vrijdag 14 oktober 2011

soms is 'g@##!**me' echt het enige woord...

Toen ik in april de knipmode vasthad zag ik een patroontje dat ik heel graag wilde maken. Enkel nog wachten op het juiste stofje om er een winterrokje van te maken. Toen ik een week of 2 geleden dat stofje eindelijk had gevonden, kon ik dus beginnen aan mijn plan!
Patroon werd getekend, stof werd geknipt en ik aan de slag. Alles verlies vrij vlot ondanks het feit dat ik geen 'knipmodes' spreek. 
Man wat die voor uitleg geven om iets te maken, geen kat die dat snapt (of snapt u wat ze bedoelen met: stik de achterbelegband langs de bovenrand en de uiteinden onderslag van de achtertailleband.)! maar kom, mits wat denken verliep alles dus op wieltjes en had ik de uitleg niet nodig. Heerlijk toch al dat het geval is!
Ik had al ergens gelezen dat de rits niet nodig was gezien het voorpandje open kan, dus besloot ook ik geen rits in te naaien, gaf toch maar extra werk. Alles stak in elkaar dus het grote moment om te passen was aangebroken (lees: zie me staan, blinkend van trots want ja ik had ook zakken in de rok genaaid, in mijn onderbroek in de keuken klaar om te passen en het resultaat in de oven te bewonderen (onze oven is van een soort spiegelglas :))!)... en ja, enter de 'g@##!**me'...
Bleek dat ik me van maat heb vergist bij het tekenen... stomme stippellijntjes ook die zo allemaal op elkaar trekken! In een wanhoopspoging heb ik bijna de hele boel terug uit elkaar gehaald en er toch nog een rits tussen gezet, maar ook dat helpt niet echt. Ik krijg de rok wel aan maar ik moet hem ook bijna tot aan mijn oksel trekken, en gezien het een model is met plooitjes vallen die ook niet echt charmant als die zo hoog moeten beginnen.
dus ja, nu kan ik enkel maar kijken naar het rokje, want zelfs met een extra dieet zal het rokje niet passen, de heupen zijn daar iets te vrouwelijk voor...
Nu hopen dat ik een iets slanker vriendinnetje vind die mijn rokje wil adopteren... Rok is nog niet gezoomd, dus dat kan ik nog naar wens aanpassen :) Het is nu uiteindelijk een maat 38 geworden.



10 opmerkingen:

  1. Heel jammer, want deze rok is een pracht-exemplaar! Heel mooi model en een super knap stofje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Amaar jongske toch! Zo jammer van dat prachtig rokje. Ik denk dat al je vriendinnen met maat 38 ervoor gaan vechten! En ik ga peis ik gaan vechten om die knipmode als eerste te bemachtigen in de bibliotheek ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O! Zo'n schoontje!
    Je zal dat vriendje wel vinden!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo'n mooi rokje zeg! Ik heb een stofje liggen waarmee ik een rokje wil maken, ik ga die Knipmode eens uitzoeken in de les peis ik...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. als ik me met de helft van mijn lijf voor de spiegel sta, haal ik misschien een 38...of hoe het leven eruit ziet als ontzwangeren niet direct lukt ;)Voorts een superschoon rokje.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo mooi, jammer dat het voor jezelf niet past. Wel leuk voor de toekomstige eigenares van dit stuk. Ik ben ooit hetzelfde tegengekomen. Mijn zus is nu blij met een leuke rok.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een ontzettend mooi rokje. Het hoort natuurlijk niet maar als er zijnaden inzitten en je hebt nog stof over dan zou je een strook ertussen kunnen zetten, en als het lukt om het in patroon te doen zie je er niets van. Succes en groet Ines

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @ sofie: ja ontzwangeren, Mila wordt in februari 3, mag ik dat excuse dan nog gebruiken? :)

    @ ines: ja maar het grootste probleem was de tailleband die ik niet echt op de goede plek kreeg. En ih had echt geen zin om de hele boel weer open te doen. Rokje gaat een mooi leven tegemoet bij een vriendinnetje die hem met veel liefde zal dragen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Spijtig dat ik ook geen maatje 38 heb... Want 't is een prachtig rokje! Als ik oziets zie, wil ik ook wel beginnen naaien... Mooi! Liefs. Me

    BeantwoordenVerwijderen