donderdag 28 mei 2015

Retro Nena

Ik heb altijd al een zwak gehad voor mooie oude spullen en motieven. Vintage heet dat tegenwoordig zo chique, of retro. Je moet eens zoeken op tweedehands.be op die termen. De hoeveelheid brol die je tegenkomt is gigantisch! Daar ben ik vanzelfsprekend geen fan van, van brol.
Maar hé, ik zei dus: ik hou wel van retro enzo.

De stoffencollecties van Soft cactus vind ik ook altijd top daarom. Vaak een mooi retro-getint patroon, maar met een zachte hedendaagse kwaliteit van stof. Lekker brede stof ook, iets wat vroeger ook meestal niet het geval was. Dubbel score dus!

Ik kocht een hele tijd geleden van 2 stofjes uit de vorige collectie een halve meter. Geen idee wat ik er mee ging aanvangen. Ik dacht vast rokjes voor Mila, gezien ik maar een halve meter bestelde. Maar de stofjes, die haalden haar selectiestapel niet. Dus werden ze aan kant gelegd voor Nena.

Nu heeft het kind geen ideale rokjes-bouw. Ik zou de rokken vooraan al korter moeten maken en achteraan langer om die recht te doen lijken. Want vooraan zakt die band steeds tot onder het buikje. Achteraan schuift die tot over haar poep.
Een jurk dus. Maar geen 2 jurken met dezelfde kleurenschema's! Ik combineerde dus. En ben eigenlijk best blij met het resultaat.

Het kind is in de ban van een halve palet stenenoverschot van ons terras. Spelen met de grote blokken!

 Dat mollige elleboogje! en die polsjes! <3
 
De mouw maakte ik op dezelfde manier als bij Mila haar kleedje. Maar deze vielen iets langer uit dan bij Mila. Ik vind het wel een extra retro-toets hebben zo. 
Het bovenstuk is van SVDHZ2, de rok gewoon een stofbreedte die ik rimpelde.

Blinde rits achteraan die iets verder in de rok doorloopt. Toch net iets makkelijker om het kind in het kleed te wurmen.

Ik ben ook compleet verliefd op die sandaaltjes!

Ook prinsessen spelen al eens in de zandbak.

En de zussen van die prinsessen, die kijken en zien dat het goed is.
 
 
Zoals ik al zei is die Soft cactus breed. Ik heb dus nog over. Net genoeg om nog eens eenzelfde jurk te maken. Hoewel het voor mouwen misschien net iets te weinig is. Ik maakte een maatje 98 als bovenstukje, de rok is zo een 25 cm lang.
 
En dan nu het goede nieuws: Ik geef dat weg, die overschot! Ik ga geen 2 dezelfde jurken maken, dat zou wat zotjes zijn.
Dus heeft u een kindeke met maximaal maatje 98 ter beschikking en zie je zo een kleedje maken wel zitten? Waag uw kans! De give away loopt van vandaag tot maandag 1 juni. Om de nieuwe maand te vieren, trekken we maandag 1 juni dus een winnaar!
je moet niet speciaal iets doen, een reactie nalaten uiteraard, zodat ik weet wie dat hier wil winnen. En voor de zottigheid mag je mij misschien ook laten weten, wat is uw favoriete beest en waarom?


maandag 18 mei 2015

Freestyler

Ik ben geen fan van georganiseerde stashbushing dingen, voor de simpele reden dat ik me dan verplicht voel om niets te kopen. En zie ik dan toch een 'schoon koopke', dan kan de autist in mij het niet aan dat ik die stashbushingregel zou hebben overschreden.
Ik doe daar dus niet aan mee, voor mijn eigen gemoedsrust. En zie ik een schoon stofke, koop ik het, nem.
Dat neemt niet weg dat ik toch probeer de stapel stof in de kast zoveel mogelijk aan te spreken in plaats van gewoon constant nieuwe dingen te kopen voor nieuwe projecten.

Mila, die heeft dus wel haar eigen zinnetje deze dagen, zeker wat betreft kledij. Ze haalde mijn hele stoffenkast leeg en legde alles waar ze een jurk uit wou, op een stapeltje. We kwamen zo toch op een schamele 8 stofjes... Waarvan 1 jeans, voor een broek. Maar gezien madam momenteel alle broeken bant, hebben we dus maar 7 stofjes over... Enkele jurken die ik maakte rond de herfst werden al te klein. Er moest dus wat gemaakt worden, ik kan het kind niet in haar bloot gat naar school sturen.

De stapel van Mila bevatte een Petit panneke. Eentje die ik minstens al een jaar heb liggen, geen idee meer waar ik die bestelde.
Gezien het zo een heerlijk zacht katoentje is, wou ik geen voering gebruiken. Om een ideale zomerse jurk te maken, lekker zacht maar luchtig.
Ik vind nog steeds dat ze met dit jurkje zo vreselijk mooi stond! (En nu ik dit bericht weer opsnor, vraag ik me af of dat patroon in haar maatje er nog zou instaan, in dat Japans boekje...). Ik wou dus nog eens een hemdjurkje maken. Want dat is mooi, handig en hoeft geen voering.

Ik nam het basispatroon van SVDHZ2 en paste die voorkant wat aan. Ik wou een mouwtje, iets langer dan de korte mouw die het boek bevat. Dus tekende ik de lange mouw en knipte die op goed geluk een stuk af. Uit het boek Homemade mini couture gebruikte ik het idee van de schulpenrand.
Het resultaat, daar ben ik content mee.



De schulpenrand maakte ik 'biais-gewijs' vast aan de onderkant van de rok. Het patyroondeel van de rok is ook het standaardpatroon uit SVDHZ2, maar dan een goeie 10 cm korter geknipt. De hoogte van de schulpenrand dus.

Bij Veritas kocht ik fluoroze satijn biais. Ideaal dus om  de halslijn af te werken.

Bedenkelijk kijken is tegenwoordig een standaard uitdrukking in het Mila-full-option-pack.

De boord van de mouwtjes plooit ik wat om en stikte die vast. Om een soort omslagje te creëren. Geen idee of dat volgens 'de regels van de kunst' is gedaan, maar het is gedaan volgens mijn eigen kunstregels en dat is even goed.

Uiteraard ging kleine zus mee op wandeluitstap naar de geitjes. Dat ik haar voor de foto's van Mila op haar eentje tussen mijn benen moest knellen nam ik er maar bij.


 Knoopjes uit de voorraad. En na haar lofzang over het vastnaaien met de machine besloot ik dat ook nog eens te proberen. Ik bevestig, 't is een gemak!
 


Zussen samen op stap. Daar kan ik dan erg gelukzalig om glimlachen.

En ik besef ook hoe groot mijn kleine meid eigenlijk al is. Een echte jongedame. Met streken, kuren en een willetje. Maar soms ook ontzettend lief.

vrijdag 8 mei 2015

some sweet cherry lovin'

Toen in bij Mon Depot de baba collectie zag, was ik wel gefascineerd, laat me maar zeggen. Ik kocht nog nooit kleren in die stijl voor mijn meisjes. Meestal ben ik daar niet zo een giga fan van. Wat niet wegneemt dat ik de prints en kleuren wel tof vind.

Ik bestelde dus van een aantal prints een metertje. Geen flauw idee wat ermee te doen. Ik probeer zo een impulsen nochtans vaak te negeren, maar het hamsteren is soms sterker dan mezelf.
En zo lag er dus een stapeltje tricot in de kast. De kersjes, daar was ik wel enorm fan van! Want hoe zacht! En schoon! En vreselijk schattig!

Een speeljasje voor Nena, dat was misschien geen slecht idee! Ik tekende en knipte een standaard jasje maat 98 uit SVDHZ2, stak het hele ding in elkaar, vloekte en panikeerde een beetje bij de knoopsgaten, zuchtte gelukzalig en besefte dan, dat het echt wel te groot is voor mijn bijna 2-jarige peutermonstertje. Ik had haar dan ook niet gemeten. Kan al eens gebeuren dan uiteraard.
Het kind kan er nog in verdwalen. Het zal dus een jasje worden om volgend jaar in buiten te spelen. Maar ik ben er evengoed gelukkig mee!

de jas en kap werden volledig gevoerd in een fijnere rode tricot die ik zo een 3 jaar geleden kocht bij Vermiljoen.


 Het plan was grasgroene boordstof, maar dat had ik niet. Het back-upplan was rode boordstof, maar dat had ik ook niet meer. Ik wou ook niets nieuw kopen, dus werd het jonge-gassprietjes-groene boordstof.
 
 knoopjes uit de voorraad.
 

 
Ik stopte het kind eens in het jasje, maar echt, het was geen zicht. Dus we doen haar dat niet aan, zo op tinternet staan in een veels te grote jas. Het jasje, dat ligt momenteel in de kast te wachten, tot het zal passen. En bedenk eens wat een sjans eigenlijk! Nu zal het zeker nog enkele maanden mooi wit blijven!

dinsdag 5 mei 2015

fluuuuuuuuooooooooooo todler insanity

Ik ben niet snel in mijn naaitempo. Waarmee ik wil zeggen: als er een boekske of patroon uitkomt kan ik instant enthousiast zijn, maar daarom heb ik nog geen tijd om dat ook instant te maken. En als ik het dan gemaakt krijg, dan duurt het vaak nog een maand voor ik daar foto's van kan maken. Waardoor ik vaak compleet achterop hinkel wat betreft vernieuwende dingen op mijn blog.
Ik zou kunnen zeggen 'boehoe', maar dat zeg ik niet zomaar. Ik ligt er eigenlijk ook meestal niet wakker van.
En als ik er wakker van lig, troost ik me met de gedachte: mijn manden was en strijk zijn wekelijks allemaal weggewerkt en in de kast gelegd. Das ook al een serieus punt toch!?

Een paar maand geleden deed Griet een oproep wie er bij haar thuis  van stoffenspektakeltje wou komen spelen. The word 'duh' comes to mind...
Ik vond er in haar stapel een restlap, die nog vrij groot was, in een soort van fluo oranje. In een zachte maar toch dikkere katoen. Die verhuisde naar mijn kast.
En toen kwam de La maison victor uit, met enkele erg mooie kinderprojecten in. De Jill jurk trok mijn aandacht. Maar dan vooral omdat het nogal schreeuwerig was, vond ik persoonlijk. Nader onderzoek deed me besluiten dat het me wel een tof model leek, dat weliswaar een rustiger stofje mocht hebben.
Ik kon het nét uit de lap fluo halen, de restjes waren verwaarloosbaar.
Die jurk, die paste ook nog eens perfct bij Mila haar nieuwe schoenen! Enthousiasme alom, bij mij dan toch...

De opstandige kleuter dat ik in huis heb, en af en toe eens luistert naar de naam Mila maar tegenwoordig meestal niet luistert, die wou de jurk niet aan. Enkel om eens heel snel een foto van te nemen, maar voor de rest is de jurk verbannen. Samen met nog enkele t-shirts, nog een paar schoenen en broeken.
U moet het dus doen met deze foto, want that's it.
 
 
Ik plande niet over deze jurk te bloggen, gezien het kind die toch niet wil dragen. En gezien ik maar 1 foto heb die scherp is, en ze de jurk niet meer aanwil.
Maar dit is geen blogpost over een jurk, eerder een blogpost van een licht wanhopige moeder, die haar kind probeert te snappen.
 
Sinds kort is er met Mila niet veel aan te vangen. Het kind wil altijd haar zinnetje krijgen, krijgt ze dat niet volgen er woedeuitbarstingen, ze liegt en is op z'n minst kieskeurig te noemen.
Kledij die ze niet zelf kiest, wil ze niet aan. Maar mee naar de winkel, dat wil ze ook niet. Webshoppen denkt u? ah nee eh, dan kan ze niet passen... Heb ik eens heel terloops gezegd tegen De Vent, of mijn moeder: dat jurkje is wat aan de korte kant aan het worden, of dat jasje is wat nipt aan het worden, dan weigert ze radicaal het nog aan te doen.
Roepen, tieren, duwen, schoppen en bijten zijn de gevolgen.
Iemand raadde met dit boek aan, en dat helpt op sommige vlakken, maar laat ons stellen dat misschien de helft dan is gecoverd...
Ik ben van het principe: Ze mag mee kiezen, ze mag haar zin hebben, maar ze moet wel nog steeds luisteren want wij zijn de ouders en zij het kind.
Wat vaak enorme oorlogstaferelen oplevert is een jas 's morgens. Het is vaak koud 's ochtends, of het regent. Dat wil zeggen dat ze haar jas aanmoet. Maar zij denkt daar anders over. Waardoor ze De Vent compleet gek krijgt want hij doet de ochtendshift.
2 weken geleden deden we van moeder-dochterdag. Ze mocht zelf wat kleren kiezen, vond dat erg fijn, we aten lekkers, ze kreeg een frozen pyjama en we gingen naar de film. Fijne dag dus, tot ze in de filmzaal een drinkfles van Frozen niet kreeg van mij. Enter ongelooflijke woedeuitbarsting. Ze kreeg haar zinnetje niet. En ik kreeg het haar niet uitgelegd, dat ze niet steeds alles kan krijgen wat ze wil.
 
Het meisje dat er zo engelachtig uitziet, dat zo lief, braaf en slim is op school, is een beetje een wolf in schaapsvacht dus. En dat is niet simpel. Niet omdat veel mensen mij vol ongeloof aankijken als ik dat vertel. Maar ook omdat ik ten einde raad ben. Ik weet vaak niet meer hoe ik best reageer. Ik probeer mijn kalmte te bewaren, ik probeer consequent te zijn, maar soms, na een drukke en lange werkdag, is dat gedrag de druppel en ontplof ik mee met haar. Dan is de opgehoopte stress te veel.
En vraag ik me af: is dit een 'standaard' fase bij kinderen? Gaat dat over? hoe pak je dat aan? Hoeveel beslissingsruimte kan ze zelf aan? Ben ik de enige met zo een ongelooflijk koppig kind?
Maar het belangrijkste, als er nog mensen zijn met zo 'problemen', waar zitten die dan verstopt? En wat doen die? Hoe reageren die? En helpt dat?
 
Is er iemand mijn reddende engel?