor deed om foto's van te nemen. Hoewel die foto's van jurk 2 dan vooral gepaard gingen met een knap staaltje van Nena-uithouding: Janken, erg tegendraads en koppig doen, en mama-plakken. Maar wel eerst een lolly weten te ontfutselen off course.

Een mooi verslagje van de Grace-jurk die Griet maakte, kan u hier vinden.

dinsdag 30 juni 2015

Bedankt juf Nele!

Mila, die is in mijn gedachten nog vaak die kleine baby met dikke billen die vrolijk kirde als ze de kat zag passeren en die dan probeerde koek te voeren.
In realiteit is Mila al flink uitgegroeid, krijgt ze lange smalle beentjes en is ze al helemaal niet zo gek meer op die kat, die haar al een paar keer probeerde te bijten (pure self-defense van de kat trouwens, die het niet tof vond als kussen gebruikt te worden).
In september, dan gaat die kleine meid naar het eerste leerjaar. Gedaan met kleuter zijn en spelen.

Mila, die zit ook al van halverwege haar 1e kleuterklasje bij juf Evelien. Een toppertje onder de juffen op de school. Een onwijs toffe, die met hart en ziel haar kindjes dingen bijbrengt, leuke werkjes verzint, feestjes organiseert en dansjes verzint.
Maar juf Evelien, die heeft sinds januari een baby in de buik. En dus werd ze vervangen door juf Nele. Waar ik in eerste instantoe wat voor vreesde bij Mila, bleek niets van aan. De overgang van juf Evelien naar juf Nele verliep vlekkeloos. En juf Nele bleek al even grote parel als juf Evelien. Gelukkig.

Ik plande 2 juffencadeautjes te maken, eentje voor elke juf, maar tijdsgebrek, zorgde voor slechts 1 cadeautje. Tijdsgebrek én het feit dat juf Evelien pas op 1 september plant te bevallen en we die dus waarschijnlijk pas volgend jaar ergens terug zien. Het plan is dus een babycadeautje te maken, to be continued...

Even terug naar de huidige situatie dus: juf Nele én haar bedankje.
Ik kocht 2 weken geleden eindelijk Mijn Tas. Ik ben geen tassenmaker, maar toch wilde ik mij graag eens op dat terrein begeven. Ik liet Mila dus kiezen uit het boek. En stieken hoopte ik op een clutch, maar ze koos voor een grote stevige strandtas. Ok dan.

Mila viste dan ook een restlap van haar jas uit de kast. Ze wou een tas in hetzelfde geel. Ik koos een voering, begon te tekenen, knippen en verstevigen. En toen was ik het al beu. Er kruipt, echt waar, veel voorbereidend werk in het maken van een tas. Maar, het is het zo waard! De dag nadien begon ik te stikken, en wat een plezier! Ik maakte voor de eerste keer een tas, die echt af is, die mooi gelukt is en waar ik best wat fier op ben. Zonde om af te geven eigenlijk...

 Een extra zakje vooraan tussen de hengsels.
 
Een zakje aan de zijkant. Zakjes, dat heb je nooit genoeg in een tas.

Een verzonken rits. Ik vind een tas die dicht kan altijd net iets praktischer.
De voering heb ik al erg lang in mijn kast liggen en kocht ik ooit eens over van Griet.

Mila, die is zo fier op de tas. Ze kon niet wachten om ze af te geven.

Oh, vertelde ik al dat ik nieuw speelgoed heb? Een maand ofzo geleden kocht ik een nieuwe naaimachine. Ik ondervond dat mijn trouwe roze vriend af en toe een lastig moment kreeg. Zeker stikken door vele lagen, dikke stoffen en wol verliepen lastig. Ik kocht dus een zwaarder model, met als voordeel dat daar veel siersteken opzitten, en een alfabet. Hoera!
En dan ga ik nu even janken en emo doen. Want hé, mijn baby, die in ineens groot geworden!

maandag 22 juni 2015

beknepen

Ik zei het hier vast al eens, of nog niet, dan kan ook. Ik weet het niet meer zeker, ik zeg nogal veel. Maar wat ik dus wou zeggen:
Ik ben een perfectionistische, lichtjes autistische, chaoot. En ik kan u zeggen, dat is niet echt een gemakkelijke combinatie. Wat er in mijn hoofd zit, komt er niet altijd uit zoals ik dat in mijn hoofd zag, waar ik dan geweldig lastig kan van worden. Gelukkig is er dan vaak ook dat stukje chaoot die net genoeg je-m'en-fou-gehalte heeft om zich daar niets van aan te trekken.

Momenteel is het dus en beetje en strijd in mijn hoofd. Ons feest, dat nam de laatste maand nogal veel beslag in, daar in mijn hoofd. Nu is dat weggevallen, is er ruimte en tijd en draai ik compleet in de knoop. Ik weet even met alle ideeën in mijn hoofd geen blijf.

Ik wil vanalles doen! Er ligt een broekje geknipt voor Nena, er liggen 3 papieren patronen getekend en geknipt te wachten op stof, ik wil een tas of 2 maken, ik wil ook nog een origineel juffencadeau in orde brengen, selfish sewing time, sjaals breien, dekens maken, bandwerk in kleine tasjes, jurken én broeken voor Mila maken, reeds gemaakte naaispullen eindelijk eens fotograferen én die bloggen,...
Allemaal toffe projecten, maar ze geraken er maar niet uit, uit mijn hoofd. Nochtans, ik denk vaak aan mijn projecten, koppel stof aan alles in mijn hoofd om dan te beseffen dat ik die stof al aan iets anders koppelde, kijk uit naar het beginnen aan de projecten! Plannen concretiseren! Maar na mijn werk kom ik thuis, doe ik de gewone dagelijkse huishoudtaakjes, werk dan wat in onze moestuin en val dan stil. Helemaal, compleet stil. Ik denk dat het te druk is in mijn hoofd. Een beetje zoals de uitgang van Werchter na een festivaldag. Iedereen wil op hetzelfde moment van die wei weg en je staat bijgevolg een uur stil in de massa voor je eindelijk aan de uitgang raakt. Ik moet me misschien eens bezinnen over een oplossing, een soort van grote nooduitgang ofzo.

In de tussentijd zal ik dan maar gewoon verder ploeteren, en de wei van Werchter eens van dichtbij gaan inspecteren. Wie weet krijg ik geen geniale inval daar!

donderdag 18 juni 2015

We deden wat van Party Hardy enal.

Party Hardy, een tof feestje, een beestige fuif! Kortom, een avond om nooit te vergeten, die 30e verjaardagsfuif van ons!
Veel woorden zijn er niet nodig, ik toon een paar plaatjes!

 Als jarigen hadden wij zo ons eigen privilege. We wilden een beetje uitschieten, opvallen tussen al onze stoere bikers die werden uitgenodigd. So we put the 'angel' in 'Highway angels'. Met vleugels enal!

Vava Liezewiezewoes en fotograaf van dienst. Tegen 3u was ik al blij dat hij een valhelm op had...

 Moemoe Liezewiezewoes met kleine Nena, die even mee kwam vieren.

Vrienden uit het digitale tijdperk 


Ozzy osbourne meets Iggy pop

 Punk was never dead!


 We boekten een topper als DJ. Misschien een grote hap uit ons budget, maar elke cent dubbel waard!
 






 Never loose your cool
 








 Freddie De Vadder zijn broer was er ook
 


 Zag je die vrouw achter die tattoo hangen?
 





 Some went all the way
 









Onze DJ was jarig om middernacht. Taart is altijd een goed idee, toch?  

She was on fire!
 
Het was fijn dus. En dan kunnen we nu rustig onze 35e verjaardagsfuif plannen!