woensdag 24 juli 2013

Tussen de soep en de pap

Dat is hoe ik hier tegenwoordig alles klaar probeer te krijgen, tussen het eten van de grootste en de pap van de kleinste in.
Ik mag eigenlijk niet klagen want mijn beide meisjes zijn echt enorm braaf en meestal rustig, maar u voelt het al komen, ik ga dat toch even doen.

Klagen dan over het feit dat ik nu al een week of 6 mijn machine niet van dichtbij gezien hem, tenzij om hem van de tafel naar de kast te verhuizen.

Want druk, dat is het wel met een kleintje dat elke 3 à 4 uur eten vraagt en een grote zus die een enorm entertainmentgehalte heeft. Want na de zangshow moet ik ook nog kijken naar de goochelshow, de dansvoorstelling en gaan winkelen in de winkel. En als het geen show is, is ze wel een of ander knuffel kwijt en moet het hele huis overhoop gehaald worden om die te vinden. En dan is het weer etenstijd voor Nena uiteraard.

Als ik dan ook nog kan melden dat de poetsvrouw verlof heeft, kan u zich misschien wel de chaos inbeelden.
Dus naast de kuis, de strijk en opruimen, dat ik tussendoor probeer te doen, is er niet veel tijd meer over.

Gelukkig had ik de jurken voor de babyborrel van mijn dames al gemaakt, of de kinders stonden daar in hun ondergoed. Wat nu geen kwaad zou gekunnen hebben gezien het snikheet was de 14e juli!

De borrel is goed verlopen, veel volk, veel eten en veel drank. Voor de genodigden toch, zelf hebt ge daar geen fluit aan, eet ge met moeite iets en drinken is in de rapte.

Het doopsuiker was ook een hit, de zelfgemaakte zakjes en zelfgemaakte limoncello vlogen de deur uit.

Aan het molentje hingen de snoepzakjes voor de kindjes. De baby was enkel ter decoratie, die kon niet gekozen worden.

Zaal voor het volk kwam en voor het eten stond, maar met al een tester op het springkasteel.

Ons gastenboek. Pinterestideetje dat ik heb laten uitwerken door mijn lieve vriendinnetje Karen, die veel beter kan tekenen dan ikke.

Grote zus die het boek tekent: met de vinger es over een stempelkussen gaan en een blaadje drukken op de takken.

De Ferre, 1 van mijn toekomstige schoonzonen. Broer Tibe is al ingepalmd door Mila, Nena zal wel voor deze lieve knappe snoet vallen :)


Ballonnen plooien, grime, glittertattoos en een springkasteel: we hebben de kinderen de hele dag niet gehoord!

Nena die bij de fiere meter geknuffeld wordt. De peter was minstens even fier, maar de foto's zijn nog niet tot bij mij geraakt.

Naast kinderanimatie was er ook animatie voor de mannen. Blijkbaar was er een onmisbare rit in de Tour de France, iets met de Mont Ventoux. 

U ziet, ondanks de stilte hier, waar ik niet bewust voor kies, leven we nog.   
Nu hopen dat Nena flink blijft doorslapen zoals ze bezig is, en dat ik dan meer tijd krijg! En dat grote zus dan net geen nieuwe show heeft voorbereid natuurlijk...


6 opmerkingen:

  1. Ooh, ik herinner me nog de tijd dat ik zo uitkeek naar meer tijd ;). Het komt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. af en toe is klagen mag ;)
    we moeten (of moesten) er allemaal door
    het feest zag er zeker de moeite uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou uwe vent inschakelen voor dat eten ;)
    Dat scheelt alweer, nee?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. dat ziet er pico bello uit, dat feest, de suiker, de kleding en die boom...heb je een foto als ie af is?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het eten was heerlijk, de decoratie mooi en jij bent een kei dat je dat allemaal geregeld krijgt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. O ik ken dat, vaag, van ergens :-). Gebrek aan tijd, hoezo?
    Je hebt het toch maar mooi klaargespeeld, hoor!

    BeantwoordenVerwijderen