zondag 23 december 2012

demonstratie

Demonstraties, in de genre van tupperware of konsoorten, zijn best gezellig in die zin dat je tussen een hoop ander vrouwvolk zit, meestal alcoholische dranken krijgt en er veel hapjes aanwezig zijn. Dat je daar dan ook bucht kan kopen die je absoluut niet nodig hebt in je leven is voor sommigen een minpunt, hier is dat een pluspunt. Ik heb namelijk een zwak voor spullerij die je absoluut niet vandoen hebt maar zo handig lijken. Zo heb ik een decoratieve spuitbol van tupperware, enkel al uit de kast gehaald omdat er iets achter stond dat ik wel vandoen had. Of een bloemsuikerverstrooier zoals die dat ze gebruiken om bloemsuiker over wafels of oliebollen te strooien. Ik heb geen wafelijzer en heb nog nooit oliebollen gebakken.
Hoewel ik me wel kan inhouden de laatste tijd.

Over dit soort van demonstratie gaat het hier niet, maar als inleiding kan dit wel tellen!

De demonstratie in kwestie werd gisteren gedemonstreerd door het kind des huizes, momenteel alleen nog Mila... maar ik hou men hart al vast als ze dit met 2 gaan doen, tegelijkertijd...

Even terug naar gisteren dus.
We spreken ergens rond 12u, middageten, waar ik me makkelijk vanaf had gemaakt met een boterhammeke.
Mila: mama, ik sil geen boterham, ik wil eerst een joghurtje.
ikke: neen, we eten eerst onze boterham en daarna krijg je een joghurtje.
Mila: neen, ik wil nu een joghurtje!
Deze conversatie ging ongeveer 10 minuutjes verder, met het verschil dat Mila begon te roepen en te janken.

We gingen dus voor de compromis: we eten de joghurt samen met de boterham op.

Tja, ergens had ik moeten weten dat dat fout ging aflopen maar toch. De joghurt ging naar binnen, de boterham bleef verweesd en alleen achter. Nog steeds in mijn ouderlijke rol zittende, mocht mila niet van tafel tot de boterham op was, maar dat bracht alleen maar meer roepen, tieren en janken op.
Mila vloog dus in de hoek. Enter demonstratie... van koppigheid en volhardend zijn. Kind heeft daar, eerlijk waar, bijna 2 uur gestaan, 120 minuten lang... de boterham was nog steeds niet op

 En wat doet een verantwoorde ouder dan? Die laat De Vent gewillig een chocoladepuddingsken opeten, voor de ogen van het kind, die niets krijgt, want de boterham is nog steeds niet op (maar wel al een beetje aan de verdroogde kant).

Dat was het breekpunt van het kind, om 14u30, de boterham was in geen tijd op, net als het laatste resterende chocoladepuddingske.
Ik heb mezelf dan maar getroost met een goeie manon praline van Leonidas.

Dat ziet er dus goed uit, als ze zo met 2 koppigaards kuren gaan krijgen. En ik heb maar 1 goeie vrije hoek in huis.

17 opmerkingen:

  1. hahaha! van wie heeft ze die koppigheid dan? :-) dat moet toch ergens in haar genen zitten he?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben wel een beetje koppig moet ingegeven, ma nie zooooo koppig :)

      Verwijderen
  2. Het is me er eentje, die Mila! Wat gaat dat geven met nummer twee? x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, ja, wij zitten in die fase dat ze het met z'n tweeën doen...leutig hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. oh dit komt me zo bekent voor ;-) Hier ook één die gerust uren in de hoek kan blijven tieren en niet afgeven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het eerste jaar valt dat allemaal heel goed mee. En daarna zult ge toch een hoekske moeten vrijmaken ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar! Volharden is dan toch de boodschap hé!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Pas maar op, diene oudste (4) hier leert dat aan de jongste(1.5). Een kopieermachine is er niks tegen.
    Maar ach, ze kunnen toch zo lief zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha, hilarisch!! (achteraf dan toch ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zucht, herkenbaar. De dochter hier begint al te huilen als ze nog maar de aanzet van een 'nee' hoort... Ik zet haar sinds kort steeds in de hoek bij gehuil-zonder-reden.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Bedenk eens wat een goede eigenschap dat later zal zijn: volhardendheid! Alleen jammer dat later nog zo lang duurt! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Allé, alleé ge wilt toch geen meeloperkes? Geen twijfelaarkes? Geen kindjes zonder ruggengraat? Hoop maar gauw dat het tweede evenveel doorzettingsvermogen heeft in het leven. En ondertussen... oordoppen kopen?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Haha, van wie heeft ze dat? Nog prettige eindejaarsfeesten zonder hoeken.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jawadde, inderdaad een volhouderke!! Ben eens content te lezen dat dergelijke taferelen zich ook elders afspelen. Trouwens, jij bent al even volhardend als je dochter om dat geween 2 uur lang col te houden!

    BeantwoordenVerwijderen