maandag 13 november 2017

it's a woman's world

Ik ben niet zo vreed aan de cliché rolmodellen en toestanden. Ik ken mannen die beter strijken dan de meeste vrouwen en ik ken vrouwen die nauwgezetter elektriciteit kunnen leggen dan mannen.
Thuis ben ik ook de klusser in huis. Ik hang kaders en rekjes op. Met een boormachine en waterpas.
Aan een rekje waar je gerief afrolt omdat het niet recht hangt heeft niemand iets.

I don't need a man dus, voor het dagelijkse leven en wat daar bij komt kijken. Ik trek mijn plan wel. Met vallen en opstaan. Zo gaat Sanitair De Smedt en dochter waarschijnlijk nooit het levenslicht zien. Een paar jaar terug heb ik de kraan van het bad in de badkamer vervangen, samen met mijn vake. Dat ik de badkamer blank heb gezet omdat ik dacht dat de kraan wel zou blijven zitten nadat ik de vijsjes had losgemaakt is bijzaak. Ik zette de kraan toch niet open? Eventjes geen rekening gehouden met de druk die wel op dat water zit. Daar had vake ook even niet aan gedacht. We hebben dan ook wel net iets meer rollen teflon gebruikt dan strikt nodig voor het vervangen van een kraan. Maar kom, die kraan, die hing er wel aan op het einde van de dag.

Gisteren was het best koud. Zo een zondag waarin ik zin had om voor mijn stoof te hangen, tv te kijken en niets te doen. De Vent, die was naar de jaarmarkt. Zijn jaarlijkse glorieweekend, ofzoiets. Hij was dus niet thuis. Ik heb die dan ook niet nodig om het hout van de houtzolder te halen en een vuurtje te stoken. Ik kan dat wel zelf. Handig, zo een doe-het-zelfver-wijf.

Vuurtje bouwen, zien dat het goed in gang zit, me in de zetel smijten, bedenken dat ik er wel een instagram-boomerangske van kan maken van dat vuur, de zetel weer uitkruipen, me op de grond voor de stoof zetten en dan zien dat de glazen schaal met kaarsen in nog op de stoof staat. Een glazen schaal waar het kaarsvet langs alle kanten uit loopt, en vrolijk zijn weg naar het parket vindt...

En zo komt het dan dat je ineens niet in de zetel hangt voor de stoof, maar je best doet alle kaarsvet van het parket en nu ook keukenvloer te halen, omdat die glazen schaal ook bleef druppen terwijl je die naar de keuken bracht...

I don't need a man dus. Al had het handig geweest de schuld op hem te steken...

5 opmerkingen:

  1. Oooh ik herken hier zo hard mezelf in !! Ik zou het wel zo mooi ni kunnen opschrijven ! Chappeau !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh help... ik zie het zo voor me. Zou mij ook kunnen overkomen - ware het niet dat wij geen kachel hebben. Maar chapeau voor jouw doe-het-zelfkunsten, ik kijk daarvoor toch altijd naar manlief.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Stoere doe het zelf vrouw! Wel jammer ja, die situaties waar je met de beste wil geen andere schuldige voor kan vinden! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. It's a woman's world-trial and error. Wij durven dat tenminste toe te geven 😊. Enne, als we hier gaatjes moeten boren, weet ik jou te vinden. (Ik kom wel plakken of verven of...).

    BeantwoordenVerwijderen