donderdag 10 september 2015

Vava's to the rescue!

Ik vertelde dat wel al eens, op woensdag van maart tot september gaat De Vent gaan fietsen, met fietsvrienden. Fijn voor hem. En nadat de kinders eindelijk in bed liggen ook wel voor mij. Ongestoorde naaitijd of ongestoord voor tv hangen met een half litertje Ben & Jerry's karamel sutra. Life as it should be enal.

Gisteren was het woensdag, en de voorlaatste rit van de zomer voor De Vent. Dus de voorlaatste woensdag dat ik ongestoord lui in de zetel kon hangen en kijken naar wat ik wil kijken.
In mijn geval, de laatste 4 afleveringen van True Blood.
Ik ging eerst even kinders in bad stoppen, in bed duwen en me dan placeren voor den televies. Het maximale halen uit die laatste woensdagen!

Even terug naar kinders. Nu weet ik niet hoe dat zit bij andere tweejarigen, maar ik heb een koppig exemplaar lopen. Eentje dat tegenwoordig alle drama van de wereld maakt als ze naar boven moet omdat ze schrik heeft dat ze gaat moeten slapen, terwijl ze absoluut nooit moe is. Dus ook drama als ze naar boven moet voor bad. Scènes met een peuter die aan de trap hangt die ik met 1 been haar kamer moet insleuren?  Been there, done that.

Dus toen ik gisteren naar boven ging met de meisjes en Mila al in de badkamer zat, was het niet ongewoon dat Nena nog drama stond te maken op de trap terwijl ik in het deurgat stond te wachten op haar. Eens boven besefte ze dat ze in bad mocht, klaarde haar humeur op en liep ze enthousiast de badkamer binnen, waardoor ze even een tik gaf tegen het trapladdertje, dat tegen de muur recht over de deur van de badkamer stond. Ik trok de deur dicht, hoorde het laddertje vallen en hup. Het was gebeurd. We zaten vast, in de badkamer. En De Vent, die was al vertrokken op fietsrit. Helemaal alleen thuis dus...

Nu is het ook niet bepaald mijn topidee van fun, een woensdagavond opgesloten zitten in de badkamer met 2 kinderen, wachten tot De Vent thuis komt van zijn nabespreking.
Verschillende opties schoten door mijn hoofd!
Optie 1: via het raam van de badkamer naar beneden klimmen langs een dakgootpijp, als dat al een woord is. In de films doen ze dat zo! Maar ik de films vallen ze daar ook wel vaak af. Misschien niet het beste plan!
Optie 2: de deur inbeuken! Maar ik heb helemaal geen gespierde armen, dus buiten vreselijk blauwe schouders dat ik er zou aan overhouden zou ons dat niets vooruit geholpen hebben.
Optie 3: door het raam blijven hangen en wachten op een toevallige passant die de brandweer ging halen! Die stoere brandweerman kon ons dan redden! Ik zag het artikel in de gazet al zo voor mij: Brandweer redt vrouw en haar 2 dochters uit benarde situatie! "jaja, we twijfelden geen moment, we namen de ladderwagen en hebben de slachtoffers bevrijd uit deze uiterst gevaarlijke situatie!" aldus de moedige brandweerman.
Het bleek toch optie 4 te zijn. Net iets minder glamoureus en spannend, maar uiterst effectief. Ik belde gewoon mijn papa op die ons is komen redden. De mens was net ook een fietsritje aan het doen en reed de longen uit zijn lijf om ons te komen redden. Vava's to the rescue! Vava's, das een gerief om te hebben jong.
Want ja, ik had gewoon mijn iphone mee naar de badkamer. Omdat de meisjes naar liedjes luisteren terwijl ze in bad zitten en omdat ik dat ding nu eenmaal overal mee naartoe sleur. Dus laat het een lesje zijn, ga nooit ergens heen zonder je telefoon! En lach niet met mensen die dat doen!

Maar wat dat trapladdertje daar nu stond te doen?
De Vent, die zei 2 weken terug tegen mij: Amaai ge gaat fier zijn op mij, ma echt, fier eh!
Bleek dat De Vent na 7 jaar eindelijk dat plintje aan het plafond in de badkamer ging vasthangen. Maar ergens halverwege zijn werkje liet hij de boel voor wat het was, zonder dat die plint al vast hangt. En momenteel staat zijn gerief nog waar hij dat achterliet. Inclusief trapladdertje om aan het plafond te kunnen dat tegen de muur, rechtover de deur van de badkamer, stond...
Maar fier dat ik ben op hem, werkelijk niet te geloven. Wat een Vent!

16 opmerkingen:

  1. Maar nu hij weet hoe gevaarlijk dat trapladdertje is, zal hij dat dit weekend toch snel fixen, niet? Dan kan je op je blog zetten hoe fier je echt bent, is dat geen motivatie? Leve de smartphone (ik neem die ook ongeveer overal mee) en de vava!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een verhaal! Ik had optie 3 verkozen :-)
    Was er geen sprake van een ietsiepietsie schuldgevoel? Bij de man, hé.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zalig :-) hilarisch verhaal! En bedankt om te bewijzen dat die iPhone wel degelijk aan je hand mag plakken in huis

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Sappig verhaal! Dit kunt ge hem eeuwig doorsteken! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sappig verhaal! Dit kunt ge hem eeuwig doorsteken! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Echt jong, jouw berichten lees ik vaak twee keer omdat ik de eerste keer alleen maar moet lachen. Wat kunt gij toch hilarisch schrijven ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Awel , ik kan het niet beter zeggen als Khadetjes !!! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  8. verschillende keren dubbel gelegen, fijn dat je de spannende verhalen te bloggen,
    merci daarvoor!!
    zus 3

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Vava's hé ... je kan echt niet zonder.
    Als opa hier niet zou zijn hé, dan zou het hier vaak een gepuzzel zijn wanneer wat klusje doen, wanneer welke opvang en zo.

    Groetjes
    Tina
    www.driecreatievebijtjes.blogspot.be

    BeantwoordenVerwijderen
  10. En is het ondertussen tegen het plafond geraakt,dat plintje?!Inderdaad goed dat je I phone overal met je mee binnen mag ;-) en dat vava zo'n goede man is om jullie te komen redden.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. supergrappig verhaal! lang leve kindermuziekjes in de badkamer en vava's! Ik heb trouwens nog een vraagje voor u: ik ben op zoek naar je email adres (ik kan niet op de enveloppe link klikken). Wil je mij eens mailen op sewbidoo(at)gmail.com? Ge zult wel zien voor wat :)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Leve vava én liedjes luisteren in bad...

    BeantwoordenVerwijderen
  13. hihi deze had ik blijkbaar nog gemist, schitterend verhaal :)
    hopelijk kan je er nu al mee lachen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Heerlijk verhaal en wat een avontuur! En hoe reageerde manlief? Geen schuld gevoel?

    BeantwoordenVerwijderen