vrijdag 17 juni 2016

Dat ad-rem zijn niet alle dagen werkt.

Na publicatie van mijn vorige blogpost kon ik uit de reacties vooral opmaken dat ad-rem reageren op zo een situatie niet evident is. En dat is het inderdaad ook niet. Dat gaat hier geen loftrompet worden over hoe goed ik dat wel kan. Neenee, dat gaat hier gaan over: ah maar ja, ik ben daar ook niet altijd op voorbereid.

Meestal ben ik best wel goed in het snel reageren op situaties. Ik kan iemand snel op z'n plek zetten met een repliek. Maar de ene dag is de andere niet. En soms zie je het ook gewoonweg niet aankomen en ben je zo verbaasd dat je er gewoon niets deftig weet uit te persen. Dat bewijst wel een situatie van nu zo een 2.5 jaar geleden. Een situatie die ik toen tragisch vond, maar nu al lang genoeg is geleden om het grappige er van in te zien.

Mensen die me kennen weten dat ik geen dunne, ranke lange lindeboom ben. Eerder type knotwilg: niet te groot, beetje ronder. Niet moddervet, maar euh, laat het ons houden op 'vrouwelijke rondingen'.
Ik en gewicht, dat is al een gevecht as long as I can remember. Maar ik nam wel vrede met mijn figuur en zit niet met het feit dat mijn heupomtrek waarschijnlijk evenveel is als die van alle Victoria's Secret angels samen geteld.
Wat niet wil zeggen dat ik niet op m'n eten let. Ik heb aanleg in verdikken en dat wil ik tegen gaan. Ik probeer dus gezond te eten maar met af en toe een uitspattingske.

Het is ook geen geheim dat ik tijdens mijn beide zwangerschappen 24 kilo bijkwam. Per zwangerschap dus, for the record. Dat kwam daarna telkens weer goed. Maar het is niet dat je die baby er uit perst en hup, een half uur later alweer 24 kilo minder weegt. Nena werd geboren 6 juni en vanaf half septemberging ik goed op dieet.

Tegen de feestdagen wilde ik een mooi kleedje aan dus werk aan de winkel. Nu hield ik ongeveer de hoeveelheid water op van een zwembad in zwangere toestand en was ik zo een week of 3 na de bevalling wel 17 kilo kwijt waardoor er maar een luttele 7 meer te verliezen waren.
Maar ik startte en hield goed vol. Tegen de feestdagen woog ik eigenlijk al net iets minder dan toen ik net zwanger was van Nena. Jongens ik was fier! Ik snoepte erg weinig en had er eigenlijk ook geen behoefte aan. Ik ging naar de spinningles, ging gaan lopen,... Go strakke ik!

Ik kocht voor de feestdagen een nieuwe jurk. Dat was er eentje met een strak koningsblauw rokdeel en een bovenstuk van zwarte kant. Ik voelde me er goed in!
Zoals elk jaar is het hier op het werk de traditie dat we de eerste werkdag met alle collega's iets gaan eten. Ik werk in Gent en we vertrokken vanop onze bureau met de tram richting centrum. Erg gezellig allemaal.

Toen ik 's avonds naar huis vertrok was ik de enige van de collega's die de tram moest hebben. Maar ik ben groot genoeg en pak de tram vaak genoeg in Gent, geen chaperon vandoen dus.
Ik stap op die tram, zie dat ik niet kan zitten en blijf staan aan de deur. Voor een omaatje en haar kleindochter die samen op een stoel zitten.
Zegt dat omaatje tegen haar kleindochter:
Och er gaan zoveel mooie dingen gebeuren in 2014! Je gaat veel plezier maken en veel lachen! En kijk, die mevrouw hier gaat een baby krijgen!

Ik kijk even snel rond, ik zie geen mevrouw, laat staan een mevrouw die een baby gaat krijgen. Ik kijk terug naar dat omaatje, en die zit me met haar grootste glimlach aan te kijken.
'Ik heb daar een goed oog voor' zei ze blijkbaar tegen mij. 'Ik zie dat direct als er iemand in verwachting is. Jij hebt zo al dat typische buikje. Ik schat dat het al een maand of 3 is? En dat het jouw tweede kindje is?'

Ooooooow ja, ik was de persoon tegen wie ze aan het praten was... Ik was zo verbouwereerd, ik stond voor 1 van de eerste keren ooit met mijn mond vol tanden.
Ik was er echt zo van gedaan dat ik gewoon heb geantwoord: 'Ja, het is voor juni. Mijn tweede kindje jaja.'
Dat het kind juni 2013 al was geboren, dat vertelde ik er niet bij. En dat kleed, dat ging rechtstreeks de zak in voor spullenhulp.

13 opmerkingen:

  1. Knotwilg ??? Jij bent absoluut geen knotwilg ! En wat veel erger is ... ik wens nooit iemand meer proficiat met haar zwangerschap tenzij ze me het letterlijk en nog letterlijker en met handen en voeten bevestigd erbij het gezegd hebben (nadat ik ooit eens iemand proficiat wenste die niet zwanger was ... zo schaamtelijk ! Ik hoopte toen gewoon dat ik in het niets kon opgaan en nooit ofte nooit meer hoefde tevoorschijn te komen !!!) Dus ... bij deze ... sorry, echt sorry ! Ik heb ook schuld !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gij komt toch ook altijd vreemde flapuiten tegen precies! Ik heb zo'n saai leven naast dit hier ;-) Maar ik heb dan ook eerder het figuur van een kindje dat vergat dat er ook zoiets als puberteit bestond. Hoewel, vorige week in Bokrijk spraken meerdere mensen mij aan als "de mama van Liv". Schoon en beleefd kind enal (credits to de mama, of course), maar een kind van 7, ik?! Geboren toen ik 13 was, jawel :p

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha...acherm...dat is wel zo'n beschaamende situatie he, als mensen dat zeggen...Ikzelf durf dat nooit meer zomaar te vragen, voor het heugelijke nieuws zelf verkondigd wordt ;) Maar bent niet de enige hoor..hier ook 2x 20kilo aangekomen (bij de laatste gelukkig nog geen 10) en er hangt nog altijd zo'n 20wk zwanger buikje aan..brr.. Sommige dingen aan kleding helaas niet besteed..maar genoeg wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben al bijna 8 jaar aan het ontzwangeren van mijn laatste dochter :-D
    Een vriend van mij wou mij onlangs eens een compliment geven en zei en plein publiek dat hij vrouwen liever zag met rondingen 'zoals gij, Katrien, want magere vrouwen zien er meestal ouder uit dan ze zijn ...' ik weet nog steeds niet wat het exact was: een compliment of gewoon weg zeggen dat ik dik ben, maar er wel (nog) jong uitzie :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Net wanneer ge u goed voelt over uzelf, zo'n commentaar krijgen. Da's dodelijk voor uw zelfvertrouwen. Hier een buikje wat niet meer vanzelf goed kan komen (niet enorm, maar wel genoeg) Komt mijn dochter een tijdje geleden naar me toe (ik stond gewoon in de keuken)legt ze beide handjes op mijn buik, duwt en zegt "zo mama, nu ben jij niet meer dik". ik kon wel wenen....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. oh jong, ik lig in een deuk met u verhaal... al is het toch mottig om dat tegen te komen... door mijn gestalte valt dat bij mij minder op maar deze week dacht ik zelf nog in de douche: oh dat is precies een zwangere buik... dat jij nog zo kan reageren dat vind ik eigenlijk de max... ik zou gewoon niks kunnen zeggen denk ik en ik las net ook je eerdere bericht, ik vind het straf dat je zo reageerde :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haha, kwam ik ooit ook tegen met een ex-collega die nog eens op bezoek kwam... ah, voor wanneer is het? Mijn antwoord: Voor 6 maand geleden :-). De persoon in kwestie zag ik bijna letterlijk door de grond zakken.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. toen ik de eerste keer na de bevalling van mijn dochter terug naar de kapper ging, vroeg die: en voor wanneer is het? Het kind was al 2 maanden oud.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Geweldig grappig geantwoord! Ik zou enkel stilletjes door de vloer van de tram zakken vermoedelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh my, Annelies. Wat een onbeleefderiken dat gij tegenkomt! Ik zou dat noooooooit tegen iemand zeggen, tenzij ik het inderdaad 200% zeker wist. En ik geloof at ik net hetzelfde als ij zou antwoorden....

    BeantwoordenVerwijderen
  11. OMG, sommige mensen hebben echt geen tact, ik zou ook niet weten wat zeggen. Met zwangerschappen ben ik toch voorzichtig, tenzij ik er haast niet meer kan naast kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh seg, als wij na zoveel keer onnoemelijk uitgerokken te zijn geweest niet eens een buikje mogen hebben... iedereen is toch anders en het is volgens mij een kleine minderheid die terugkeert naar zijn "before" toestand hoor... ik zou er alleen mee zitten als het iemand is die een kindje verloren heeft of niet eens zwanger kan worden... maar als je een stel kinderen hebt rondhuppelen als resultaat,... dan is dat toch alleen maar mooi?

    BeantwoordenVerwijderen
  13. een mond vol tanden moment-herkenbaar maar héél netjes opgelost,
    ik weet niet wat ik zou gezegd hebben maar ook dat kleedje zou een vuilzak terecht komen :-)
    zus 3

    BeantwoordenVerwijderen