dinsdag 13 september 2016

escape from

Roald Dahl zou 100 worden vandaag. Nu niet dat dit hier wereldschokkend nieuws is neem ik aan. Maar de Roald is wel mijn favoriete kinderboekenauteur aller tijden. Geniaal is de man. Grenzeloos is zijn fantasie.

 Ik ben een boekenmens. Al van in het eerste leerjaar, bij het leren van die eerste woordjes was ik verkocht. Ik ging zo goed als wekelijks naar de bibliotheek. Met de fiets of met de bus vertrekken van bij de Bomma op woensdag.
Uren aan een stuk kon ik lezen, boek na boek na boek na boek…
Ik vind dat heerlijk, helemaal wegzinken in een verhaal. Er compleet in opgaan en eigenlijk een beetje deel worden van dat boek. Het vervagen van die grenzen tussen fictie en non-fictie.

De boeken van Roald Dahl heb ik wel duizend keer gelezen. Mijn absolute topper blijft Charlie and the chocolatefactory, gevolgd door Matilda.
De wereld die werd gecreëerd voor Charlie, alles wat leeft in de fabriek van mijnheer Wonka, oempa-loempa’s, karamellen die nooit op raken, aflikbaar behangpapier… Ik vind dat schitterend. Ik hou van elke vierkante centimeter van die plek. Net als ik hou van de gekheid van Matilda en van de zachtheid van juffrouw Engel.
Het deed mijn liefde voor boeken en de fantastische werelden die ze maken alleen maar toenemen om nooit meer te doven.

 Ik hou van het comfort dat boeken kunnen bieden, van de veiligheid die ze geven. De wereld die ze creëren. Het is een soort van escape route, een vluchtplan voor als de realiteit even niet is wat je wil dat het is.

Met groter worden (of ouder dan toch, veel groter werd ik niet meer na mijn 12e) begon ik vooral thrillers te lezen. Detectives, misdaden oplossen, het betere speurneuzenwerk, een occasioneel lijk opruimen, verdachten ondervragen, ik doe het allemaal in mijn gedachten.
Boeken zoals ‘Vele hemels boven de zevende’ me ook bekoren. Het moet vooral goed geschreven zijn, enige diepgang hebben en een einde hebben dat ik niet van mijlenver af zie komen.

 En ja ik geef toe, als ik echt eens weg wil van de wereld, als ik mijn ogen wil sluiten en weer opendoen op een magische plek, dan heb ik een gouden toegangskaartje in mijn hand en ga ik naar de fabriek van mijnheer Wonka. Die man snapte toen al dat alles een beetje beter kan worden als er maar genoeg chocolade in de buurt is.
 
 

4 opmerkingen:

  1. O ja, boeken... ik ben ook zo'n boekenmens, en vind het dan ook zo jammer dat ik zoveel minder tijd dan vroeger heb om te lezen, letter "met een boekje in een hoekje" (van de zetel, dan). Thrillers zijn dan weer helemaal niet mijn ding, en Roald Dahl, die wil ik eigenlijk dringend eens herontdekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Echt wel de schrijver van vele fascinerende verhalen!!!! Ik heb gisteren in de klas nog voorgelezen uit "de heksen". :-)
    Als kind waren we al zo blij als we bij het afprutsen van een chocotoffpapiertje een gouden streep zagen verschijnen. Stel je eens voor dat je een gouden ticket zou vinden!
    Tip: In Leuven loopt er momenteel een chocoladeproefwedstrijd bij de chocolatiers, waarbij je een chocoladepakket en boeken van Roald Dahl kan winnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik hoop dat mijn dames ook zo zichzelf konden verliezen in die boeken,
    uren was ik afwezig in de echte wereld
    vooral Matilda en dan volgt willie wonka :-)
    zus 3

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik was een boekenmens, nu heb ik er (of maak ik er) te weinig tijd voor… Vroeger kon er naast mij een auto crashen, als ik een boek aan het lezen was, had ik het gegarandeerd niet gehoord!

    BeantwoordenVerwijderen