donderdag 18 december 2014

gezellig door de feesten

Ik las dit artikel tijdens een pauze op het werk:
http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141217_01434696?_section=63263356&utm_source=nieuwsblad&utm_medium=newsletter&utm_campaign=she&M_BT=2211597880418&adh_i=dc2bafed36cbfccb42ce3e6d3a070fa9

En ik dacht: mens hoe zielig is dat eigenlijk???

Ik schets u even een situatie, namelijk mijn situatie. Ik ben geen supermodel. Echt, ook al denkt u misschien van wel. Ik kan in de verste verten NIET in een maatje 34. Ook niet in maat 38. En pas met vreed veel sjans in een 40. Om niet te zeggen dat een 42 meestal comfortabeler zit. En is dat erg? Absoluut niet!!

Ik geef toe, ik ben wel al es op dieet in mijn leven. Onlangs nog. Toen ik na de zwangerschap van Nena even checkte hoe dat zat, moest ik toegeven dat het euh, niet bepaald strak in het pak was.
Collateral damage, dat hield ik wel over aan 2 zwangerschappen waarbij ik ongeveer 2 keer zoveel bijkwam of zou moeten bij een zwangerschap. Ik klokte 2 keer af op 22 kilo extra. En daar bleef iets te veel van hangen dan voor mijn kleine gestalte goed was. Dieet dus. Ik doe dat niet graag, diëten, maar wie wel eh.

Gezondheidshalve was dat wel het beste idee. Maar ik doe dat dus enkel en alleen daarvoor. Om een gezond gewicht te hebben, niet om in maat 38 te passen.
Waar ik trouwens nooit in zal passen. Mijn heupen, die zijn daar niet op gemaakt, evenmin als mijn borsten. Dat is gewoon mijn bouw niet, en dat is ok.

Persoonlijk vind ik het wel triest, dat er mensen zijn die niet kunnen genieten van een gezellig hapje mét drankje, een hoofdgerecht mét saus én die extra kroket én een dessert.
Dat zijn geen dingen die je elke dag kan eten, wegens niet erg gezond. Maar nu, in de feestperiode, is het toch ronduit triest vind ik als je constant moet zeggen tegen jezelf: neen dat mag je niet eten want dat is te vet...

Tijdens het jaar probeer ik gezond te leven, als in: veel fruit en groenten, veel water drinken, weinig vetten gebruiken, opletten met suikers, niet alle dagen koeken, snoepen of chocolade. En ik ga sporten, 2 a 3 keer per week. Want ik moet aanvaarden dat ik een aanleg heb in verdikken.

Maar nu, met de feestdagen, nu kijk ik niet op een extra hapje. En geef me nog maar een glaasje cava. Ik geniet ervan, met volle teugen. Spreken we af dat we dat allemaal gaan doen? Dat maakt het feesten nog zo leuk!
Kunnen we ineens ook dansen op dit geweldige lied:
http://www.youtube.com/watch?v=7PCkvCPvDXk

dinsdag 16 december 2014

sweet fluffy clouds

Nena, dat is dus het 2e meisje. En dat wil meestal zeggen: de sukkelaar die alle kleertjes van grote zus nog eens mag dragen. Nu is daar zeker niets mis mee, want veel van die kleertjes, daar is het nieuwe nog niet af. En het is zonde die mooie spulletjes niet meer te gebruiken!

Ik ben wel erg selectief in de selectie: 'te houden', 'naar de kringwinkel' of  compleet niet bruikbaar'.
Spullen met vlekken gaan weg, dingen die ik ooit kreeg en niet zo erg graag zag en dus ook geen tweede ronde hoef te zien, gaan naar de kringwinkel of verkopen we op een tweedehandsbeurs.

Enkele zelfgemaakte jurken van Mila verkocht ik wel al. Niet omdat ik ze niet mooi vond, maar vooral omdat ik graag naai. En omdat ik ook voor Nena al eens graag iets nieuw maak. En omdat ze misschien niet dezelfde smaak in kleding zullen hebben ook. En omdat kleine zus niet altijd in de te kleine spullen van grote zus moet rondhuppelen.

Met die gedachte knipte ik dan ook een lief klein jurkje voor lieve kleine Nena. In kleurtjes die haar erg mooi staan vind ik. Nu ik die kleine maatjes nog kan maken, moet ik daar van profiteren!

Het is gewoon een basisjurkje met kraag uit SVDHZ2 en een rimpelrok eraan. Maatje 92 voor de dame.


Stilzitten, dat kan het kind niet, nooit. Werkelijk zeg, 'die heeft mieren in haar gat' zeggen ze hier.

zeversnoet

Beetje raam likken, altijd fun.


Ja ok, als je haar eten geeft, kan ze al eens even stil zitten.

Geen enkele poging om een print te laten doorlopen!


Grote zus, die wou ook even op de foto met haar beste vriendin. Schattig toch eh, die 2 lieverds! <3


dinsdag 9 december 2014

Oh deer!

Stoffen in fotoprint, erg fijn allemaal. Het is verbluffend welke details ze op een stof kunnen printen. De kleuren zijn vaak erg levendig en je bij het bekijken van de stof ontdek je altijd iets nieuws.

Het is ook heel erg 'in' allemaal, die fotoprints. Bijna ben je de rare als je nu niets hebt waar een beest staat op geprint. Nogtans hou ik me niet vaak bezig met zo trends. Ik draag en maak wat ik zelf mooi vind.
Ergens begin van de zomer bestelde ik ergens een stof in fotoprint, wat een toevalligheid. Bambi's, want dat vind Mila leuke beestjes. Omdat de kleuren wel erg herfstig waren bleef de stof dan ook even liggen.
Ik wou ook de komst van SVDHZ2 afwachten, voor het nieuwe model, de goeie maten en de mouwtjes.

Mila houdt nog steeds van wijde rokken. En ik vind haar nog steeds enorm schattig in wijde rokken, dus dat komt goed uit.

 
weg mooie krulletjes! Maar wat een mooie natuurlijke kleurschakering heeft dat kind toch!


 
'Zo breed kan dat gaan mama!'


 
Ziet u daar ook die, weliswaar niet zo gelukte, poging om de print door te doen lopen?



 
Ik nam 2 keer de stofbreedte om de rok te rimpelen. Die door mijn poging om het achterpand te laten doorlopen, net iets korter valt dan ik gewoonlijk maak. Maar, pittig kort, dat is ook 'in'.


 
Om het geheel niet 'echt wel gewoon veel te kort' te maken, koos ik voor een biais om de rok af te werken, om geen enkele cm verloren te laten gaan. Hierdoor valt de rok ook wel iets wijder onderaan vind ik, wat een mooi effect is bij deze jurk.

 
een warm rood spits kraagje, dat ik doorstikte bovenaan zodat ze mooi blijft liggen en niet opwipt.
 
Herfstige jurk: check!

maandag 1 december 2014

Monkey girl

Dat kleine Nenaatje, dat is me er eentje. Je kan zeggen dat het een deugniet is, als je voor het understatement van het jaar wilt gaan.

Het kind heeft iets met kasten. Ze is wild enthousiast van mijn kast in de keuken die gevuld zit met conserven en bokalen. Het is werkelijk ontelbaar hoe vaak ik in de zetel ga zitten en er een blik zalm of bokaal appelmoes onder het kussen blijkt verstopt te zitten.
Het kind 'winkelt' ook echt in die kast. Ze neemt pakjes, brikjes en conserven vast, bekijkt ze aandachtig, om dan te beslissen welke er mee mogen op haar tocht doorheen het huis, waarbij de kleine poppenplooibuggy dienst doet als winkelkar.

De boekenkast is ook zo een geliefde plek. Want naast boeken uit die kast sleuren, kan je daar ook inkruipen, monkey style enzo.

Kleine Nena, die beseft ook wel dat ze dat allemaal niet mag doen, want ze gaat er als een pijl uit een boog vandoor als ze doorheeft dat je haar ziet en zou kunnen 'straffen'. Die mollige peuterbilletjes dragen haar zo snel ze kan ergens anders heen dan. Heel grappig, dat wiebelende loopje, met dat pamperkontje.

Omdat zo van die avonturen toch best te doen zijn in comfortabele kledij, draagt Nena vrij vaak een legging. Ook al omdat een jeans niet altijd makkelijk aangaat, aan die billetjes van haar.
Ik had nog ergens diep in de kast een restje tricot, ooit een t-shirt geweest voor mijn nichtje haar jongenstweeling. Net genoeg om een legging uit te maken, volgens haar gratis patroontje off course.

Het kind heeft naast een fascinatie voor mijn blikken zalm ook een juwelenfascinatie. Ze wil zowat altijd een ketting aan, om dan fier met de borst vooruit doorheen het huis te paraderen.


<3 de billetjes!

 

 

En <3 dat pamperpoepje!

Naast een beetje kwajongen schuilt er zeker een meisje meisje in haar. Want een echt poppenmoedertje is ze zeker. En dol op schoenen, dat ook!