donderdag 30 oktober 2014

retro vibe

Ik weet meestal wel wat ik wil. Maar heel soms ben ik compleet het noorden kwijt.
Momenteel zit ik in twijfel over mijn 'stijl', eventueel compleet gebrek daaraan, en combinaties. Qua huis dan toch. Ik hou erg van lieflijke oude dingen: een mooi oud bloemenservies, een antieke kast, een vergulde spiegel. Maar ik hou ook van de oranje seventiesstijl, retro prints, melanine spul. En om dat nog erger te maken, zo hier en daar een moderne toets, grote ramen en veel licht, witte muren, dat kan me ook bekoren. Compleet het noorden kwijt dus.

Ik besloot dat gewoon allemaal te combineren, Want hé zeg, ik hoef helemaal niet in een boekske te staan als eigenaar van een compleet huis in harmonie. Die combinatie van stijlen, dat licht chaotische, dat ben ik, helemaal ten top. Ik heb een zware houten tafel in de eetkamer staan en ik droom van witte Eams stoelen om daar rond te zetten. Ooit. En op die tafel komt dan mijn oude waterkan met oranje bloemen op die dienst doet als vaas, recht uit de jaren 70.

Ook qua kleding varieer ik erg. Van helemaal comfy met een losse jeans, all stars en trui, naar een retrojurk van Assemblé, terug naar een jumpsuit met pumps.
I was feeling a bit retro, een paar weken geleden. Ik dook in mijn kast en haalde daar een kleine lap stof uit. Die stonk naar muffigheid. Die lap, die kwam van de zolder van de Bomma, en die lap, die zag haar laatste daglicht in de jaren 60. Tot die een jaar of 2 geleden naar mijn kast verhuisde en daar toen ook nog wat onaangeroerd bleef liggen.

Een korte rok zou het worden! Want dat had ik nog niet.
Mijn laatste korte rok dateerde van toen ik 16 was en een jeansexemplaar kocht. Als er nu eens iets is wat ik zelden erg flaterend vind, is het een korte jeansrok. Dat zit ook nooit comfortabel. En dat draag je niet meer als je de 30 nadert vind ik persoonlijk.
Een korte rok dus, in de bomma-bloemenstof.

De Vent nam de foto's en had als taak mijn gezicht NIET te fotograferen, wegens niet voor publicatie vatbaar. We houden het op erg weinig slaap en een veel te lange werkdag. We mogen al blij zijn dat ik kleren aanhad en niet mijne pyjama.

Ik stak een gewone zwarte rits in achteraan, die zichtbaar loopt. Al moet je goed kijken door de donkere stof.
Het patroon van de rechte rok is dat uit het rokjesboek van ZsaZsa, maar dan wel zo een 20 cm korter ofzo. Ik moet al nooit extra zoomwaarde rekenen bij die patronen wegens niet zo groot van gestalte.

Beetje flou, maar De Vent deed zo zijn best dus gebruiken we de foto maar.
 
 
De Vent vond ook dat ik maar wat meer moest poseren, gezien Mila ook altijd poses moet aannemen en sprongskes moet doen...
 
Je kan er dus ook wel wat zot in doen, in zo een bomma-bloemenrok. Het zijn echt diolen, het rekt wat, niet te veel, en rimpelt nooit.

En in de categorie: 'je hebt geen fotoshop vandoen om es rare foto's te pakken'
Geen idee waar mijn been heen is, maar ik verzeker u, ik heb er nog 2!
 

donderdag 23 oktober 2014

Tussenseizoenproof

Tis zo wat tussenseizoensweer en ik hou niet van tussenseizoensweer. Ik vind dat zowat het lastigste ever om kleren te zoeken die daarin passen. Want dikke winterjassen, die zijn nog veel te warm. Maar soms zijn die lente-zomerjasjes dan weer veel te dun. En draag je al je laarzen? of nog niet? En is het al kousenbroeken-toegelaten?
Soit, lastige keuzes, op sommige dagen ben ik daar beter in dan andere.

Mila, die kan nog steeds in haar Jackie, Nena, die kon nog wat tussenseizoensgerief gebruiken. Met een jasje op de eerste plek, want haar Jackie, die werd een week of 3 geleden echt te klein. Het buikje eh, het buikje...

Nena is een beetje een wild geval. En een wild geval, die heeft graag wat plek in een jas, plek om in te bewegen. Iets wat bij  stoere Maëlle beter ligt dan de stijlvolle Jackie.

Stoere Maëlle werd het dus, weliswaar in een stijlvol stofje. Best of both worlds nietwaar.

Model in kwestie, die had er niet zoveel zin in eigenlijk. Ook al had ik net haar schoenen gepoetst voor de gelegenheid!

Broekhangen, dat was eigenlijk dé bezigheid van den dag


en erg hard wenen, toen we van de broek afgeplukt werden.
Mijn moederhartje breekt alweer als ik haar zo zie wenen. Dus speelden we maar verder van fotoshoot, zonder model dan.


Fotogenieke plooi. Ik stikte alle plooitjes wel 1,5 cm dicht. Het is vrij dikke stof en ik vind dat de plooien dan mooier vallen.



De knoopjes passen perfect bij het jasje. Ik kocht er eens een hele voorraad op een uitverkoop.
 
 
De grote fans van mijn blog vragen zich nu misschien af: Allé jong, paars, gij ziet toch nie graag paars?

Awel nee, ik zie nie graag paars. Maar sommige tinten van paars vallen mee, zeker als die dan in combinatie gezien worden met andere kleuren. En dat is hier het geval. De tint van paars valt al goed mee en er zit ook een mooi hemelsblauw verweven in het patroon, wat het eigenlijk meer een blauwe schijn geeft onder bepaald licht.

Het jasje is volledig gevoerd met een blauwe matelassé. Ik kocht beiden stofjes een tijd geleden al In Den Beer.
Tussenseizoensklerengewijs zijn we hier toch weer al een stap verder. Nu nog de sjaals en mutsen eens verder afwerken. Of is dat dan specifiek winterspul?



donderdag 9 oktober 2014

In tijden van crisis

Wie ons hier ten huize Liezewiezewoes een beetje kent, weet dat wij niet direct van het meest georganiseerde type zijn.  Dat wij ook wel een beetje sloddervossen zijn. Al een geluk dat vossen schoon beestjes zijn zeg.
Ik zei het al vaker en zeg het nog eens: in mijn hoofd, daarin zit alles best goed georganiseerd.  Het is de uitvoering die al eens wat te wensen overlaat.
Maar ik werk eraan! Op het gemak wordt elke kast eens onder handen genomen, uitgehaald wat er werkelijk niet gebruikt wordt. Reorganisatie enzo.

Waar we nog een oplossing voor zoeken,  is onze laptop. Meestal blijft die, met laadkabel ingeplugd, ofwel in de zetel liggen ofwel op ons salontafeltje. U ziet het al van ver, erg slecht plan, zeker met dat kleinste monstertje dat een waar talent is in alles vastpakken en hard weggooien.

Een kleine 8 à 9 maand geleden hadden een probleem met de laadkabel van de laptop. Een probleem als in: de kabel doet niet wat ie moet doen, namelijk de laptop opladen.

Het was toen dat we besloten om toch eens een externe harde schijf te kopen,  want ja, al die foto’s van ons bloedjes van kinderkes! Dat moest veilig gesteld worden! Zie dat er eens iets serieus aan de hand is met die laptop! Een trip naar de externe-harde-schijvenwinkel werd stante pede ingericht! We kochten daar iets met belachelijk veel geheugen ook.
En tot daar het actieplan. Die harde schijf, die lag er vrij werkloos te wezen. Tot gisteren…

Stel u voor: een gewone woensdagnamiddag. Ik thuis, bezig in de keuken, 2 koters waarvan koter 2 eigenlijk haar dutje moet gaan doen maar nog niet kan omdat koter 1 naar een feestje gevoerd moet worden waardoor zij nog niet kan dutten maar moet wachten tot we koter 1 hebben afgezet. Kortom, koter 2 is moe, en erg lastig.
Ik dus in de keuken, koters voor de tv aan het spelen. Pedagogisch verantwoord enal.
Ineens hoor je vanuit de keuken een boink, maar zolang die boink niet gevolgd wordt door gehuil of gepaard gaat met bloed, moei ik me over het algemeen niet.
Koter 1 komt wel zeggen dat kleine zus de laptop op de grond heeft geveegd.
Het ding wordt opgezet, er wordt geconstateerd dat het werkt. Koter 1 wordt afgezet op het feestje, koter 2 mag slapen, mama heeft eindelijk wat stilte in huis.

 Alles peis en vree. De Vent, komt thuis, we eten, wassen wat kinders en die gaan mooi gaan slapen om 20u. De Vent begint daarna aan zijn dagelijks ritueel van laptopje-claimen. Uren brengt die achter dat ding door, kwiskes opstellen. Het tijdstip komt dat de laptop moet geladen worden wegens bijna platte batterij.  De kabel, die standaard achter de kussens van de zetel ligt (gemakkelijkheidshalve), wordt in de laptop gestoken, en niets…  er word niets geladen. We merken ook een klein scheurtje op ter hoogte van het gat waar die kabel in past.

En toen, paniek! Een klein moment van blinde paniek! Die batterij is ver plat! De Vent die net niet jammert dat we alles gaan kwijt zijn van die schijf! Hij denk aan zijn kwisvragen! Ik aan de honderden foto’s en filmpjes van de kindjes! Die schijf! Waar is die schijf! Zoek die! Klap de laptop even toe zodat die in energy save modus gaat! Waar is nu g********e die schijf! Geef die laptop es hier, misschien kan ik die knop wel goed steken zodat er wel stroom is! Allé pak die kabel nu es op!
Ah, oei, ik kan daar zo veel aan trekken?! Oh, steek misschien de stekker es in het stopcontact, dat zou wel kunnen helpen…

Intussen is de schijf gevonden én al uit het doosje gehaald! We gaan er op vooruit. Maar we zoeken wel een andere vaste plaats om die laptop te leggen.