dinsdag 27 mei 2014

Een nieuwe start

Mijn hoofd had dat nodig, een schone lei, een nieuwe en frisse start.
Met een nieuwe blogjas uiteraard. De vorige blogjas was ook al een jaar of 2 oud, tijd voor iets nieuws dus.

Ik liet me even gaan in het roos want ik ben een meisje en ik mag dat. Het is trouwens mijn blog, ik doe ermee wat ik wil, niewaar?

zondag 25 mei 2014

paard, alweer...

Nog voor ik de stof van de paardenjurk tegenkwam was ik bij spoonflower op zoek naar een mooi paardenmotiefje. Iets zonder stijgbeugels, teugels en zadels (en ook liefst zonder paard, maar daar zou Mila maar half zo blij mee geweest zijn).
Ik vond 2 stofjes waar ik wel nog iets in zag en bestelde. Je krijgt daar veel keuze, bij spoonflower, ook qua katoen voor de bedrukking. Ik kocht denk ik de goedkoopste versie en kan zeggen dat de kwaliteit navenant is. Vrij stug en niet erg dik. Ik heb de stof nog niet gewassen, misschien valt die dan wat soepeler.

Toen de stofjes aankwamen zei ik niets tegen Mila, wegens putteke winter zijn, nog steeds denken dat de sneeuw echt wel nog zou komen en dus dunne witte katoen als basis om die paarden op te printen. Geen ideale winterrok dus.
Een week of 4-5 geleden, bij een zoektocht naar een stuk stof in mijn kast waarbij alles stof uit de kast werd gehaald in een poging de goede stof te vinden, viste Mila er toch 1 van de 2 paardenstofjes uit en ze wou er prompt een rok van. Een rimpelrok dan nog. Er werd een beetje geroloogd en gezucht van van mijn kant. Rimpelrokjes zijn ok voor peuters en kleine kleutertjes, die dan ook nog eens zeer smal uitgevallen zijn.
Ze zijn iets minder ok voor uit de kluiten gewassen 5-jarigen die in sommige kledingstukken al maat 122 dragen en met kop en schouders boven de rest van de klasgenootjes uitsteken. Ma bon, madam wou een rimpelrok. En als het in haar kopke zit, zit het nie in haar gat.

Zij vraagt, ik draai:



Het kindeke was er al even in aan het spelen ,waardoor de rok er niet echt gestreken meer uitzag.

Al bij al geef ik toe dat het ook slechter kon. Door de stuggere katoen verwerkte het rimpelrokje wel ideaal. Het rimpelde mooi, de rimpels bleven mooi zitten en het stikte zeer vlot. Dat mag ook al eens gezegd worden.

donderdag 22 mei 2014

Zacht en romantisch

Wie mij een beetje kent weet al dat 'zacht' en 'romantisch' niet echt 2 trefwoorden zijn waar ik mezelf mee omschrijf. Maar gelukkig gaat het hier dan ook niet over mij!

Het zijn wel 2 woorden die perfect bij het stofje passen die ik samen met haar tegen kwam in Anzegem.
Ik kocht het stofje met in mijn achterhoofd het als voering te gebruiken voor Mila haar Jackie. Maar bij het zien van Emma in de jurk werd dat plan overboord gegooid en stond er een jurk op de planning.
Dat plan bleef dan zo een maand of 3 liggen tot, tja, ik tijd had. En het kind nieuwe jurken nodig had, dat ook.

In een Ottobre uit mijn stapel vond ik een model die perfect past bij de stof. Een mooi fijn kraagje, valse knopenpad vooraan en blinde rits achteraan.
Het model voorziet een rimpelrok, maar dat resultaat was niet echt geslaagd. Mijn kleuter leek wel zwanger in de jurk. Rok werd losgemaakt en er werden wat plooitjes vooraan en achteraan gelegd.

Het is een vrij los model en daar moet ik wel wat aan wennen. Maar de kleuren staan Mila prachtig. Door de zachte stof draagt ze de jurk ook heel graag.
Eerlijkheidshalve zeg ik er ook bij dat de jurk al van ergens half april klaar was,maar foto's nemen, dat bleef wat uit. Maar zie, alles komt goed, uiteindelijk...

een waar engeltje

Ze koos haar eigen styling en was fier!

Kleine koraalrode rommelmarktknoopjes


een slecht gestreken mouwtje










dinsdag 20 mei 2014

Instant Love!

Ik heb nog steeds een klein beetje last van de mensheid, maar we naderen het einde, ik voel het!
Met dank aan het mooie weer en een paar liter ijs! Oh, en een heerlijk zomerse cocktail met bbq achter, dat ook.

Zondag was het in het exotische Velzeke rommelmarkt. Waarbij je het gedeelte 'rommel' meestal heel letterlijk mag nemen. Ik wil wel eens weten wie de mensen zijn die 2 oude, gevlekte en al deels verdroogde rubberen antislipmatten voor in bad zouden kopen, en daar ook nog es een euro voor willen betalen...
Raar ben je als je denkt dat nog kwijt te geraken, maar dat kan ook aan mij liggen.

Een jaar of 3 geleden scoorde ik daar mijn appeltje, maar veel andere schatten bracht de vlooiemarkt me nog niet op.
Dit jaar was anders! Want een schat, die vond ik wel! Een echte, heuse, in goeie staat verkerende naaibak, of hoe dat ook officieel noemt.
De mevrouw in kwestie haar grootmoeder was overleden en het ding werd dan ook maar van de hand gedaan. Ik was er al een tijd naar op zoek maar ofwel was den bak in kwestie belachelijk duur, ofwel kapot.


Maak u vooral geen illusies, ik deed niet de grootste vangst ooit, het ding was niet gevuld! Dat zijn al mijn spulletjes, die net allemaal perfect passen in het kastje. 
Blij als een kind, dat was ik! Ik at dan ook prompt een ijsje, om die vangst te vieren!

woensdag 7 mei 2014

Yes we can!

2 jaar is het al geleden dat vriendinnetje K en ik de eerste editie van de Spartacusrun meeliepen.  Absoluut niet voorbereid, veel te weinig getraind maar zo fier als ne gieter, dat waren wij omdat we dat hele spul hadden uitgelopen!

Plannen werden gemaakt om de 2e editie beter te presteren! Zeker toen De Vent opperde dat zij met de fietsvrienden die editie gingen meedoen als teambuilding. Verslagen gingen we ze! Verpletteren zelfs! maar toen werd ik zwanger en van de Spartacusrun was geen sprake meer. Ik zou de hele boel daar toch maar opgehouden hebben door vacuüm te trekken in de ene of andere buis die we door moesten. We gingen wel mee, K en ik, om te supporteren. En om dat nieuwe terrein daar eens te gaan inschatten.
We moesten toegeven (heel stilletjes maar eh, die venten moeten nu nie teveel bejubeld worden...) dat de 2e editie wel zwaarder was dan de eerste editie.

Maar dat hield ons niet tegen om dit jaar weer volop voor de uitdaging te gaan! Want die venten, die moesten nog steeds verpletterd worden! We schreven ons in en begonnen aan de voorbereiding!
De venten, die zegden af, de poessies, maar wij, wij gingen er voluit voor!
K bracht zotte doos en collega A mee, die een uitstekend motivator bleek te zijn!


Ons teamshirt hebben we te danken aan de fantastische en ook wel geniale Sanseveria
Het plan was om die met textielstift op de t-shirts te zetten. Maar toen bleek het al 30 april te zijn en de run was 1 mei! Geen tijd meer om textielstiften te zoeken! Ik gooide mijn hele bureau om op zoek naar een alcoholstift maar moest er uiteindelijk ene gaan lenen bij een collega.
Thuis gekomen bleek die alcoholstift veel eigenschappen van een ambtenaar te hebben: het werkt heel kort om dan tegen te pruttelen en te stoppen. Stift leeg dus. Ok, geen probleem, met een 5-jarige dochter in huis zijn er stiften in overvloed!
We vertrokken toch in stijl! We zagen ook wel af in stijl.



Proberen niet te verdrinken! Het was wat frisjes te noemen ook wel, dat watertje.

Onze vriend The Wall.


Volle actie!


Begin van The Wall, steeds met het gat in de lucht te doen.

Secondeke rusten! 

Bijna aan het einde!


Finishen is altijd geweldig!

We deden het toch wel lastige en moeilijke parcours in 1u30. Hadden we niet af en toe moeten aanschuiven aan een hindernis dan hadden we het zeker op 1u20 kunnen doen! 

De antilope shirts hebben het niet overleefd. Wat er op de doosjes stiften voor kinderen staat is ook werkelijk waar! Dat wast af! Misschien moeten die t-shirts toch maar eens gecommercialiseerd worden? op een echt loopshirtje?

Wij hebben zeker genoten van de tocht! Tot 1 mei 2015?