vrijdag 7 maart 2014

De rok van Murphy

'De Grote Mislukking', 'Veel gevloek en gefoeter', 'Typisch dat dit mij weer moet overkomen',...
dat waren allemaal titels die mijn gedachten even passeerden toen ik dit bericht begon te schrijven.

Ik kan zeggen dat ik er op vooruit ga op naaiskilgebied. Ik ben zeker nie de pretentieuze trut die beweert dat ze werkelijk geweldig is en dat alle maaksels top zijn, want u weet even goed dan ik dat dat dik gelogen zou zijn. Maar toch, ik vind dat ik er wat op vooruit ga, nah.

Hoewel die vooruitgang toch wel even ver te zoeken was toen ik aan deze rok begon.

Ik kocht een hele tijd geleden al eens een lapje stof bij veritas, van die Sew-be-do collectie. Geweldig fris, tikje fluo, mooie pastel ook. Paste ook perfect bij onze nieuwe schoenen!
Ik knipte een gewone tailleband voor Mila en plande een rokje met plooitjes vooraan en achteraan die ik er gewoon zou symmetrisch inleggen en een rits in de zijkant. Piece of cake, uiteraard!

Ik stikte 2 stofbreedtes aan elkaar, markeerde de middens zodat ik de plooikes schoon kon leggen en echt, da was schoon, effenaf! Symmetrie alom! Ik spelde de boel aan de tailleband en bekeek alles al eens vanop afstand. Frons 1 verscheen... De zijkanten, da was toch datte nie, ik had die niet uitgeschuind, waardoor de hele gelegenheid nogal plattekes viel aan de zijkant. 

Ok, plooikes es aan de zijkant gehangen, da viel precies nogal mee! Schuiner viel het wel! Plooikes aan de zijkant ging het dus worden, met een rits achteraan dan. Dat het kind eigenlijk geen lichaamsbouw heeft om de zijkanten te accentueren, daar trekken we ons niets van aan! 

Frons 2: die rits achteraan, ah nee, dat gaat niet, want dan loopt er vooraan een naad, en dat zie je. Mmmmmm, naad dan achteraan, maar sluiten met een rits, nee dat gaat niet. Een knopenpad!  Denken op het scherp van de snee! Man wat was ik goed bezig! Dat ik vergeten was de tailleband af te meten op Mila kwam hier goed uit.  Dan kon ik de knopenpad mooi afwerken.

Rok en tailleband werden aan elkaar gestikt en gepast bij Mila. Maar de tailleband, die zat dus niet goed. Gezien die recht was geknipt sloot die niet mooi aan aan de buik en de poep. 
Denk denk denk over frons 3... Idee! Ergens in mijn kast moest er nog een stuk dikke elastiek liggen! Ik rijg dat door de tailleband! dan gaat dat schoon aansluiten! Puik plan!

Kast werd overhoop gehaald, elastiek werd gevonden en geregen! En vastgestikt aan de rand van de tailleband. Slecht plan zo bleek, want ik had er niet aan gedacht dat ik nog 2 keer moest omslagen om de knopenpad zo te maken. Maar he, met wa stoom van mijn strijkijzer en snel stikken komt dat misschien wel goed!
Het zag er lang niet slecht uit na het omstikken! Tijd om knopen te zoeken! Ik vond er een paar perfecte! zelfde zachte blauw! Da ging schoon zijn jong.

Ik stel mijn knoopsgatspul in en begin eraan, compleet uit het oog verloren dat mijn naald door 3 lagen elastiek en 2 lagen stof moest... De bovenkant, die zag er nie slecht uit, ma de onderkant, daar was mijn hele klosje garen in vastgelopen. Wat nogal logisch was. Ik verwijderde de naald uit de machine, want ik wou nier persé in mijn vinger steken. Maar de knoopsgatenvoet, die zat muurvast! Knippen, peuteren met mijn tornmesje, niets hielp. Beetje trekken, dat leek wat draad los te krijgen! Beetje harder trekken, het lijkt te lukken! Ja! Maar toen zei er iets krak, en krak, das nooit goed, tenzij het gaat over een krokant koekje. Maar gezien ik op dieet ben eet ik geen krokante koekjes. Ook geen zachte.
Maar wat er krak zei, was mijn knoopsgatenvoet. Los, dat was hij wel op dat moment. Maar ook wel compleet onbruikbaar wegens in 2 stukken. 

Frons 4 was dus een feit, hoe lossen we een knopenpad zonder knopen op? Want ja, die rok, dat moest wel direct afgewerkt worden!
Ik herinnerde me vaag dat ik ook nog ergens drukknopen heb om vast te naaien! Ik zou die innaaien, en dan bovenaan de knopen aannaaien maar dan voor de sier! Geef toe, mijn denkwerk en snelheid van problemen oplossen, das top! 
Ik had maar 4 drukknopen meer, en ik had er 5 nodig voor de rok, bummer!
Kamsnaps dan? Eigenlijk geen optie voor aan die elastiek want das te dik om een kam in te snapsen. Combineren dan! Een drukknoop met valse knoop aan de tailleband, en kamsnaps onderaan! I'm on fire! Ik prees mezelf ook even gelukkig dat ik hamster.

De rok werd dus afgewerkt. Ik beschreef mijn werk 's avonds aan haar en ik kreeg een bedenkelijke blik. Terecht misschien wel, want plooikes aan de zijkant, das nooit een goed idee. En drukknopen en kamsnaps en die elastiek? mmmmmm
Ok, ik beken, het is zeker nie de schoonste rok, verre van flatterend, maar het stofke is zo schoon dat Mila hem wel zal dragen. Al is het maar thuis, om in den hof te spelen. 





zwierende haartjes!

plooikes op z'n best!
Hier zie je wel die tailleband bovenaan wat minder flatterend aan de buik zitten. 

Misschien, als ik veel zin heb, dan maak ik hem wel eens los. Of nee, dan knip ik de tailleband er af. Wie weet heb ik dan genoeg stof om iets voor Nena te maken. 



9 opmerkingen:

  1. Wat een frustratie! Taillebanden zijn hier ook niet mijn beste vrienden. Het leuke stofke maakt toch veel goed. Al gedacht aan boordstof of een breed elastiek ipv een tailleband? (niet dat ik zo'n expert ben hoor, 't is maar luidop denken...)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha grappig verhaal... Al in vergelijkbare situaties verkeerd, heel herkenbaar dus...
    De rok is niet waw maar toch nog mooi genoeg om wel te dragen (en dan bedoel ik niet gewoon in den hof).
    Mooie blingbling schoentjes indeed...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo herkenbaar! En blij te lezen dat dit niet alleen bij mij gebeurt. Ik hou toch van het stofke en de imperfectie. En dat stralende snoetje maakt alles compleet.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. LOL voor de blik van Mila op de eerste foto :-)
    Jouw idee zat goed, maar kijk, iedereen smijt wel eens iets opzij.
    Al valt het meer mee dan ik had gedacht!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, zoals altijd vind ik jouw stukje weer zalig geschreven. Uiteindelijk is het toch een mooi rokje geworden, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat heb ik gelachen met jouw verhaal. Ja soms denk ik gewoon eventjes naaien maar toch zo éénvoudig niet. Heb zo gesukkeld met het Louisa kleedje en ik beken... het ligt momenteel in een plastiekzak wachtend op een rustig momentje.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wahaha, you make my day! Weeral. Mag dat eigenlijk, lachen met iemand anders zijn ellende? Ge beschrijft het zo grappig dat ik wel moét lachen... En dat rokje? Ik vind het best oké zo, het stofje is idd prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Whahaha... ik zie je al helemaal bezig... zo héérlijk beeldend geschreven en zo zalig herkenbaar. Ben ik niet de enige die fronsen bakt op mijn voorhoofd en dan weer een sprong links en dan weer rechts maakt om te komen waar ik komen wil... een mooi kledingstuk!

    Dat stofje is trouwens zeker prachtig!!

    Groetjes, Collie

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als ik je beschrijving lees, had ik het mij erger voorgesteld.
    En ja, dat hoort erbij zeker. Af en toe eens goed vloeken en dan nog niet tevreden zijn met het resultaat. Herkenbaar

    BeantwoordenVerwijderen