maandag 29 augustus 2011

we trekken ten strijde

Wat we hier niet gewend zijn is een blogpost die bijna helemaal in beslag wordt genomen door De Vent. Meestel omdat De Vent weinig of niets te doen heeft met naaisels en de bijhorende blunders die ik maak (het gevloek van hem als ik teveel lawaai maak vind ik niet behoren bij de constructieve werken die ik verricht). Maar nu is het dus zijn moment van glorie! Zijn 5 minutes of fame! Een heuse blogpost voor hem alleen.

De Vent is een actief lid van een nest venten die op woensdag hun koersvélo als excuus gebruiken om op café te gaan zitten, en het lef hebben om zich de Herzeelse Flandriens te noemen. Nu zit hun seizoen er alweer bijna op (maar geen nood, de Flandriens worden dan op zondag ingeruild voor praktisch dezelfde nest venten maar dan onder de naam de Pruine Proeken en dan nemen ze hun mountainbike mee op café) en ze dachten hun jaar en prestaties af te sluiten met een grootse apotheose: de kermiskoers van Borsbeke (indien u Borsbeke niet kent is dat zeker te vergeven, de gemiddelde mens die in Borsbeke woont duikt nog de eerste de beste gracht in op het moment dat er een vliegtuig iets te laag komt overvliegen).
Zo gezegd zo gedaan, er werden leden ingeschreven en er werden strijdplannen opgesteld. Want uiteraard ging dit niet om het winnen van de koers in kwestie. Mannen zouden geen mannen zijn als ze dit niet zouden omtoveren tot een competitie in een competitie: wie is de beste en wie de slechtste Flandrien?
De bedoeling was dat ze toch 3 à 4 rondjes gingen meedoen met de iets meer professionele fietsers. De Vent zijn training bestond uit zijn warmtestage in Italië (onze vakantie eigenlijk), dan 1 fietstochtje vorige week en een training van toch wel 12 km op donderdag. Helemaal klaar voor de strijd dus!
Zaterdag begonnen de zenuwen de bovenhand te krijgen. De Vent was koortsachtig op zoek naar huis- tuin- en keukendoping en andere spierversterkende middelen.
Over wat de uiteindelijke cocktail van duif met spaghetti, 2 powerbars, 2 powergellekes, 1.5 liter water met nen halven pot honing en zout, een dafalgan forte (zou de bloeddoorstroming verbeteren) en een red bull energy shot allemaal met een mens doet terwijl hij een krachtinspanning levert gaan we het even niet hebben.
Voor de start werd er nog even verbroederd maar na het startschot kwam het haantjesgedrag boven en begonnen ze de strijdplannen in werking te stellen.
Er werden rondjes gereden (4 door De Vent en zijn grootste rivaal, door onze dochter ook wel smik genoemd) er werd strijd geleverd, er werd zelf een beetje gestorven op de fiets. De vent eindigde op een verdienstelijke plek (toch niet als zijne laatste Flandrien) en dat werd uiteraard gevierd!
Uiteindelijk zijn het wel nog allemaal vriendjes gebleven!


papies grootste fan

voor de strijd

na de strijd

allemaal vriendjes


de rivaal

zaterdag 27 augustus 2011

hieperdepiep Hoodie! (ofte, hiep hiep hoodie part two!)

Na het vrij goed geslaagde model van de eerste hoodie wilde ik voor mijn eigen kleine Mila ook een model maken, met lieve bloempjes die ze zelf had gekozen (ja da kind is nog maar 2.5 jaar, dus dat belooft niet veel goeds voor de toekomst als ze nu al zo een gedacht heeft...).
En omdat we bij Sewing is Fun er nog niet uit zijn welk model we precies gaan maken in de groep heb ik model 2 dan maar eens geprobeerd. Ik moet wel zeggen dat dit model meer werk vraagt om het patroon te tekenen en in elkaar te zetten, maar ik vind de kap mooier. Persoonlijk vind ik dit een mooier model voor meisjes dan voor jongens. Ik vind die 2 rijen van 2 knoopjes iets meer lief dan stoer :)






woensdag 24 augustus 2011

hiep hiep hoodie!

Na een vrij naai-loze zomer ben ik weer in gang geschoten. Over het inslaan van de stofjes had ik al eens iets gezegd, nu is het de beurt aan het verwerken van de stofjes!
In het nieuwe Sewing is Fun jaar ga ik zo wat links en rechts proberen helpen en dus moet ik ook zien dat ik wat we plannen te maken ook effectief zonder probleem in elkaar krijg!
Zaterdag moeten we naar vrienden toe, en die hebben zo een heel lief klein stoer kereltje rondlopen. Mila is ook precies, dag op dag, 1 jaartje ouder dan hem. Moeten er nog meer redenen zijn om dat kereltje eens een nieuw probeersel te laten testen?
Het is een hoodie geworden, uit 1 van mijn Japanse boekjes. Eigenlijk mijn favoriete boekje uit de 3 die ik heb. Zag er niet zo danig moeilijk uit, slecht een voorpand, achterpand, mouwen en een occasioneel zakje. Makkie dus (had ik dat al eens niet gedacht bij zo een Japans maaksel?)! Of denkt u dat nooit als u aan iets nieuws begint?
Ik koos voor een stoer katoentje en een lekkere zachte warme fleece aan de binnenkant.

In tegenstelling tot wat men zou denken, is dit relatief vlotjes in elkaar gezet. Ik heb wel even moeten bezinnen hoe die kap precies aan de achterkant moest komen. En eerlijk, ik moet toegeven dat ik niet weet hoe ik het gedaan heb, maar in de fleece versie ben ik er in geslaagd om de naad van de kap in de schone kant te laten uitkomen, waardoor ik deze oplossing heb moeten toepassen :) maar hé, geen kat die het weet of ziet :) en ja ik heb ook iets mispeuterd aan de mouwen. Geen idee hoe ik dat precies voor elkaar had gekregen, zelfs geen idee hoe ik het moet formuleren wat ik die arme mouwen heb aangedaan. Ze zaten allesinds niet goed aan elkaar vast waardoor ik een soort slang had. Ik heb er dan maar een soort 'machette' van fleece aangezet en het ziet er nog mooi uit ook! Naar mijn bescheiden mening dan toch. Als u dat niet het geval vindt mag u dat zeker laten weten!
En nu ik toch eerlijk aan het opbiechten ben, ik heb wel een stukje stof verprutst door het alweer ondersteboven te leggen en het achterpand zo te knippen. das geen zicht jong zo auto's op hun kop :) gelukkig had ik wat overschot :) Maar daar spreken we niet meer over.
Hier is de hoodie even getest op Mila op eventuele niet goed in elkaar gestikte delen, maar alles bleef keurig zitten.








Nu ga ik er ook es eentje proberen voor Mila. om mee naar school te gaan, want dat is al heeeeeeeel binnenkort. snif snif!

de een zijn dood...

Wie me een beetje kent weet dat ik er niet rouwig om ben dat ik de bankwereld vaarwel heb gezegd. Er is ook geen geweldige economist aan mij verloren gegaan, wat er op een beurs allemaal gaande is kan me echt niet boeien (tzou moeten een stoffenbeurs zijn :))
Maar er was wel nieuws dat ik heb toegejuicht in mijn zalige vakantieperiode! Twas iets in verband met de rating van de VS die is gezakt en dat had als gevolg dat de dollar in vrije val ging! jui! want dat wou zeggen dat ik als een gek stof kon bestellen in de VS en daar nu nog minder voor zou betalen! Ik probeer de economie daar in leven te houden, dus eigenlijk doe ik aan ontwikkelingshulp! En ik mag mij nu al es misknippen want ik heb dubbel zoveel stof besteld :)

dit is de buit:


woensdag 17 augustus 2011

vakantie


De voorbije weken vertoefde ik in warmere en mooiere oorden. Ok, warmer mogen we nu heel even niet over klagen, maar geef toe dat Siena en Firenze net dat iets meer te bieden hebben dan Leeuwergem en Herzele J
Onze jaarlijkse vakantie heeft zich dus grotendeels afgespeeld op de mooie en zonnige grens tussen Umbrië en Toscane in Italië. We hebben die baan afgelegd met de auto en zijn in het heengaan 4 dagen in Oostenrijk blijven plakken om daar even voor berggeit te gaan spelen.

We hebben er 2 wandelingen naar een berghut gemaakt (wat doet een mens anders in de zomer in Oostenrijk?) en bij 1 van die wandelingen even getest of de buggy van dochterlief 4x4 wielaandrijving had. Ik kan u melden dat dat niet zo is en dat de idioot die in zijn toeristenboekske heeft gezet dat die wandeling mogelijk is met kinderwagen duidelijk nooit een kinderwagen naar boven heeft geduwd!





Dan kwam het zalige weekje Italiaanse zon er aan: beetje cultuur opsnuiven, beetje terrasjes doen, beetje pizza smullen, beetje zwemmen met Mila… Ik zag het al helemaal zitten. Jammer genoeg was dit niet het volledige plan van De Vent. Zijn idee van vakantie is proberen om heel Italië op 1 week te bezichtigen of in het kort gezegd: ge zit 5-6u per dag in den auto in een poging om 4 à 5 stadjes op 1 dag te ‘bezoeken’ (lees: juist even ne foto trekken van het grootste plein dat er in die stad is en weer den auto in op naar het volgende. En als het goed gaat mag je even pipi doen). Dus baai baai zonnig terras, baai baai zwemmen met Mila… Na een paar vuile blikken en scherpe opmerkingen van mijn kant (ja ik kan dat wel af en toe eens doen! J) heeft De Vent wel een toegeving gedaan en ging hij zijn best doen om 3 keer op tijd terug te zijn zodat we het zwem- en terrasgedeelte konden inplannen. Wat voor hem dan wil zeggen dat we om 17u al terug in de B&B (trouwens een aanrader!!!) waren ipv de geplande 22u J ! Maar eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat De Vent ons ook 1 van die 3 keer om 15u terug heeft gekregen zodat ikke een uurke of 2 een boekske kon lezen in het zonnetje. Dank u wel daarvoor!
Ik ben nu een poging aan het doen om het te overtuigen dat  hij maximaal binnen de straal van 65 km bezoeken mag plannen bij volgende zomerreizenMaar kom, al bij al was het een leuke tijd, heb ik maar een dag of 4 stres gehad van De Vent of Ons Moe (die ook mee was met mijn va) en is het toch jammer om al terug achter mijn bureauke te zitten!












Over de belachelijk hoge prijs van een vignet in Zwitserland, de file aan de Gotthard-tunnel waarvan ik nog niet snap hoe ze daar kwam en het 2 keer bijna zonder nafte vallen (omdat De Vent koppig blijft beweren dat de auto echt niet meer verbruikt en je dus met 20 liter wel die afstand moet kunnen doen, waarbij hij even vergeet dat de airco en de kleine TV voor Mila opstaat) op de weg terug naar huis gaan we het even niet hebben.


 Voordeel: Het nieuwe Sewing is Fun jaar zal bijna beginnen! Hoeraaaatjes!

maandag 1 augustus 2011

even op pauze

ik vertrek voor een kleine 2 weekje naar zonniger oorden (hoewel dat vandaag net niet van toepassing is!) en ga genieten van pizza en pasta al volonté! olé!