donderdag 13 februari 2014

potvernondevlammenste!

Veel en luid vloeken, dat deed ik gisterenavond. En ik mocht dat want ik was helemaal alleen thuis.

De kleine dames gingen naar moemoe en vava slapen zodat ik me niet teveel moest opjagen deze morgen om de kinderkes klaar te krijgen, boterhammekes te smeren en op tijd op mijn werk te geraken. Normaal helpt De Vent daar een handje in mee, maar gezien die nu waarschijnlijk nog met ne kater in een Oostenrijks hotelbed ligt te bekomen van zijn aprés-ski moet ik dat dus alleen zien te klaren deze week.

Logeren bij moemoe en vava dus! Kwam nog goed uit, dan kon ik eindelijk Mila haar Jackyjas afwerken (knopen en knoopsgaten) én beginnen aan verjaardagscadeautje, want dat mag ze nog niet zien.
Mila is dol op verkleden, en zit nu ook vooral in een prinsessenperiode. Gelukkig niet in een specifiek  roze prinsessenperiode! Het kind wil graag een rood prinsessenkleed, met hartjes. Dat is dus absoluut onvindbaar in winkels. Zelf maken was dus de boodschap.
Bij De Strek in Ledeberg vond ik rode fluweeltoestanden, rode voile met gouden hartjes en gouden sierlint. Ideaal dus!
Daar ging aan begonnen worden na het maken van de knoopsgaten...

Laat ons zeggen dat ik voor het allereerst in mijn naaicarrière knoopsgatenstress heb gehad! Op mijn proeflap ging het vrij vlot, maar die proeflap was net iets dunner dan de effectieve jas. Om een lang verhaal kort te maken: da ging langs geen kanten! Het transport bleef haperen, de stof ging niet goed verder, de naald begon te zigzaggen als het nog geen zigzag mocht zijn, chaos alom!
Lumineus idee: ik ging de tandjes van mijn transport naar beneden zetten in de hoop dat het wat beter zou sleren allemaal, maar dat bleek niet te helpen. Toen ik de tandjes terug naar boven wou zetten gebeurde er niets... Ik legde mijn machine open, begon er wat in te kijken en te rommelen, om tot de conclusie te komen dat ik geen technieker ben en dus ook niet echt wist wat ik aan het zoeken was.
Dikke kak dus, want ik kon niet verder doen. Mijn brotherke, die gaat straks binnen op onderhoud en ik, ik plofte me in de zetel, ietswat slechtgezind. Dus die 5 pralines die ik at, die waren wel verdiend!

15 opmerkingen:

  1. Die pralines heb je gewoon verdiend!
    Bij ieder knoopsgat dat ik maak heb ik stress, gegarandeerd gaat er iets verkeerd en bij de Jackie was dat ook het geval. Ik heb er serieus op gevloekt zunne, op die knopen. Ik hoop dat je machientje niet te lang weg is, als je er nog een rode prinses mee moet maken ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ja en das met tijsdruk enal! Op 1 maart staan die 20 kleuters in mijn keuken om het prinsessen-riddersverjaardagsfeest te vieren!

      Verwijderen
  2. 5 pralines maar? Dat valt dan nog goed mee ;) ik herken de knoopsgatenstress wel hoor, nooit fijn zo als je kledingstuk bijna af is!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik was ook fier op mezeld dat het geen halve kilo is geworden!

      Verwijderen
  3. Knoopsgaten bezorgen mij elke keer stress hoor, ik vermijd ze zoveel mogelijk. Lilith haar jackie ga ik afwerken met knopen voor de show, met drukknopen erachter...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Die knoopsgaten dat ging hier ook niet, ik heb ze helemaal op de ouderwetse, handmatige manier moeten maken, maar die stress die voel ik (2 maanden later) nog steeds :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ben ik nu eens blij te lezen dat er anderen zijn waarbij knoopsgaten ook altijd miserie zijn ;-)
    Gelukkig bestaat er nog zoiets als pralines !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. proeflapje altijd op dezelfde stof maken (ook dus even dik, bv. met voering ertussen)...
    ben wel heel erg benieuwd nr je jackie hoor! al knopen gevonden ondertussen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. jep! de perfecte knoop, in het moleke in Zottegem :)

      Verwijderen
  7. Ai... knoopsgaten... Is niet mijn hobby. Ik heb altijd een drempel van een kilometer, terwijl het achteraf toch heel niet slecht is gegaan... (behalve dan die ene keer natuurlijk... vandaar dat die drempel maar blijft liggen, grrr).

    Maar als je machine niet wil... oef... dan zijn pralines een heel welverdiend troostje.

    Groetjes, Collie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. aiai, ik krijg ook altijd stress bij knoopsgaten... eet toch nog maar een pralineke, terwijl je wacht op je machientje... en hopelijk binnenkort een jackie en prinsessenkleed op de blog :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ohoh, gij wilt niet weten hoe hard ik gevloekt heb bij de knopen van mijn Jackies! De eerste (die te klein bleek) liet ik liggen zonder knoopsgaten tot gisteren, want toen had ik een kandidaat om hem aan te verkopen. Man, zowat alles wat jij beschrijft gebeurde ook bij mij. Hel was het. Ik kon wel bleiten. De tweede Jackie, waarvan ik de knoopsgaten dus al veel eerder had gemaakt, verliep iets vlotter. Maar ook verre van rimpelloos, Jezus zeg. Al een chance dat ik pralinnen niet echt lekker vind. Maar ik at wel een hele zak chips.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. haha, ik twijfelde tussen pralines en chips! Maar de zak chips was groter dan de overschot pralines dus koos ik dat als veilige oplossing :)

      Verwijderen
  10. Aie , ik voel de stress hier plots door mijn eigen aders lopen ... ook heel herkenbaar dus .
    Als het één troost mag zijn : jij kon tenminste alléén luidop vloeken en sakkeren ( en zonder fronsende blikken je op de pralines storten ;) ) .
    Ik zat hier thuis met 5 kids en ne vent die op skireis was .
    No way dat er dus zelfs maar iets van naaien in huis kwam :s
    Maar eh , ik raad dat dus ook niet aan .
    Wat ik wél aanraad : sinds ik brother lang geleden ruilde voor pfaff ... lukken mijn knoopsgaten ook in vele dikke lagen .

    BeantwoordenVerwijderen