dinsdag 18 maart 2014

Wanneer je het leven even voorbij blijkt te lopen...

Het is druk de laatste weken, pokkedruk zelfs, en dat vind ik niet zo fijn meer. Afspraken, etentjes, zieke kuisvrouwen,... Ik loop mezelf voorbij, in een recordtempo, dat wel.
Tijd voor mezelf is zeldzaam geworden, als ik iets wil doen voor mij, schiet er iets anders bij in.
Want ja, ik probeer per week 3 keer te lopen en dan ook 1 avond naar de spinningles te gaan, maar als ik dat doe, dan heb ik weer minder tijd om thuis op te ruimen, strijk te doen en dan loop ik lastig dat het zo een boeltje is thuis!. Moet ik ook vaak tegen Mila zeggen: nu even niet, ik heb geen tijd! Om me daarna vreselijk slecht te voelen als ik dat beteuterde gezichtje zie. Maar ga ik niet gaan lopen, voel ik me ook niet denderend. Ik doe dat graag, wat gaan lopen, maakt mijn hoofd even leeg. Maar ik train eigenlijk ook, want op 1 mei doe ik nog eens mee met iets zot.
Nogtans nekeer gewoon een hele avond in de zetel hangen zou ik ook wel appreciëren. Maar geen tijd! Want dan voel ik me schuldig! Ik had zoveel andere dingen kunnen doen.

Veel tijd om achter mijn machines te zitten heb ik ook al niet. Ik ben al meer dan een week bezig aan een jasje voor Nena, en ik heb toch al een zak gestikt. De jas, die is nochtans dringend, want het kind kan met moeite in haar huidige exemplaar.
Dat ik met mijn stomme kop heb aangemeld om wel weer de pakjes voor het schoolfeest te maken beklaag ik me ook al halvelings. Hoewel de ideetjes van dit jaar minder tijdrovend blijken dan  die van vorig jaar.

Komt er nu bij dat we volgende week op skivakantie gaan en dat er dus nog valiezen moeten gemaakt worden. Nena blijft logeren bij moemoe en vava, wat al veel gejank van mijn kant meebrengt ook. Ik mag niet denken aan het afscheid vrijdagavond of ik zit al met tranen in mijn ogen. Het kindeke, die gaat dat niet beseffen, maar ikke, ik wel. Ik troost me met het feit dat Mila het waarschijnlijk heel erg tof gaat vinden, om nog eens een héle week de onverdeelde aandacht te krijgen.
Die reis wil ook wel zeggen dat ik nog alles wat Nena deze week heeft aangehad moet wassen en strijken tegen vrijdag gezien ze nu niet zo overdreven veel kleren heeft en ik alles wat ze heeft moet meegeven, accidentjes met de kleren in het achterhoofd houdende.

Chronisch slaaptekort, dat heb ik ook al overgehouden van de drukke periode. En wallen, veel grote donkere wallen, die ik moet camoufleren om er niet een beetje dood uit te zien. Maar mijn potje goeie camouflage is bijna op, dringend tijd voor een nieuw...
En hoewel ik de meeste geplande dingen wel leuk vind op zich (want wat is er nu niet leuk aan afspreken met vriendinnen!), is de tijdsspanne waarin al die dingen gepland waren te kort. Om u een idee te geven, op 3 weken tijd heb ik welgeteld 4 avonden gehad waarin ik niets te doen had en ik dus gewoon eens in de zetel kon zitten. De laatste week waren dat 2 etentjes, 2 familiebezoeken die gepland waren, 1 naaiavond op school voor de schoolfeestpakjes en verkopen van kleertjes op een tweedehandsbeurs van de gezinsbond die ik een hele zondagnamiddag heb gedaan.

Ik hoop dat de komende reis toch iets of wat rust gaat brengen, dat ik wat ga kunnen bijslapen en mijn batterijtjes opladen, dat ook graag. Het is vandoen.

11 opmerkingen:

  1. ik voel de wallen zakken bij het lezen van jouw bericht.
    Te is nooit goed, hé. Te druk ook niet.
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oei, ik hoop dat je vakantie je deugd gaat doen en je volledig opgeladen terug komt. En soms moet je gewoon eens stop zeggen zonder je daar schuldig over te voelen. Lay back and relax!!

    Sofie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kom al nerveus als ik dat zo allemaal lees. Je gaat het misschien niet geloven - van mij ;) - maar "nee" zeggen helpt. En kiezen voor de dingen die je écht wil doen... Geniet van uwen vakantie! En de vent en van de dochter - de andere dochter zal haar ongetwijfeld te pletter amuseren, geweldig verwend worden en u geen seconde missen.
    ... enne...tips voor de goeie pot camouflage zijn welkom, ik slaap ook niet zo goe ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh zo herkenbaar! Nee leren zeggen inderdaad, leren leven met een rommelkot helpt ook, en vooral: probeer dat schuldgevoel niet de bovenhand te laten nemen. Nergens voor nodig. Is het eens wat minder, dan is het maar zo. Vorig jaar was het bij mij ook zo (toen in eveneens het zotte idee had om een marathon te lopen - en daar voor te trainen - met kinderen van 1 en 3 ;)), maar stilaan merk ik dat, met dat de kindjes ouder worden, minder afhankelijk zijn en zichzelf langer kunnen bezighouden dat het betert! Genieten van je verlof zou ik zeggen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. dat betert zoooooo hard als uw kinderen groot zijn! ik herken het, een tiental jaren geleden hier van hetzelfde, maar nu..........ook al heb ik wat rimpels en kilo's erbij en ben ik al wat stram af en toe, mijn leven nu is echt zaaaaalig, ik heb gebroken met mensen die veel energie vroegen en waar ge niets van terug kreeg, ik ga om met mensen die ik leuk vind, ik doe dingen die ik leuk vind, mijn kinderen en man helpen in het huis heel veel mee, dus: er komt beterschap!!! echt waar

    BeantwoordenVerwijderen
  6. We zitten allemaal een beetje in hetzelfde schuitje. Ik zit zowat tussen jou en Vee met de kids en idd, ik zei nog deze week dat het zo fijn is dat ik nu gewoon kan weggaan en de kids een tijdje alleen laten (wel nog maar heel kort voor onze jongste, maar onze oudste kan al eens een uurtje of 2 alleen zijn).
    En ja, nee moet je ook leren. Voor mij dit jaar geen musicalkleren helpen naaien voor school (zijn er geen oma's op pensioen met een zee van tijd?).
    Ongetwijfeld komt er nu een rustigere periode, niet?
    Geniet zeker van je skivakantie!!! De jongste zal daar geen nadeel van ondervinden hoor, in tegendeel.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo herkenbaar en wij hebben zelfs geen kinderen...
    Geniet met volle teugen van je vakantie!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik voel me plots niet meer zo alleen :) Het doet deugd om dit herkenbare verhaal te lezen. Idd probeer te genieten en leer leven zonder schuldgevoel (moet ik zelf ook leren) want dat alleen al vreet energie! enjoy the holiday!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jong, ik deel uw gevoel én uw wallen!
    Ik heb zelfs het patroon voor de dochter haar jas nog niet overgetekend en lopen: dat ga ik morgen om half 7 doen, wegens geen enkel ander uur vrij.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik word al moe als ik het lees. Maar chapeau dat ge aan de spartacus run meedoet!
    Hopelijk keert de rust terug als jullie terug zijn van vakantie.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik wens je een deugddoende reis zonder al te veel zorgen, een fijne thuiskomst bij het weerzien van de dochter en heel veel energie voor alles wat je nog gaat doen!!!
    zus 3

    BeantwoordenVerwijderen