woensdag 26 oktober 2016

Mix'n miserie

Er zijn zo van die dingen waarvan ik altijd al dacht: Never ever will I ever!
Op die lijst staat onder andere ondergoed maken. In hemelsnaam, wat een werk om dat te knippen, dan nog te stikken en je ziet de inspanning niet eens als ze het aan hebben. Geen slecht woord voor mensen die dat wel maken, ik kan me voorstellen dat het een fijn bandwerkje is. Maar niet subiet iets voor mij.
Op die lijst stond ook alles in de genre van rugzakken en schooltassen. Die worden nooit met het respect behandeld die ze verdienen. Kinderen sleuren dat over de stenen mee, laten dat op de vuile grond liggen of zetten dat in plassen. Het vele werk en toch wel duur materiaal niet waard.

Vorig jaar begon Mila in het eerste leerjaar en voor de gelegenheid werd dus een boekentas aangeschaft. De categorie tassen die ik graag zag werd meteen bestempeld als 'te duur'. Mooi wel, de Jeune Premiers van deze wereld. Maar who are you kidding, die kinderen gaan echt geen 4 jaar met dezelfde tas lopen. Na 2 jaar, als je al geluk hebt, zagen die om iets anders. Mila mocht daarom dus kiezen vorig jaar, al was er 1 veto en dat was alles waar hello Kitty op stond.
In de winkel deed het kind er niet lang over en een fluoroze boekentas van Prinsessia it was... Lelijk als de nacht, maar ik zou ze nooit uit het oog verliezen als ze die tas op haar rug had, dat was een zekerheid.

Die tas, die toch ook niet spotgoedkoop was, heeft het welgeteld 4 maand uitgehouden. Mila is nu geen extreem wild kind dat trekt en sleurt aan haar gerief maar deze tas scheurde overal door. Aan het voorvak, aan de riemen, de bodem... Alle stof begon te scheuren. Gezien het in december geen topmaand is om een schoon boekentas te vinden, werd er een tas geleend van Bakker. Een erg mooike ook, alleen net iets te klein om eerlijk te zijn. Het was stampen en trekken om de flap toe te krijgen. Maar voor die paar maand was het ok.

En toen moment schoot de gedachte door mijn hoofd: maak dat zelf vrouw, dat gaat best lukken! Ik kocht het patroon van Riet , ging op zoek naar alle materiaal, tekende het patroon over, knipte zelfs al stof en liet alles liggen. De tas was toch maar voor het nieuwe schooljaar en we waren toen pas april.

Ergens in augustus geleden begon ik er dan aan. Ik bedacht dan ook: ik zou beter zo een fleske waterdicht spul gaan halen van HG zodat die tas wat tegen de regen kan. Fier op mijneigen dat ik daar aan dacht!
Ik poefte de geknipte stukken stof in warm water met dat flesje bij gegoten. Vervolgens was het volgens de achterkant van het flesje best om de stoffen te drogen en te fixeren met warmte, de droogkast bijvoorbeeld.
Ik weet niet of u de spanning voelt komen, maar daar liep niet direct alles zoals gepland...

Uiteraard lees ik geen handleidingen, ook niet die handleidingen van een patroon. Ik sla al die reutemeteut over en start gewoon aan de beschrijving van het ding ineen te steken.
Had ik die handleiding gelezen had daar vast gestaan: indien u de stof waterdicht wilt maken, doe dat dan voor het knippen van de patroondelen.

Ik eindigde met geknipte patroondelen die vreselijk gerafeld waren, door het laten droogzwieren  en door ze dan daarna in de droogkast te steken. Canvas en droogkast, dat is geen topcombinatie want er zitten plooien in de stof die ik er haast niet uitgestreken kreeg.
Wat ik ook totaal niet door had was dat de ene stof ook nog wat was gekrompen in het warme water, waardoor de stukken van de versteviging en de stukken van de voering niet goed op de buitenstukken pasten.

Maar de dolle pret bleef komen!
Bij het fabriceren van de zijkanten heb je 2 ritsen nodig. Ik ging al mijn materiaal kopen bij Mertens en op dat moment hadden ze ook geen 2 dezelfde deelbare ritsen waardoor ik er 2 in een andere kleur kocht, maar die wel matchen bij de kleur van de tas. Toen ik die ritsen echter wilde vastnaaien vond ik de uitleg niet zo kristalhelder waardoor ik dus de ritsen zo naaide zodat de ene helft kleur de andere helft kleur dicht zou doen. Maar geen erg, dat kon wel ene tof effectje zijn en ik liet het zo.
Tot het moment ik de tas al eens kon dichtritsen om het effect te zien en dan bleek dat de 2 ritsen niet compatibel waren. Ik kreeg ze niet dichtgeritst. Veel gevloek, een beetje gejank en wat geroep tegen de huisgenoten later besloot ik dan maar de hele handel los te tornen, met nog meer gevaar op rafelen.

Ik hoor u bijna denken: knip dan nieuwe stukken! Maar dat ging niet. De stoffen die ik kocht en die Mila dan ook persé wou, waren coupons.

Maar kijk, ik stikte het beste wat ik kon, ik maakte er het beste van, Mila is erg blij met haar tas en ze zal toch wel 1 schooljaar meegaan. wat al een betere prestatie is dan die tassen van Studio 100.

Na al wat fout liep denk ik eigenlijk: Wat een topexemplaar is dat toch nog geworden?!


 Kom dat ziet er toch dik ok uit, niet?

 Los van de kreukels die zeer hardnekkig zijn... 

 Hier trekt dat een beetje tegen geef ik toe, maar het is het beste wat ik er van kon maken. daar links vanonder is dat trouwens geen valse plooi, gewoon een ongelukkig invallen van de tas.

Erge fan van de rug met de accolade!

De tas is intussen al bijna 2 maand in gebruik en ziet er nog steeds piekfijn uit! 
Studio 100 - Liezewiezwoes: 0-1!

22 opmerkingen:

  1. Het is een roze geval, maar wel een onnoemelijk veel schoner roze geval dan de Studio 100-exemplaren! Ik zeg: goed gedaan vrouw! Chapeau voor u en dikke duim! Bij mij zou hij na het ritsfiasco al lang in een vuilbak beland zijn, maar jij wist hem op meesterlijke wijze te redden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahahaha, annelies! Dat steek de stof in de wasmachine voor je ze knipt werd in de handleiding toegevoegd door mijn testsessie waarbij ik dat ook pas later bedacht en zat met gekrompen stukken :) Maar effenaf vrouw, miserie of niet, studio 100 - liezewiezewoes 0-10 ja!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. je doet me denken aan mijn eigen miserie
    http://liebest.wordpress.com/2015/08/30/de-boekentas/
    ik herinner me mijn frustraties nog levendig.

    maar .. goei nieuws !!! De boekentas heeft het jaar overleefd, en zelfs de wasmachine .. jammer dat de zoon nu ondertussen niet meer zo overtuigd is van zijn eigen stoffenkeuze..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Waw, super dat je je daaraan waagde en met een prachtig resultaat !!!
    Wij kochten boekentassen van het merk Tann's. Redelijk van prijs (~€80) en heel degelijk. De oudste dochter neemt ze nu al voor het 4e schooljaar op rij mee. Maar ze begint nu wel aan de kleine kant te worden...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ocharme! Het is toch een schone tas geworden! Duimen maar dat hij het een jaartje gaat uithouden!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb toch even smakelijk gelachen met je verhaal. Achteraf kan dat geen kwaad toch? ;-)
    Het is duidelijk nog goedgekomen, een dikke chapeau, want bij mij zou dat allemaal Linda recta de restjesmand invliegen denk ik. Applausje voor jou!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn excuses, maar ik heb écht moeten lachen met jouw miserie ;) MAAR het eindresultaat mag er zeker zijn! Stiekem ben je dan toch wel trots hé, als je kind met zo'n leuk zelfgemaakt exemplaar op de speelplaats loopt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh, ik begrijp u zo hard ! Echt waar ! Ge kunt dat niet geloven !!!
    Ik weet zeker dat deze schooltas langer dan een jaar zal meegaan ! Dat bling bling koper is duizend keer schoner dan knalroze prinsessia (of zoiets, ik ben daar nu eenmaal niet zo in thuis).
    (en ik ben echt ouderwets, besef ik, met regels als : je krijgt een degelijke schooltas in het eerste leerjaar en daar doe je het mee tot het einde van het zesde ... en vanaf het middelbaar krijg je dan eventueel een rugzak ... Jeetje ! Nog een half jaar en ik heb gewonnen ;-) )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blij te lezn dat er nog 'ouderwetse' treeën bestaan :-) bij dochter 1 heeft de Kipling boekentas de volledige zes jaar doorstaan en dochter 2 zit nu ook aan het zesde jaar met de Kipling ... Ook dochter 3 kon kiezen tussen Kiplin

      Verwijderen
  9. O wat lach ik me een breuk om jouw schrijfstijl! Ik hoorde het verhaal al en moet zeggen dat je over een grote dosis talent beschikt om daar zo'n mooie boekentas van te maken! x

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dat daar überhaupt nog een boekentas uit voortgekomen is, uit al die miserie, dat is een prestatie op zich! Ik ben er trouwens ook zo een die nooit-van-m'n-leven nog een boekentas wil naaien (ik maakte ooit Liliths eerste kleuterboekentasje), en Lilith gaat zodoende al sinds 1 september vorig jaar met en knalroze Kipling-geval naar school :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Was er een prijs voor 'meest volhardende moeder' , dan ging jij ongetwijfeld met goud lopen! Was er een prijs 'mooiste boekentas voor een 'ik hou zoveel van roze' meisje', dan kaapte je opnieuw het goud weg. En er hangt dan ook nog eens goud aan de boekentas zelf. Het kan niet op. Proficiat!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hier doen ze voorlopig al 4 jaar met dezelfde boekentas (een degelijke dure leren boekentas ;-)). Uiteraard wordt er duchtig gezaagd voor een rugzak, maar ik wil nog niet toegeven...
    De moed om een boekentas te naaien heb ik voorlopig nog niet gehad waardoor ik na het lezen van deze post een eindeloze bewondering heb voor jou! Prachtexemplaar heb je afgeleverd!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Daar mag je zeker trots op zijn, dat is doorzettingsvermogen met een hoofdletter. Een mooie tas!!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een prachtige boekentas, echt top !!!!!
    Mocht je ooit toch nog een moeten kopen, wij zijn content van Kipling. De zoon is nu aan zijn vijfde jaar gestart, de dochter aan haar derde. Vind ik toch niet slecht.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hahahahahahaha, super geschreven! En een mooi resultaat! Lang leve de volharding!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Een prachtexemplaar werd het. En dat leverde hier top entertainment op!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Heel mooi, maar echt niet aan mij besteed ...ik denk dat ze de boekentas niet zouden mogen gebruiken :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. You did it! Voor mij ziet die boekentas er perfect uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. haha, wat een grappig geschreven stuk, maar o, wat kan ik me de miserie levendig voorstellen!! ocharme!! maar wat een troost dat de tas er toch echt geweldig uitziet!! goed gedaan, eind goed al goed!

    BeantwoordenVerwijderen