vrijdag 23 september 2016

perfect enal

Gaat dat hier nog over naaien? Tja, het is al even geleden dat er nog eens iets naaierigs op de blog terecht kwam, dat is een feit. Dat wil niet zeggen dat ik thuis stil lig. Alleen dat het er niet altijd van komt daar foto’s van te nemen. U heeft wel nog een ongelooflijk grappig, rologend verhaal over een boekentas tegoed, dat beloof ik! Alleen even foto’s van die boekentas zien te nemen…

 Ik ben in tegenstelling tot mijne vava geen mens die de perfecte foto achterna gaat.  Ik trek denk ik ook geen lezers aan die de perfecte foto of setting  zoeken. Ik heb daar geen tijd voor.  Ook geen kinderen met het geduld daarvoor. Of die zich gewillig laten stylen door mij.

 Persoonlijk vind ik het niet onaangenaam naar mooie, perfect gestylede fotootjes te kijken. Maar er volgt een maar.
Ik vind ook dat die perfecte foto’s vaak een wrang gevoel oproepen.  Dat zijn foto’s van mooie huizen, perfect ingericht, gezellig, prachtige kleuren, knappe meubels, een fotogenieke kat erbij. Of dat zijn foto’s van mooie, immer lachende kindjes, met een heerlijk nonchalant kapsel, huppelend en springend, mooi blosje op de wang, prachtige outfit met passende kousen  en schoenen.

 In realiteit is dat hier:
Een huis dat wel al grotendeels verbouwd en geschilderd is geraakt, alleen zou die verf al eens opgefrist kunnen worden. En afwerkingen van verbouwingen die eigenlijk al 4 jaar geleden moesten gebeuren. Een mengelmoes van de startmeubels en een berg speelgoed, met ergens daartussen wel een vaas met bloemen voor de gezelligheid. Een kat die zelden idyllisch ligt te slapen in de zetel maar liever in de wasmand met gestreken was gaat liggen die aan de deur staat en waar iedereen al tig keer is over gevallen maar nog niet meenam naar boven.

 Of kinderen die een ochtendhumeur hebben die al eens de hele dag kan duren, die zeer vuil uit school komen, met haar dat compleet ineen geklit zit door god-weet-wat allemaal, die geen zin hebben om te lachen of huppelen als er een camera in de buurt is, die met de mooie nieuwe kleren instant op de glijbaan kruipen en door de plas water onder aan de glijbaan glijden, om zo de nieuwe schoenen al een beetje de verdoemenis in te helpen en ook maar de onderbroek uit te spelen wegens ‘ik heb een nat gat mama!’. Met kousen die met een beetje geluk van ver lijken te passen op de schoenen, of de jurk. Het is een goeie dag als ze passen op jurk en schoenen tegelijk.

 En ik vraag me dan af, is dat alleen bij mij? Ik kan toch niet de enige ter wereld zijn waar chaos overheerst op sommige momenten? Waar het niet altijd lijkt alsof VT Wonen komt fotograferen? Waar de kinderen soms zo vuil zijn dat ik ze eerst een uur wil laten weken in bad voor ze een kus krijgen?

 Trek ik mij dat aan? Meestal niet. Meestal glijdt dat allemaal mooi van mijn olifantenvel af. Maar er zijn van die dagen, van die periodes bij uitbreiding, waarbij het minder glijdt en meer absorbeert. Waar ik het me wel meer aantrek. Als het in je hoofd al even minder rooskleurig is en je wordt om de oren gesmeten met plaatjes van perfectie, dan kan dat aankomen.

 Dus als we allemaal zo op ons achterste poten staan bij gefotoshopte foto’s van zowiezo al veel te magere modellen, waarom dan niet bij alles wat impliceert dat het leven perfect gestyled verloopt?

24 opmerkingen:

  1. ik krijg het op mijn heupen van de restyling van reeds perfecte (kinder)kamers in nog meer perfecte (kinder)kamers ... Meestal gaat het van een persoonlijke noot, naar een clean, steriel kamertje waar ik persoonlijk als kind een hekel zou hebben gehad :-) Bij ons thuis regeert de chaos, al is die nu geschilderd ! Ik blijf meestal in 500 meter van mijn huis om foto's te nemen voor de blog en voorlopig is het absoluut niet mogelijk om foto's te nemen in huis omdat het licht boven de livingtafel al maandenlang kapot is :-) Kijk al geweldig uit naar het rologend verhaal over die boekentas !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik geloof daar eigenlijk niet veel van, van die perfecte families met de perfecte kinderen en de perfecte interieurs. Die kinderen zijn vast ettertjes die omgekocht worden voor een mooie foto, het interieur is enkel mooi op de foto, maar als je je zou omdraaien heerst er vast complete chaos :D Of misschien steken ze zeeën van tijd in het opbouwen van schone schijn, zodat er geen tijd meer overblijft om echt te leven. Ofwel zijn ze gewoon buitenaards, ja, dat zal het zijn. Wat het ook is, ik behoor echt totaal niet tot die categorie... Maar het blijft wel leuk om naar te kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bij ons is het ook verre van perfect op vlak van boekjesniveau (en ik zie dat ook wel heel graag) maar heel perfect voor hoe ik wil leven: meubels die tegen een stootje kunnen, die blijven staan tot ze afgeleefd zijn, kleren idem (=duurzaam), kinderen die kunnen spelen en inderdaad ook meer vuil dan proper door het leven gaan maar ondertussen wel de wereld ontdekken. In mijn hoofd geeft dat zoveel vrijheid dat ik met plezier naar mooie plaatjes kijk, maar met meer plezier geniet van alles wat niet moet voor mijzelf en mijn kinderen. Lang leve de imperfectie!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oew, ik ga zooooooo hard akkoord! Ik heb daar ook geen zin in: perfect gestylde foto's en dito kinderen, of foto's bewerken via pc, of zo'n hippe maar onmogelijk te begrijpen camera. Geef mij maar real life! Al probeer ik natuurlijk mijn creaties toch iets of wat deftig te fotograferen, kwestie van toch een beetje volk naar de blog te krijgen 😂
    Wikkelgatjes (eenhuisjeopdebuiten.wordpress.com)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Net zoals uwe Vava ga ik wel de perfecte foto achterna, maar de weg om tot die mooie plaatjes te komen loopt lang niet altijd over rozen... We zouden idd wat meer #reallife foto's mogen posten ;-) Benieuwd naar je boekentas and the real story!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oew, ik ga zooooooo hard akkoord! Ik heb daar ook geen zin in: perfect gestylde foto's en dito kinderen, of foto's bewerken via pc, of zo'n hippe maar onmogelijk te begrijpen camera. Geef mij maar real life! Al probeer ik natuurlijk mijn creaties toch iets of wat deftig te fotograferen, kwestie van toch een beetje volk naar de blog te krijgen 😂
    Wikkelgatjes (eenhuisjeopdebuiten.wordpress.com)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Achter die perfecte foto's en plaatjes, loopt echt niet alles zo perfect (als het zou lijken).
    Geloof me...
    Als je zelf (en je gezin), maar tevreden bent!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heerlijk herkenbaar en eerlijk verhaal. Foto's nemen is lang niet altijd een pretje. Met veel gemopper worden er soms foto's genomen. Nadat ik eerst alle zooi drie meter opzij geschoven heb.... Als er gehuppeld wordt dan huppelen ze het beeld uit.... En als ik mijn dochter vraag om even 5 meter verderop te gaan poseren omdat ik onze geparkeerde auto niet in beeld wil dan schaam ik me eigenlijk dood... Ik doe mijn best maar soms is goed genoeg gewoon...goed genoeg. Gelukkig houd ik van schrijven en lezen mensen dat toch graag (althans daar ga ik dan maar vanuit ;)...)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Leven en laten leven. Doe gewoon waar je je zelf het best bij voelt. Ik zeg altijd dat de beste eigenschap van stof en vuil geduld is; die vinden dat niet erg dat ze moeten wachten... Ik denk ook dat 95% van de mensen die ubergestylde foto's maken, dat doen omdat ze daar plezier in hebben, hoogstwaarschijnlijk liggen de kamers die je niet op de foto ziet er ook niet 'onberispelijk' bij... Blijft maar gewoon uw eigen, dat is perfect !

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Zoals je het zelf schrijft, ik ben hier niet op zoek naar perfecte plaatjes en opgeblonken kindjes. Ik geniet bij jou des te meer van je sappig vloeiende pen. Het leven zoals het is en als je het mij vraagt hebben jullie het best wel goed in een huis dat misschien nog maar eens een likje verse verf kan gebruiken :-)
    Een keuze die ieder voor zichzelf moet maken hé, hoeveel tijd hij in die perfectie steekt. Ik kan het in ieder geval niet opbrengen om daar uren tijd aan te besteden, bij een ander zal die tijd juist het moment van 'goed gevoel' zijn.
    Keep on going ... en benieuwd naar je verhaal van de boekentas, ik weet al zeker dat ik er weer een aangenaam geschreven verhaal zal bijkrijgen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik zie graag mooie foto's van het echte leven. Niet gestyleerd maar gewoon mooi in beeld gebracht. En bij een blog vind ik foto's sowieso bijzaak (tenzij het een fotografieblog is ;)). Het verhaal, dat is belangrijker. Op instagram durf ik ook accounts weg te doen die te perfect en consistent zijn. Zodra ik er een fake gevoel bij krijg.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jij schrijft wat ik al zo vaak gedacht heb. De wasmand met strijk die blijft staan, startmeubels met bergen speelgoed ertussen,... sounds like my life :-)
    En net als jij trek ik me dat meestal niet aan, en soms ook wel.

    Als het je weer eens tegensteekt, kom dan gewoon eens een paar berichten op mijn blog lezen en vooral de totaal-niet-perfecte foto's bekijken, je zult je op slag een stuk beter voelen!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. 100 % mee eens wat ge daar schrijft, hier van 't zelfde. Maar Annelies, die fantastische benenfoto's die gij van tijd tot tijd op instagram zet, die maken veel goed zen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die benen, die zijn echt NIE NORMAAL. Liezewiezewoes heeft sjans dat ik hetero ben. O:-)

      Verwijderen
  15. lol hier net hetzelfde hoor, da's net de reden waarom er nog zo weinig op mijn blog verschijnt :)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wel vrouw, ge zijt àltijd, maar dan ook àltijd in mijn huis welkom. Als je het een week of zo op voorhand zegt, dan zorg ik voor pinterest - denk je dat dat me tijd genoeg geeft om nieuw meubels te kopen, de muren te schilderen/behangen en op te ruimen? Oh, en die kinders ergens te parkeren, want die hebben maar twee paar schoenen of zo - kousen daarentegen hebben ze genoeg, als ik op tijd twee dezelfde vind en zo ;). Lachen en huppelen doen ze wel, dus meestal neem ik op vijf minuten zo'n 100 foto's waar ik er hopelijk vijf bruikbare van heb #schaterlach. Maar dat stoort me geen beetje, ik wil geen pinteresthuis want ik leef erin en ik zit niet op die manier in elkaar. Ik herhaal; altijd welkom - en pas op dat ge niet over die mand(en)/stoelen strijk valt! x

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Mijn interieur bestaat uit 1 kamer en ik slaag erin om die redelijk netjes te houden, zelfs op het woonboekjesachtige af (al helpen die door-14-voorgangers-bepotelde-kotmuren daar niet geweldig bij). Maar ik heb dan ook een mama voor de was en uitleenkindertjes op een ander. Dat helpt ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ook hier ligt er altijd wel iets op de grond, is er altijd wel een mand met ongestreken was te bespeuren, en oh ja, die wasmand met gestreken kleren die onder aan de trap staat is ook zeer herkenbaar (en eens die boven staat, kan dat ook nog effe duren eer alle was weg gelegd wordt - meestal tot ik de mand weer nodig heb). Op sommige dagen kan ik mij zo hard ergeren aan hoe het er hier bij ligt, maar op andere dagen kan ik dat heel hard relativeren. Er zijn ergere dingen dan een niet-opgeruimd niet-Pinterest huis. Zoals bijvoorbeeld "picture perfect" spelen met heel wat barsten in de fotolijst ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Passeert anders hier nekeer, onaangekondigd wel te verstaan. Ons moeke kwam onlangs is tot hier, complete chaos beneden terwijl dak ik olijk de wc boven aant verve was... Wwwhaat THE ffff.... Was da verschiete seg.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Die rommel hier tot daar aan toe, die schuif ik wel wat op of knip ik van de foto. :) Maar om soms de kinderen te moeten storen in hun spel of vragen of ze even dit of dat willen aandoen voor de foto, dat vind ik moeilijker. Maar spontane foto's zijn er bij mij altijd bij. Geen perfect lachende kinderen of kinderen met een pokerface. Als ze dan op de foto 'moeten' mogen ze zichzelf toch zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Och lief, ik kom hier net voor het 'real life', voor je hilarische verhalen, voor je schone kinders en je prachtige naaisels gefotografeerd in jouw gezellige keuken. Daarom kwam ik langs 'in de beginne' en toen bleek dat jij zelf ook nog eens 'echt' bent, bleef ik gewoon hangen.
    Ik probeer graag schone prentjes te schieten en hoop ondertussen wel dat iedereen weet dat het tegelijk toch ook een beetje fake is. Want mijn leven is niet perfect en altijd even schoon, net zo min als dat van jou. Dus: no worries, ik zie je graag! 😄 xx

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Juist jij en je blog met jouw fotos maken het zo fijn om mee te lezen. Het is nergens perfect, ieder zn ding. Je hebt niet voor niets zoveel enthousiaste meelezers!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Lieverd, ik weet het en ik snap het. Maar jij bent de meeste echte mens die ik ken. Je doet je niet anders voor, hebt een gouden hart, bergen energie en prachtige kindertjes.
    Ik maak wel graag foto's die gestyled zijn. Misschien net om de chaos er achter te verbergen. x

    BeantwoordenVerwijderen