woensdag 7 mei 2014

Yes we can!

2 jaar is het al geleden dat vriendinnetje K en ik de eerste editie van de Spartacusrun meeliepen.  Absoluut niet voorbereid, veel te weinig getraind maar zo fier als ne gieter, dat waren wij omdat we dat hele spul hadden uitgelopen!

Plannen werden gemaakt om de 2e editie beter te presteren! Zeker toen De Vent opperde dat zij met de fietsvrienden die editie gingen meedoen als teambuilding. Verslagen gingen we ze! Verpletteren zelfs! maar toen werd ik zwanger en van de Spartacusrun was geen sprake meer. Ik zou de hele boel daar toch maar opgehouden hebben door vacuüm te trekken in de ene of andere buis die we door moesten. We gingen wel mee, K en ik, om te supporteren. En om dat nieuwe terrein daar eens te gaan inschatten.
We moesten toegeven (heel stilletjes maar eh, die venten moeten nu nie teveel bejubeld worden...) dat de 2e editie wel zwaarder was dan de eerste editie.

Maar dat hield ons niet tegen om dit jaar weer volop voor de uitdaging te gaan! Want die venten, die moesten nog steeds verpletterd worden! We schreven ons in en begonnen aan de voorbereiding!
De venten, die zegden af, de poessies, maar wij, wij gingen er voluit voor!
K bracht zotte doos en collega A mee, die een uitstekend motivator bleek te zijn!


Ons teamshirt hebben we te danken aan de fantastische en ook wel geniale Sanseveria
Het plan was om die met textielstift op de t-shirts te zetten. Maar toen bleek het al 30 april te zijn en de run was 1 mei! Geen tijd meer om textielstiften te zoeken! Ik gooide mijn hele bureau om op zoek naar een alcoholstift maar moest er uiteindelijk ene gaan lenen bij een collega.
Thuis gekomen bleek die alcoholstift veel eigenschappen van een ambtenaar te hebben: het werkt heel kort om dan tegen te pruttelen en te stoppen. Stift leeg dus. Ok, geen probleem, met een 5-jarige dochter in huis zijn er stiften in overvloed!
We vertrokken toch in stijl! We zagen ook wel af in stijl.



Proberen niet te verdrinken! Het was wat frisjes te noemen ook wel, dat watertje.

Onze vriend The Wall.


Volle actie!


Begin van The Wall, steeds met het gat in de lucht te doen.

Secondeke rusten! 

Bijna aan het einde!


Finishen is altijd geweldig!

We deden het toch wel lastige en moeilijke parcours in 1u30. Hadden we niet af en toe moeten aanschuiven aan een hindernis dan hadden we het zeker op 1u20 kunnen doen! 

De antilope shirts hebben het niet overleefd. Wat er op de doosjes stiften voor kinderen staat is ook werkelijk waar! Dat wast af! Misschien moeten die t-shirts toch maar eens gecommercialiseerd worden? op een echt loopshirtje?

Wij hebben zeker genoten van de tocht! Tot 1 mei 2015?




14 opmerkingen:

  1. Wow dat ziet er zwaar uit, knap zeg!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geschift ;)
    Sjiek, ik heb het lef niet om daaraan te beginnen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Amai! Chapeau hoor! Knappe prestatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Amaai, dat is echt afzien ! Respect !!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ola, dat ziet er tof uit, maar niet van de poes zeg! Knap van jullie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. eu...neen ik ben blij dat er anderen zo zot zijn omdat t doen! ;) Meer dan respect, ontzag gewoon! Goed gedaan

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, mannekes, daar dwing je respect mee af!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ge hebt het toch maar gedaan. Chique ze!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Fierheid alom: zo'n knappe prestatie!
    Maar echt: die wall, alleen al daarvoor zou ik niet mee doen!

    BeantwoordenVerwijderen