woensdag 29 januari 2014

Ware Liefde, met een grote El!

Ik heb nogmaals een plan opgevat. Ik heb dat dikwijls eens, zo een plan opvatten, met alle gevolgen van dien! Dat komt er dan meestal op neer dat het gezin alles maar moet ondergaan, ahja, want de mama, die heeft er ineens wa nieuwe plannen bij!

Nieuw plan nu: Gezonder gaan leven. Wat zich momenteel doet uiten in sporten (daar heb alleen ik de last van) en gezonder eten. We gooien ons niet in een streng macrobiotisch dieet, hell no, maar gezonder eten en weten wat we eten!
2 weken geleden ontleende ik in de bib het boek van Dorien Knockaert eindelijk eens. 'Goed eten' is gewoon een fantastisch boek. Er staan niet alleen lekkere receptjes in, het is gewoon super geschreven en je kan het lezen zoals een gewoon boek, zalig vind ik dat!
In het boek staan toch een aantal dingen die me hebben doen nadenken over wat we naar binnen spelen en van waar dat komt. Ik kocht al een hele tijd geen vlees meer in supermarkten. Gehakt uit de colruyt, dat ziet grijs als dat gebakken is, en dat ruikt raar. Vlees dat raar ruikt en grijs ziet, kan nooit goed zijn denk ik dan!
Lang leve de lokale slager! Met nog es een wei achter zijne winkel, waar de koe en haar kalf rustig kunnen rondwandelen tot er kalfsvlees op het menu komt. Daar moet niet te hypocriet over gedaan worden als vleeseter. Maar ik vind het een fijne gedachte te weten dat het beestje op zich niet teveel stress gehad heeft en weet hoe een wei er uit ziet.

Wat ik ook geweldig vind aan het boek is dat Dorien geen verstokte vegetariër is. ze eet vlees, en kan daar van genieten! Maar eet evengoed geen vlees en maakt lekkere alternatieven klaar. Laat dat nu eens iets zijn waar ik me kan in vinden! Ik eet wel graag eens een stukje vlees, maar dat hoeft niet elke dag een lap van ik-zal-u-gaan-hebben zijn.

Ik kondigde thuis dus aan dat we het over een heel ander boeg gingen gooien, dat we meer gaan letten op restjes in de frigo, dat we bewuster gaan kopen en koken én dat er ook eens iets vegetarisch op het menu gaat komen.
Vorige week rustig begonnen met een omelet met restjes groenten en kastanjechampignons. Gisteren dan het iets 'echter' vegetarisch eten. Ik wou de risotto met knolselder en oesterzwammen maken, want knolselder had ik nog liggen! Qua kruiden in mijn kast kan ik niet klagen, ik heb een hele lade boordevol met potjes kruiden en curry's, maar gerookt paprikapoeder, dat had ik niet! Gelukkig vermeld het boek een geweldige site! Ik kocht wat nieuwe en onbekendere dingen die gisteren geleverd werden en ik kon dus beginnen aan mijn receptje. Want hamsteren, dat doe ik in alle facetten van mijn leven.

Persoonlijk vond ik het erg geslaagd en lekker! Ik was misschien iets te kwistig geweest met mijn splinternieuw himalayazout maar mij smaakte het wel!
Mila, die krijg ik die hele rijst-met-groentjes-handel niet verkocht. Rijst is goed en wel als er rijstpap mee gemaakt wordt voor haar. Verder dan dat gaat ze niet. Ik maak me daar nog geen zorgen in, dat komt wel die culinaire ontdekking van haar. Zij kreeg een overschotje rode kool met stressvrije hamburger van maandag en was daar zeer blij mee.
De Vent komt uit een nest van groensels-patatten-vlees-en-bruine-saus. Hij stond dan ook niet erg exotisch in het culinaire leven toen ik hem leerde kennen. Daar is wel al betering in gekomen intussen, gelukkig! Hoewel een bord spinaziestoemp toch altijd smaakt!
De Vent, die moest gisteren alles maar ondergaan en eten wat de pot schaftte.Bedenk daarbij dat hij ook niet erg rijst-minded is (ook hier met de uitzondering van rijstpap), niet zot is van oesterzwammen en knolselder maar raar bekijkt. Toch heeft hij alles opgegeten, zonder veel morren. Hij deelde me wel mee dat hij nu niet ging zeggen dat het erg lekker was. Maar zijn bordje was leeg. En dat, alles opeten omdat ik dat heb gemaakt; ook al is het niet echt zijn ding, dat is voor mij nu es Liefde, met een grote El!

maandag 20 januari 2014

summer in my head

Ok, het is nog vroeg, belachelijk vroeg zelfs, om al een hoogzomerjurk te maken. Maar ik kon me niet inhouden. Ik steek het op de global warming, die in de tijd dat het heerlijk zou moeten vriezen eerder beginnende lentetemperaturen op ons af schiet. Mijn hoofd begint zich dus eigenlijk al klaar te maken voor de zomer.

Ik maakte vorig jaar dit model van kleedje voor ons nichtje Jitse. Ik had Mila vorig jaar eigenlijk beloofd om hetzelfde kleedje te maken voor haar maar dat was er niet van gekomen. Nu maak ik dat dus goed. Goed maken als in: een nieuwe jurk, spelen met mama haar poederborstel en schoenen. Trippel pret voor het kind! Die tot groot jolijt van de mama toch ook 1 trekske van haar geërfd heeft: schoenen! Het kind is dol op schoenen! Hoera!








De rok bestaat uit 6 delen en ik naaide er paspel tussen om een effectje te krijgen. Ik had nog net genoeg over om ook een paspelzoom te maken.

Het model zit Mila goed maar net als bij Jitse heb ik het wel moeten versmallen. Dat was bij Mila ook de eerste keer, meestal moet ik een maat groter nemen met mijn kleine buikkindje.

De stof komt van in Den Beer. Ze is echt heel zacht, maar ik heb schrik om ze te wassen. Bij het strijken van de naden is er hier en daar al wat rood afgegaan. Misschien toch een azijnbad overwegen.

En intussen achter de coulissen:


Kleine zus test de catering van de fotoshoot.

donderdag 16 januari 2014

Het voordeel van hamsteren

Het is nu al iets meer dan 3 jaar geleden dat ik de naaimachine van mijn meme mee nam naar huis en daar voorzichtig een kussen probeerde te maken. Het lukte, weliswaar niet geweldig schoon maar het was een kussen.
Dat was het begin van een hele nieuwe wereld en zelfs van een heel nieuw leven dat ik toen begon.
In die tijd begon ik ook stofjes te kopen, te verzamelen en hamsteren. Want verzamelen, daar ben ik uitermate goed in. Van bepaalde lapjes kocht ik niet veel, hooguit 40 cm, omdat ik in eerste instantie eigenlijk enkel tasjes, potloodrollen en zakjes maakte. En dan is 40 cm ruim genoeg uiteraard.
Veel van die stofjes waren goedkoop en niet bijster goed van kwaliteit. Die stofjes werden naarmate de ervaring wat groeide, verbannen naar de stapel voeringstofjes en probeerstofjes.
Ook het feit dat ik kleding begon te maken voor Mila zorgde ervoor dat veel kleine lappen naar de kleine-lappen-stapel verdwenen, en verder vrij doelloos bleven.

Maar niet allemaal, hier en daar zaten er een paar echte schatten, gekoesterd omdat ze zo mooi waren. Maar nooit gebruikt omdat ze gewoon te klein waren om iets in te maken voor Mila. Enter Nena, de kleine lucky basterd!

Dit stofje vond ik zo mooi, ik maakte er al eens een pennezakje uit, ooit, maar had nu nog net genoeg voor een simpel a-lijnjurkje voor Nena. Juist jammer dat de ezels op hun kop staan. Van het model van jurkje ben ik fan! Het is lieflijk, schattig en verdomd makkelijk te maken!





Ik heb absoluut geen idee meer van waar dat stofje ooit gekomen is. Ik gok vermiljoenshop, gezien dat mijn grootste walhalla was in mijn beginjaren.

Voor de knoopjes maakte ik het mij gemakkelijk en ik neep wat roze Kam Snaps uit mijn Kam-Snaps-verzameling in de schouders. Vooral handig!

U ziet, hamsteren, het levert u al eens een schat op, zoveel jaar na datum.

zondag 12 januari 2014

The power is in the flower

Planningen, ik ben heel goed in dat opstellen. Ik kan uren doorbrengen met het maken van lijstjes, het neerpennen en rangschikken van dingen die moeten gedaan worden. Ik heb dan ook een zwak voor notitieboekjes waar ik al die planningen kan ik opschrijven. Het zien geschreven staan maakt het zoveel concreter en maakt het rustiger in mijn hoofd.
Hoe het hier thuis dan steeds weer in een mum van tijd in chaos kan veranderen, is me een raadsel! Echt! Gelukkig is mijn hoofd toch georganiseerd.

Ik had dus een heuse planning in de kerstvakantie, die  niet helemaal tot een goed einde is gekomen, maar ik klaag niet, het kon ook slechter. Ik had me bijvoorbeeld vooral kunnen focussen op eten, veel eten. Ik heb dat ook wel gedaan, dat veel eten, maar er was toch nog plek voor de andere geplande activiteiten ook.

Wat ik als eerste gedaan kreeg, was een jurk voor Mila. In 1 van mijn notitieboekjes teken ik af en toe wat details voor kleertjes, ideetjes die ik spot in winkels ofzo en dan schets, een pinterest avant la lettre als het ware. Van dat schetsen moet u zich nu ook niet teveel voorstellen, er is geen uitzonderlijk tekentalent aan mij voorbij gegaan. Ik eindig steevast met een gigantische kraag op een veel te kort bovenlijfje, een een korte rok met een extra lang bovenstukje. Of vleermuismouwen, terwijl het een kapmouwtje zou moeten voorstellen.
Anyway, in dat boekje stond er dus een kraag getekend, in 3 verschillende stukken. Ik nam het basiskraagje dat ik ooit eens tekende en herwerkte die tot een kraagje in 3 delen, die steeds iets dieper kwamen en gooide ook wat paspel in de strijd.
Ik moet zeggen, als ik deze kraag nog eens zou maken, zou ik ze waarschijnlijk niet meer vaststeken in de schoudernaad. Nu deed ik dat wel en het nadeel is dat ik de kraag nu niet boven een truitje uit kan laten komen. En aan de ene kant zit de kraag ook een klein beetje genepen in de schoudernaad, hoewel dat niet echt opvalt. En wat niet echt opvalt bestaat dus niet. het is perfect, punt.








Ik ben nog steeds compleet gek op de schoentjes!



De stofjes kocht ik een hele tijd geleden bij stoffen Van Leuven. Ik haalde de lappen uit de restjesbak. De bloemetjesstof is zeer zacht en licht, zalig om te dragen, en ik gebruikte ze dan ook als voering voor het bovenstukje. De print en de zachte stof doen me denken aan Liberty, maar deze was veel goedkoper.
Het bovenstukje is een soort gewafelde katoen.

Ik had nog een hoop restjes, genoeg om er ook een jurkje uit te halen voor kleine Nena.
Ik vind het eigenlijk vreselijk als mensen hun kinderen gelijk kleden. Uiteindelijk zijn het 2 individuen en hebben die ook een heel eigen karakter en persoonlijkheid. Maar het is zo verleidelijk om met die restjes een jurkje te maken, zeker nu het nog kleine en schattige kleertjes zijn.




Dit is een patroontje van de laatste ottobre. Het jurkje sluit ook met een blinde rits achteraan. Simpel, meer moet dat niet zijn voor een klein kind.

En dat was het begin van mijn kerstvakantie, die nu al een ver vervlogen herinnering lijkt.

donderdag 2 januari 2014

Blinkende oogjes

Dat had Mila toen ze haar nieuwe trui zag. Ok, in eerste instantie was ze dik teleurgesteld toen ze haar nieuwe trui zag want die was gewoon grijs. Wel zacht, ma voor de rest grijs, punt.
Ze wist niet dat ik die zelf wat ging aanpassen aan haar stijl.
Voor u nu denkt dat mijn bijna vijfjarige stijl heeft blok ik u al even af, want dat heeft ze tot nu nog niet (en als ze zo op De Vent blijft trekken vrees ik ook voor de zaak eigenlijk...) Ze weet wel wat ze wil en graag ziet, maar stijl, nee zo kan je dat nog niet noemen.
Tegenwoordig is alles waar een paard op staat top voor haar. En gezien ik de meeste stoffen met paarden op niet mooi vind, kocht ik een paardenpons in de plaatselijke hobbywinkel.

Ik nam een paar kleuren flockfolie, blokkeerde dat ponsspel een paar keer doordat er een stukje van de plastiek vast zat, vloekte een beetje, vloekte ook heel hard, haalde er een schroevendraaier bij en nog geen 2 uur later had ik een gepersonaliseerde paardentrui voor Mila.



De belichting van de foto's is niet wat het zou moeten zijn. Donker weer en geen tijd als het wel klaar is zijn hier wat de daders.

Ik ben tevreden met het resultaat, Mila ook, meer moet dat niet zijn.

woensdag 1 januari 2014

2014

Ik ben geen held in het schrijven van verzen en rijmpjes, dus ik begin er ook niet aan. Veel verder dan wat karamelleverzen zou ik ook niet komen.

2013 was een jaar van wachten en hopen op een gezonde baby, een jaar van heel snel bevallen en ontdekken dat een tweede baby echt nog rustiger en braven kan zijn dan die brave eerste baby.
Het was een jaar van nieuwe vriendschappen ontdekken en veel mooie momenten beleven met de al bestaande vrienden.

Ik kan alleen maar hopen dat voor ons 2014 een nog beter jaar zal worden dan 2013 al was. En dat wens ik jullie ook allemaal van harte toe.
Een gezond, gelukkig, liefdevol, vreugdevol, tof, spetterend, schitterend en creatief jaar!

Intussen is de vakantie al ver ten einde en kan ik zeggen dat mijn planning al vrij goed is verlopen. Nog niet al mijn naaiprojectjes zijn afgewerkt, maar op het vlak van eten heb ik mijn planning al ruimschoots overschreden...