maandag 21 mei 2012

vestimentaire catastrofe en een hysterisch wijf

Ik had al eens gemeld dat ik een aantal feestelijkheden moest ondergaan de komende maanden, gaande van babyborrels tot communiefeesten en trouwfeesten.
Speciaal voor die feesten had ik bij Lovely Mariquita een jurkje op maat besteld. En een schoonje ze, amaai!
Feest 1 en 2 viel op dezelfde dag, nl 2 babyborrels. Kleedje werd aangedaan en goedgekeurd!
Feest 3 en 4 volgden het weekend gepasseerd, de communie van Jitse en de communie van mijn nicht haar tweeling, Rob en Nand. Ik was volledig voorzien! ik had schoenen voor onder mijn kleed, een nieuwe sjakos, oorringen, een ketting, haaraccesoires, alle kom, ik kan zeggen da ik er goe zou uitgezien hebben! Ja u leest het goed, zou uitgezien hebben...

Zaterdag was het communie van Jitse, De Vent is daar fiere peter van. terecht want tis een lief schoon kindeke! haar broer ook uiteraard want daar ben ik meter van, maar dit geheel terzijde.
We moesten om 15u30 in de kerk zijn. Om 14u begon ik met Mila aan te kleden en haar haartjes mooi in te vlechten, als da kindeke op tijd klaar was moest ik mij nie te veel opjagen.
Om 14u30 was ik daarmee klaar en kon ik aan mijzelven beginnen. Veel werk was der nie aan, de grote werkzaamheden waren de vrijdag al gedaan (haartjes gewassen, ongewenste haartjes werden weggehaald, nageltjes op de tenen en vingers gelakt in passende kleurkes bij mijn jurk, kapsel werd al overdacht.) dus was het enkel kleden, schmink op mijn gezicht wrijven en haar rap retro touperen en stylen. Makkelijk te doen in 40 minuutjes, en tijd genoeg over om naar de kerk te rijden, te parkeren en een plekske te zoeken in de kerk.
Toen was het 14u35 en sloeg het noodlot toe! Ik trok mijn kleed aan en deed voorzichtig mijn rits toe (helemaal gabardine dus een rits van bovenaan tot onder de poep omdat da kleed dus geen mm rekt). tevreden was ik want ik kon er nog in! ik was nie verdikt tijdens mijn reiske! of toch nie zoveel! En toen, toen draaide ik mij om mijn borstel te pakken en voelde ik het... de rits schoot net boven mijn poep open! En bovenaan was ze dus nog toe. Ik heb de rits dan opengedaan tot waar ik kon, maar er zat geen beweging meer in, absoluut niets! Ik ben gebinnen roepen en vloeken, De Vent heeft de volle lading gehad terwijl die er eigenlijk niets kon aan doen ma toch, de woede moest ergens geuit worden! Ik denk dat zelfs de buren mij probleemloos gehoord zullen hebben...

Probleem was dus dat niet alleen de rits compleet naar de kl***ten was en ik dus het kleed niet meer kon aandoen (je zag zo dat er tandjes in geforceerd zaten), ik zat ook nog es vast in da kleed! want het was nie ver genoeg naar onder open om over mijn heupen te trekken, maar ik kreeg het ook nie over mijn borsten getrokken! (ja die zijn nu eenmaal nie van de kleinste maat :)) Paniek ahja, want het was al bijna 14u50! De Vent heeft geprobeerd me te bevrijden, wat niet lukte, een nieuwe lading gevloek en getier met zich meebracht en uiteindelijk ook de tranen. Om 15u05 ben ik uit mijn kleed geraakt, maar toen ben ik hysterisch beginnen snikken dat ik niets had om aan te doen, er ook al geen schoenen voor had, (raar want ik wist dus nie wat ik zou aandoen, laat staan da ik wist of ik er schoenen op had!) en ik geen accessoires had om er bij te dragen. De Vent, koelbloedig en liefdevol als altijd vond da mijn kast uitpuilde van de mooie kleedjes, koos er eentje voor mij (nadat hij eentje had gekozen dat weliswaar schoon is maar waar ik al sinds na mijn bevalling nie meer in pas, wat een nieuwe bui van hysterie uitlokte! en ja het blijft in de kast hangen, op een dag pas ik er weer in! Echt!) en duwde mij lieflijk de badkamer binnen. Ik heb de rode ogen kunnen camoufleren, heb mijn schmink op mijn gezicht gekregen, nog vrij goed zelfs,heb in de rapte nog een oud sjakoske gevonden die er bij benadering op paste, schoenen in de goeie kleur heb ik ook nog gevonden en moest dan in de haast vertrekken want het was al 15u20. Zonder oorringen, zonder ketting, en met nagels gelakt in kleuren die nie bij mijn kleed pasten... Mijn haar dat ik in de haast nog probeerde stijlvol te touperen is eerder uitgedraaid in een vogelnestje en dat heb ik dan maar los gemaakt tegen dat de kerkdienst gedaan was. Bij een kerk vliegen er nogal wa duiven en ik wou nu ook niet dat er een zou gaan nestelen op mijn hoofd. Maar een trui had ik niet. Het was een wit kleedje met gifgroene en donkerblauwe bloemen. Alle witte truikes die ik had waren ander wit en waren bijgevolg echt nie schoon op dat kleedje, en die tint blauw en groen had ik nog niet gevonden. Al een sjans da het schoon weer was!

Zondag, voor feest 4, heb ik dan maar hetzelfde kleed aangedaan. En het Mariquitakleed? dat ligt nog ergens in een hoek van mijn kamer geschopt, te wachten op een nieuwe blinde rits...

Maar wat ik wel geleerd heb is dat De Vent mij toch heeft proberen kalmeren, wat heel wat moed vergt, want niets zo gevaarlijk als een hysterisch wijf...










21 opmerkingen:

  1. Hoe erg het ook is, ik moest toch bijna lachen met jouw schrijfstijl. Niet geestig, dit, ik vrees dat ik ook een beetje hysterisch zou worden eigenlijk...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. haha, ja nu kan ik er ook echt mee lachen ze, ma da moest je zaterdag omstreeks 15u es gevraagd hebben :) Dus je mag gerust ook lachen :)

      Verwijderen
  2. Inderdaad, vervelend, maar ook ik had meteen een lach om mijn mond toen ik je hele verhaal las.

    En waarom ? Omdat dit nu precies iets is wat mij ook zou overkomen. Dus nu ik dit gelezen heb, zal ik voor de communie van onze zoon, maar zorgen dat er 2 complete outfits klaar hangen (bij voorkeur een beetje in dezelfde kleurstelling ivm nagelak en andere accessoires). Ik ga nog maar eens op zoek naar een extra outfit.

    Ik hoop dat het je dag niet helemaal bedorven heeft en dat je toch nog plezier gehad hebt op het communiefeest.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. en daar betaalde dan zoveel geld voor :) Kind toch, tijdens het lezen had ik echt medelijden met u. Maar zijt al den ene kant content dat het niet op het feest openscheurde ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. My god, daar had ik nog. Nie aan gedacht :) ja een sjans wa ik had en Betty boob onderbroek aan :)

      Verwijderen
  4. Och mens, wat een ellende... Zeer levendig beschreven, geweldig (in dat opzicht)! En ode aan de man van een hysterisch wijf!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zalig! alé ja, hoe je het beschrijft natuurlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik had met je te doen, maar het is zooo herkenbaar (uiten van die frustratie). Gelukkig is het allemaal nog goed gekomen. Ik hoop dat je er toch nog van kon genieten.

    Schitterend geschreven trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O! Gij duts, en o zo zielig!!!
    Dat zou nu toch niet mogen, hé!
    Zal ik daar voor jou een nieuwe rits in steken?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh lieverd, daar zou ik je wel eindeloos dankbaar voor zijn, jouw blinde ritsen zijn net iets blinder dan de mijne :)

      Verwijderen
  8. Ocharme toch, jij bent tegengekomen wat bij mij ook zou kunnen gebeurd zijn. In april hadden we een trouw van een nicht en ik was getuige en ik had daarom een kleedje laten maken.De week voordien was m,n kleedje af en ik was vrij ziek,heel zware hoest koortsig maar toch ben ik mijn kleed gaan halen die avond. Goed ziek heb ik het thuis toch even aangetrokken en halverwege bleef die rits(ook een blinde rits) geblokkerd zitten, zweet stond op mijn rug deels van ziek zijn maar ook van het verschieten, ben er toen ook net kunnen uitkruipen maar hoe. Een geluk dat het toen gebeurde want op de dag zelf zou dat ook catastrofe geweest zijn.De naaister heeft er dan eengewone rits ingezet want de stof was te dik. Ik begrijp best hoe je je hebt gevoeld.
    groetjes Iris

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ben blij da ik nie de enige ben die zo gesukkel tegenkom! :)

      Verwijderen
  9. Och, zo erg jong! Ik was ook van plan om zo'n kleedje te kopen, maar als daar zo'n prutsritsen in zitten ga ik toch eerst 2 keer nadenken... Voor die prijs verwacht je toch kwaliteit eh.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik begrijp de frustratie, woede en ontgoocheling op dat moment, maar hoe je het zo schrijft: hilarisch :-). En voor wat die dingen kosten zou ik een klacht deponeren. Misdchien krijg je een wazrdebon ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Axel das een goe idee! :) ja voor da geld had ik ook wel een steviger exemplaar rits verwacht eigenlijk... Ma anders geen klagen over de service van Mariquita ze!

      Verwijderen
  11. wat een heel drama zeg!!! Ik zou niet anders gereageerd hebben denk ik :o)
    Kan je met dat kleed niet terug gaan? Ik heb die site bekeken en dat ziet er toch gene goedkopen brol uit maar het kan altijd zijn dat er eens iets fout loopt hé, ik zou toch eens proberen!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Jawadde, daar zou ik ook niet goed van zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hilarisch om lezen, maar een catastrofe om mee te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. maar zondag zag je er piccobello uit! Groetjes van de Nicht

    BeantwoordenVerwijderen