maandag 29 augustus 2011

we trekken ten strijde

Wat we hier niet gewend zijn is een blogpost die bijna helemaal in beslag wordt genomen door De Vent. Meestel omdat De Vent weinig of niets te doen heeft met naaisels en de bijhorende blunders die ik maak (het gevloek van hem als ik teveel lawaai maak vind ik niet behoren bij de constructieve werken die ik verricht). Maar nu is het dus zijn moment van glorie! Zijn 5 minutes of fame! Een heuse blogpost voor hem alleen.

De Vent is een actief lid van een nest venten die op woensdag hun koersvélo als excuus gebruiken om op café te gaan zitten, en het lef hebben om zich de Herzeelse Flandriens te noemen. Nu zit hun seizoen er alweer bijna op (maar geen nood, de Flandriens worden dan op zondag ingeruild voor praktisch dezelfde nest venten maar dan onder de naam de Pruine Proeken en dan nemen ze hun mountainbike mee op café) en ze dachten hun jaar en prestaties af te sluiten met een grootse apotheose: de kermiskoers van Borsbeke (indien u Borsbeke niet kent is dat zeker te vergeven, de gemiddelde mens die in Borsbeke woont duikt nog de eerste de beste gracht in op het moment dat er een vliegtuig iets te laag komt overvliegen).
Zo gezegd zo gedaan, er werden leden ingeschreven en er werden strijdplannen opgesteld. Want uiteraard ging dit niet om het winnen van de koers in kwestie. Mannen zouden geen mannen zijn als ze dit niet zouden omtoveren tot een competitie in een competitie: wie is de beste en wie de slechtste Flandrien?
De bedoeling was dat ze toch 3 à 4 rondjes gingen meedoen met de iets meer professionele fietsers. De Vent zijn training bestond uit zijn warmtestage in Italië (onze vakantie eigenlijk), dan 1 fietstochtje vorige week en een training van toch wel 12 km op donderdag. Helemaal klaar voor de strijd dus!
Zaterdag begonnen de zenuwen de bovenhand te krijgen. De Vent was koortsachtig op zoek naar huis- tuin- en keukendoping en andere spierversterkende middelen.
Over wat de uiteindelijke cocktail van duif met spaghetti, 2 powerbars, 2 powergellekes, 1.5 liter water met nen halven pot honing en zout, een dafalgan forte (zou de bloeddoorstroming verbeteren) en een red bull energy shot allemaal met een mens doet terwijl hij een krachtinspanning levert gaan we het even niet hebben.
Voor de start werd er nog even verbroederd maar na het startschot kwam het haantjesgedrag boven en begonnen ze de strijdplannen in werking te stellen.
Er werden rondjes gereden (4 door De Vent en zijn grootste rivaal, door onze dochter ook wel smik genoemd) er werd strijd geleverd, er werd zelf een beetje gestorven op de fiets. De vent eindigde op een verdienstelijke plek (toch niet als zijne laatste Flandrien) en dat werd uiteraard gevierd!
Uiteindelijk zijn het wel nog allemaal vriendjes gebleven!


papies grootste fan

voor de strijd

na de strijd

allemaal vriendjes


de rivaal

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen