zondag 30 juni 2013

groot, vre groot zelfs

Nog geen 4 weken geleden was Mila nog mijn kleine meid, mijn Milababy, een kindeke van amper iets meer dan 4 jaar... nog klein dus eh, ahja!

Een dikke 3 weken geleden werd kleine Nena dan geboren. Ik ben slechts 4 dagen in het ziekenhuis geweest, maar in die 4 dagen is mijn kleine Milababy ineens een grote meid geworden...
Vanwaar kwamen ineens die grote handjes? en die voetjes, waren die ook al zo groot? Ja waarschijnlijk wel gezien ze al een paar maand dezelfde schoenmaat draagt... Was ze altijd al zo lang? kwam dat kleedje ook al boven haar knie de vorige keer dat ze het aan had?

Uiterst bizar, hoe de komst van Nena me ineens ten volle deed beseffen dat Mila al 4 is, bijna 4 en en half zelfs... Dat ze volop groeit, woordenschat ontwikkeld, zelf de wereld aan het ontdekken is...

Het is een grote meid, die Mila van mij, een flinke meid ook.
En ik had haar beloofd dat ze nog een nieuwe jurk kreeg ook, eentje om mee te pronken op het feest van zus, de babyborrel die in de zomer doorgaat.

Mijn oog was gevallen op een jurk van Homemade mini couture, het patroontje dat ook op de cover staat. Mooi en niet te ingewikkeld.
Mila vond het stofje waar ik de doopsuikertjes in gemaakt had heel mooi en wou graag een jurk uit de stof. Gelukkig had ik een overload aan die stof besteld, je weet nooit dat de doopsuikerzakjes allemaal massaal zoek zouden geraken, had ik toch genoeg stof over om nog snel 100 zakjes te maken...
Genoeg dus om nog een jurk uit te maken!
Ik tekende een 5 jaarke, gelukkig ook want amaai das niets te groot! Misschien nog wat te lang, maar aan haar groeitempo is dat zo opgelost!

opperste concentratie bij haar dansje





very Ladylike!





De knoopkes komen uit de het Moleke in Zottegem want, raar maar waar, in mijne hele collectie knopen vond ik er geen enkele geschikt voor de jurk. Op de papieren zakjes van het Moleke staat dat ze sidns 1936 al bestaan, en volgens mij komt mijnheer Moleke zijn hele knopencollectie gelijk uit dat tijdperk. Hij heeft er veel, heel veel. Vaak wat stoffig door de ouderdom, maar echte schatten zitten er tussen!
Hoelang ik over de hele jurk deed, van tekenen tot knippen en naaien, is beschamend... ik denk dat ik bijna 10 dagen ben bezig geweest. Tussen de pampers, badjes, papjes en dutjes door moest er ook nog eens extra naar de veritas gegaan worden, ik had namelijk de eerste blinde rits die er in stak in friet getrokken, een beetje zoals mijn eigen jurk nu een jaar geleden.
Rits 2 zit er in en houdt momenteel ook stand! Nu hopen dat dat zo blijft...

Uiteraard heeft ook koter 2 een jurk gekregen voor de borrel, weliswaar een kleiner formaatje dan Mila haar jurk.
Patroon komt uit een ottobre, maar ben vergeten welke en heb geen zin om hem te zoeken momenteel.
Ik maakte een 62 gezien Nena stilaan al uit haar 56 aan het groeien is, maar de 62 zit nogal ruim. Maar bon ja, beter zo dan dat ik het kind er in moet persen natuurlijk!

Model 2 ondergaat alles vreedzaam

tenzij je haar tut afpakt. Met styling moet ge bij dat kind nog nie afkomen!

bodieke vloekt vreselijk bij de jurk, ma zie wat een schattige bloemmekes!


het is een bubbeljurkje, da bubbelt dus onderaan. 

patroon schrijft sluiting met blinde rits voor, maar ik verkoos de handige kam snaps. Die kocht ik in de perfecte kleur bij Koekepeertje!

Mijn meiden zijn dus voorzien, nu de rest nog...

donderdag 27 juni 2013

nen dikke merci!

Mila is halverwege dit schooljaar verhuisd van klasje en dus ook van juf. Van juf Yasmine werd er al afscheid genomen met een geschenkje, nu is het de beurt aan juf Evelien.

Gezien de drukte die een baby met zich meebrengt is het er niet van gekomen iets te naaien, wat aanvankelijk wel het plan was. Maar ik wou toch iets 'zelfgemaakts-achtigs' geven, en niet gewoon een pot bloemen ofzo. Dus werd het iets leuk en relatief snel klaar: Cookies in a jar! Meer bepaald chocolate chip coockies in a jar!

Ik zag het idee zeker al een jaar geleden ergens, ik vermoed pinterest hoewel ik het niet terug kan vinden tussen mijn pins... Maar bon, een handleiding vond ik nu niet direct nodig, het idee spreekt voor zich.

Ik nam dus een pot, ik zocht een recept voor koekjes met gerief dat ik allemaal in huis had, et voila, ne pot koekjes! Allez, bijna-koekjes.

met schrinkel-labeltje, zodat juf weet van wie het cadeautje is. Op het gevouwen papiertje staan de aanwijzingen voor de koekjes te bakken.

de laagjes.

Het enige wat juf nog moet toevoegen is boter. Het eitje, dat zit in het midden van de laag chocolade.
Voor wie interesse heeft, het recept is dat van de Jeroen geworden. Ik ben fan van de Jeroen!

En dus bij deze: Juf Evelien, bedankt om zo zorg te dragen van onze kleine Mila, bedankt om haar zo veel bij te leren, haar te helpen ontplooien en zo veel meer!
Maar we zeggen nog geen vaarwel, neenee, we zeggen: tot over 2 maand! Want dan begint Mila aan nog een jaartje samen met juf Evelien.

donderdag 13 juni 2013

Verschiet, verschoot, verschoten

Dat duimen dat onze kleine meid nog een weekje zou blijven zitten hebben, is me dat effe grandioos mislukt zeg! Misschien met de duimen de verkeerde kant op geduimd, wie zal het zeggen...

Wat ik dus wil zeggen, op donderdagnacht 6 juni zijn wij de fiere ouders geworden van een 2e dochtertje, dat de naam Nena heeft gekregen. 
Het was heel eventjes verschieten, die nacht... de hele dag nog gewoon rondgelopen, niets gevoeld. Pas gaan slapen om 23u30 en om 00u15 weer wakker, door gebroken vliezen. Gezien er nog geen weeën waren was het nog geen paniek (ok stiekem wel lichte paniek want ik liep binnensmonds te vloeken wat ik mezelf toch weer aandeed). Pas rond 1u begon ik eens een wee te hebben die het waardig was wee genoemd te worden, maar die dan eigenlijk nog heel goed meeviel. Ik wou wel genoeg op voorhand vertrekken want ik had al besloten om niet nodeloos af te zien en bij aankomst in het ziekenhuis de anesthesist van wacht uit zijne nest te laten komen. Maar voor je zo een epidurale krijgt moet je een baxter vloeistof krijgen, wat toch een uurke duurt. Iets waar ik dus al rekening mee hield.

Rond 2u dan toch besloten mijn ouders op te bellen om bij Mila te komen, hoewel het allemaal nog wel meeviel. Mijn ouders besloten toch maar rustig te blijven liggen in bed en hebben dus doorheen 15 telefoons op hun vast toestel en 10 telefoons per gms geslapen. Gelukkig dat De Vent zijn ouders ook dichtbij wonen, en dat die ook de telefoon wel gehoord hebben. Anders hadden we Mila moeten meenemen naar het ziekenhuis voor de bevalling, van trauma's in je kinderjaren gesproken zeg!

Rond 2u30 dan vertrokken naar het ziekenhuis, om 3u opgenomen op een arbeidskamer en dan om een kort verhaal nog korter te maken: 
om 3u45 wou ik die baxter voor de epidurale alvast krijgen, 
om 3u55 kwam de vroedvrouw dat doen maar ze ging eerst even controleren hoever ik al stond in mijn arbeid, 
om 3u56 zei die vroedvrouw zelf wat verwonderd: 'Oei mevrouw, die epidurale zal voor vandaag nie meer zijn want je hebt al 9 cm...'
Om 3u57 was het paniek bij mij! Dat had ik niet zo gepland!
Om 4u10 kwam mijn gynaecoloog rustig binnengewandeld, samen met een studente vroedkunde. En dat bleek net op tijd want om 4u12 is werd Nena geboren.

Ik kan u zeggen, das wat verschietachtig, zo compleet niets zien en voelen komen en dan boem patat, een kleine glibberworm op je buik in plaats van in je buik!

Met veel trots presenteer ik u dus de nieuwste telg van ons gezinnetje: Nena - geboren op 6 juni 2013 -  3.340 kg en 49,5 cm (afgerond 50 cm dus)

een paar uurtjes oud

eerste ontmoeting met grote zus, die gelukkig zowat geen last meer had van de windpokken zodat ze op bezoek kon komen! En ze is er fier op!


ieniemienie teentjes!



Zalig toch, zo een klein mensje, slapend en zorgeloos doorheen het leven gaan!

zondag 2 juni 2013

herroeping

Ok, vergeet wat ik in de vorige post zei...
Ik mag zeker nog een week NIET bevallen! Waarom? vraagt u zich af?? waarom eerst zi zagen en klagen en nu met alle geweld nog een week zwanger willen zijn??
Awel, niet omdat ik het ineens zo tof vind zwanger te zijn, maar omdat het persoontje die de rol van grote zus op haar gaat nemen is gesneuveld... ze heeft de windpokken, het arme schaapke... En als ik nu beval, mag grote zus niet op bezoek komen naar het ziekenhuis.
Met alle hormonen die mama op dat moment in haar lijf gaat hebben zitten is dat een garantie op janken, om nog niet te spreken van een traumatisch begin van de zussenrelatie!

Dus, stop maar al met duimen, gebedjes en andere rituelen en hervat uw bezigheden misschien voor alle zekerheid vanaf volgende zaterdag. Alvast bedankt voor uw medewerking!