dinsdag 22 november 2011

verhalen over een hemd

1 van de eerste projecten die ik zeker wilde doen met mijn overlock, was een hemd maken. Liefst voor De Vent als het kon, want die vraagt zich af en toe af (gemeend of niet, daar ben ik nog niet uit :)) wanneer ik iets voor hem ga maken. Ik had al een schoon stofke besteld een tijd geleden. Maar ja, Mila die iets zelfgemaakt aanheeft en waar nog een foutje zou inzitten, dat kan je nog als schattig ervaren. Plus da kind gaat haar dat toch niet herinneren wat ze allemaal heeft aangehad en hoe dat in elkaar zat. Maar kan je het een man aandoen, die eventueel met dat hemd gaat werken? Ok, De Vent zijn geheugen is eerder een zift te noemen maar zouden zijn collega's en klanten daar ook zo lichtjes overgaan? ik besloot dan maar het idee van het mannenhemd nog even aan de kant te parkeren (ook mede doordat de gekozen stof voor De Vent achteraf gezien maar voldoende bleek om een kleuterhemdje maat 98 uit te halen en ik ook nog geen patroon heb liggen voor een mannenhemd).

Een peuterhemd it would be. Ik had uiteraard een goede gelegenheid, we gaan terug naar de mensen waarvan ik het zoontje, ook wel bekend als de vent van mijn dochter, al eens in een hoodie stak.
Ik vond een leuk patroon in een knippie, maar haalde er wa dingen af die ik minder geslaagd vond. Ik was niet van plan een cowboy te maken van dat kind, dus van die puntige lappen op da hemd, da was nie vandoen vond ik. Gezien ik ook nog maar ooit eens 1 hemdje had gemaakt voor Mila, dat niet slecht gelukt was als je van niet al te dicht kwam kijken, moest ik het mezelf niet te moeilijk maken vond ik.
Ik heb zelfs eerst een proefversie gemaakt! om zeker te zijn dat ik wist hoe het in elkaar moest! en dat ik ook wist waarvoro alle stukken dienden! Want ik spreek nog steeds geen knippies...

Bon, proefstuk was half af en ik besloot dat de andere helft ook wel zou lukken en begon moedig in de mooie stof te knippen. Alles ging vrij goed, en was mooi afgewerkt dankzij de overlock! Enfin, alles ging goed tot ik de mouw ging zomen. Het was een model zonder manchet aan. Wat ik een goed idee vond gezien ik dat nog nooit had gemaakt en de mouw in dat eerste hemd voor mila gewoon had dichtgestikt. Ik zag de mouw, en zag ook dat als ik die nog ging zomen, het kind beter heel korte armkes zou hebben. Nog een manchet aanzetten dus... Wat gevloek en het bestuderen van ongeveer 5 hemdjes van De Vent en Mila later was ik klaar en kon ik die manchet er tamelijk wel aanstikken. Er is maar iets klein wat fout gelopen maar dat heb ik creatief opgelost en geen kat die het zal weten als ik niets zeg :)

Hemdje is dus klaar! ik heb er tijdens Sewing is Fun de knoopjes aangenaaid. Ik vond de gele wel leuk op dat groen. Wit was maar wit en om een zelfde kleur groen te vinden... Zo heel veel knoopjes in wit heb ik eigenlijk niet, ik zal eens naar de rommelmarkt moeten gaan op zondag in Gent! Knopenheaven (alle soms toch :))
Dit is het dus geworden:

dit is wat je krijgt als ze moet lachen op commando


dit is al niet veel beter




De mouwen ben ik vergeten in detail te tonen, of wacht nee, zou dat het deel zijn waar misschien niet alles is verlopen zoals moest??

6 opmerkingen:

  1. Jawadde (en nu zo gelfuit tussen mijn tanden) sjieke dochter met een al even sjiek hemd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een prachtig hemdje! Ze staat er super mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi hemdje! Die gele knoopjes passen er perfect bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. blits! Heel mooi gedaan!
    En ik heb hier een zoon die net zo lacht op commando...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @ katja: ja ik vind ze er ook mee staan, ma het is gemaakt als cadeau voor een jongetje :)

    @leentje: ja die lachjes op commando, amaai! ze zien er altijd zo wat geconstipeerd uit eh :)

    BeantwoordenVerwijderen