woensdag 8 februari 2017

The return of the sewing mojo

De sewing mojo, die is hier eventjes zoek geweest. Geen zin, te moe, te weinig focus, te druk maar vooral te veel leven dat in de weg stond. Te veel 'te' dus. Het was alsof ik mezelf het plezier van de creativiteit met mijn naaimachine ontzegde.
Ik smeet me nochtans vol overgave op Bloggers for Life, in de hoop dat die mojo terug ging komen. Ik dropte zelfs een jasje in de tombola. Dan moest ik wel naaien. Maar tevergeefs. Het werd een jas op maat wegens het totaal negeren van mijn machines, wat misschien bij nader inzien meer lotjes opleverde. Maar dat naaien, dat was very low profile.

Ik ken de winnares van mijn jasje en beloofde het haar mee te brengen op de babyborrel van haar jongste spruit half januari. Op die babyborrel was er nog een vriendin die eveneens lotjes kocht en die dezelfde stoffencombinatie zou hebben gekozen voor het jasje. In een opwelling besloot ik het jasje voor beiden te maken. Ik had genoeg wol liggen, liet vriendin 2 een andere voeringsstof kiezen en ik maakte ineens 4 mensen gelukkig: de twee vriendinnen en de twee dochtertjes! Die schop in mijn kont de week voor de borrel, die was nodig...

Terwijl ik aan het tekenen en knippen was en daarna begon te naaien, kwam het licht een beetje terug. Ik kon me weer wat verliezen in het creëren van iets uit niets. Ik had er opnieuw mijn plezier in. De snoetjes bij het uitpakken van de jasjes deed me ook zo deugd. Ze waren ergens mijn redding in naaimojoloze dagen.

En het jasje zelf, dat vond ik persoonlijk fantastisch. Een prachtig wolletje dat ik kocht bij de totale uitverkoop van Samira ofzo, een stoffenwinkel ergens in Ledeberg, of Gentbrugge. Ergens die kanten toch.

Ik propte model Nena even in de jas omdat een gevulde jas net iets mooier presenteert dan een exemplaar aan de kapstok 


De gekozen voering door vriendin 2.
 
Knoopjes van bij mijn favoriete knoopjesmens in Zottegem.
 
Ik kreeg van Femke, de winnares van mijn stuk van Bloggers For life een foto door van haar knappe dochter in het jasje!
Dat het een schoon kind is, en dat de kleur haar prachtig staat!
 
 
Die mojo, die is er dus een piepklein beetje terug. Nu hopen dat de ruimte om te groeien alle kansen krijgt. 
 
 


13 opmerkingen:

  1. Ik geef het virtueel groene thee vrouw ;)
    Mijn schoonzus wou die jas, ik versta haar, wat een pracht!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. knap gemaakt! en waauuw, ineens 4 mensen blij maken, hoe schoon is dat?!
    ik hoop dat de naaiblues snel wegwaait! de voldoening in het creeëren van niets naar iets, daar doen we het voor he!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier ook van tijd tot tijd last van een sewers Block. Echt de pest heb ik eraan en ik weet dan dat eens ik me aan mijn machines zet, ik weer dat heerlijke gevoel ontdek. Dit gezegd zijnde:ik moet deze week echt nog iets maken, maar blijf het maar uitstellen. Aaargh

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Die mojo's toch...
    Wat een mooi resultaat!
    Zus

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig jasje! Ik duim mee voor nog meer mojo!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Noem het gewoon een winterstopje! Hopelijk is het snel weer lente!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Die foto van Nena's lachje <3 Het moest een detailfoto zijn die de aandacht trok op de knoop, waarschijnlijk, maar ik was helemaal afgeleid ;) En blij om dit hier te lezen! Meer tijd voor jezelf en voor leuke dingen Annelies, gogogo!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik las mojito in plaats van mojo. Ligt dat aan mij? :-)) Hier staat naaien ook maar op een heel laag pitje, maar blij te zien dat dat kan veranderen! Tof jasje!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Twee jasjes in een keer naaien, dan brengt die zo begeerde mojo toch wel een klein beetje terug, hopelijk. Ik wens je hem alleszins toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Prachtig jasje! Blij om nog eens een naaisel van jouw hand te zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wow heel mooi! En direct 4 mensen blij. Terecht want ze zijn prachtig. Hier ook sinds ergens in november een totale afwezigheid van sewing mojo: kerstjurkjes werden niet gemaakt, verjaardagsjurk voor de jongste werd niet gemaakt, zelfs knopen werden werden niet aangenaaid. Maar sinds een week voel ik hem ook weer die mojo, eindelijk.....

    BeantwoordenVerwijderen